I. GOSPODARKA OPARTA NA WIEDZY: PROMOWANIE KONKURENCYJNOŚCI




Konkurencyjność jest niezbędnym warunkiem wydajności gospodarczej. Aby umożliwić Europie przystosowanie się do gospodarki globalnej oraz osiągnięcie przez nią swoich celów gospodarczych, społecznych i ekologicznych, musimy wzmocnić europejską konkurencyjność, a tym samym ustanowić prawdziwie jednolity rynek wiedzy i badań naukowych.

Na tym polu Europa potrzebuje większych osiągnięć. Jeśli chodzi, na przykład, o sferę badań naukowych, przyczyna naszych braków w konkurencyjności jest oczywista: ogólna kwota nakładów na badania naukowe jest bardzo niska. Nasze gospodarki są w mniejszym stopniu zdolne do praktycznego zastosowania rezultatów pracy naukowej w gospodarce. Aby przezwyciężyć tę słabość, Europa potrzebuje większej innowacyjności jak również wzrostu mobilności jednostek i myśli twórczej.


I. 1. Stworzenie europejskiego obszaru wiedzy: Koncentracja na edukacji i kształceniu ustawicznym

Jakość to klucz do konkurencyjności. Frakcja EPL-ED zdecydowanie popiera stworzenie obszaru wiedzy, uznanego za priorytet podczas szczytów Rady Europejskiej w Lizbonie i Sztokholmie. Stanowiłby on dla naszego kontynentu źródło wysoko wykwalifikowanej kadry pracowniczej. W ramach opracowywania nowych założeń gospodarki UE, pierwszeństwo należy dać obszarom edukacji, szkolenia i promowania współpracy z rynkiem pracy.
Są to kluczowe elementy przekształcenia Europy w konkurencyjne społeczeństwo oparte na wiedzy, ale również utrwalenia i propagowania silnych więzów europejskiej tożsamości, opartej na poszanowaniu i dążeniu do różnorodności wśród przyszłych pokoleń.


I.1.1 Rozwój prawdziwej kultury uczenia się

Kształcenie ustawiczne jest istotne dla wszystkich obywateli. Uczenie się stanowi główny element ludzkiego rozwoju. Aby obywatele mogli zacząć odgrywać pełną rolę w społeczeństwie wiedzy, należy poprawić ich dostęp do efektywnej edukacji i wysokiej jakości kształcenia. Jednakże nasze dążenie zmierza dalej: edukacja oraz systemy szkolenia powinny systematycznie brać pod uwagę specyficzne potrzeby tak jednostek, jak również europejskich przedsiębiorstw. Uniwersytety winny wziąć te potrzeby pod uwagę przy planowaniu swoich zajęć, aby przystosować edukację i kształcenie ustawiczne do możliwości rynku pracy. W ten sposób poprawimy zdolność przystosowania i "zatrudnialność" siły roboczej również starszego pokolenia, co przyczyni się do zmniejszenia bezrobocia.


I.1.2. Wspólnota kolebką doskonałości

Aby lepiej przygotować obywateli do potrzeby sprostania wymogom konkurencyjności gospodarki opartej na nowoczesnych technologiach, nasz system kształcenia wyższego powinien stać się bardziej konkurencyjny na arenie międzynarodowej, podczas gdy systemy szkoleń - otworzyć się na szeroki świat.
Należy położyć nacisk na umiejętności językowe i mobilność Europejczyków. Obywatele powinni być zachęcani do nauki dwóch lub więcej języków obcych oraz studiowania za granicą przynajmniej przez pół roku. Na wczesnym etapie edukacji warto nauczać również przedsiębiorczości i samowystarczalności.

Rzeczą ważną jest przezwyciężanie barier utrudniających mobilność oraz rozwinięcie takiej polityki oraz jej instrumentów instrumentów, które promowałyby ją, zwłaszcza w sferze podatków, administracji, ubezpieczeń społecznych i nostryfikacji uprawnień oraz dyplomów.

Należy położyć szczególny nacisk na wykorzystanie technologii informatycznych i szkolenie w ich zakresie. Ten obszar oferuje niezwykłe możliwości i stanowi potężny środek integracji społecznej, np. kobiet czy osób niepełnosprawnych.

Programy Socrates, Tempus, Leonardo da Vinci, Youth, Erasmus Mundus, oraz eLearning wymagają rozwoju tak w zakresie ich celów jak i finansowania. Należy nadać nowy rozmach zgodnie z jego specyficznymi celami, programowi COMETT (kształcenie i praktyki zawodowe dotyczące technologii), do którego wrócono w jego pierwotnej formie. Aby wzrosła skuteczność tych programów oraz by nadal się one rozwijały, powinno oceniać się je pod względem jakości. Należy podawać do wiadomości publicznej ich osiągnięcia oraz brać te wyniki pod uwagę przy projektowaniu programów będących ich kontynuacją.

Powinno propagować się współpracę międzyuniwersytecką, ujednolicenie tytułu magisterskiego, nostryfikację dyplomów jak również wymianę doświadczeń w dziedzinie metod nauczania i wiedzy.


I. 2. Nadanie pierwszeństwa badaniom naukowym jako kluczowemu elementowi konkurencyjności Europy

Badania naukowe mają znaczący wpływ na gospodarczą wydajność Europy, jej konkurencyjność i pozycję handlową, jak również na zdolność tworzenia nowych miejsc pracy. Jednakże w tej sferze Europa pozostaje daleko w tyle za swoimi konkurentami w dziedzinie inwestycji, równowagi handlowej oraz w stosunku do liczby zgłaszanych patentów. Jej bilans handlowy w sektorze produktów zaawansowanych technologii odnotowuje deficyt. Niewątpliwie, jej główną słabością jest rozdrobnienie i rozproszenia badań naukowych. Wyraźnie jest to obszar, z którego Europa ma szansę zacząć czerpać korzyści w przyszłości.


I.2.1 Podniesienie europejskich wydatków na badania naukowe do co najmniej 3% PKB

By Europa była w stanie sprostać swym konkurentom, należy dołożyć wszelkich starań, by ogólna suma wydatków na badania naukowe osiągnęła przynajmniej poziom 3% PKB (w 1/3 finansowanych ze środków publicznych, w 2/3 - dzięki prywatnym inwestycjom) Obecnie UE wydaje tylko 1,9% swojego PKB na wspieranie obszaru badań i rozwoju w porównaniu do 2,7% wydawanych w USA i 3% w Japonii. Jednym z podstawowych zadań na tym polu jest ułatwienie dostępu do nowych technologii małym i średnim przedsiębiorstwom (MŚP), zwłaszcza tym, które zatrudniają mniej niż 9 pracowników, gdyż trudniej im, w porównaniu z dużymi przedsiębiorstwami, korzystać z technologii informatycznych. Należy ustanowić znaki jakości oraz poprawić efektywność praktycznych zastosowań badań naukowych w przemyśle. Ten problem jest ściśle związany z ustanowieniem w Europie adekwatnego i pewnego pod względem prawnym mechanizmu ochrony własności intelektualnej, oraz o decyzją o ustanowieniu patentu Wspólnotowego.


I.2.2 Stworzenie Europejskiego Obszaru Badań

Skupienie wydatków na opracowaniu nowych technologii: Przemysłowe wykorzystanie rezultatów badań naukowych takich dziedzin jak biotechnologia, telekomunikacja i technologie informacyjne są motorem wzrostu gospodarczego. Konkurencyjność Europy w nadchodzących latach będzie w poważnym stopniu zależeć od jej zdolności zajęcia naczelnej pozycji na polu nowoczesnych technologii.

Należy włączyć dziedzinę nauki i badań podstawowych, (tzw. "poszukiwanie niebieskich migdałów") do tego obszaru gospodarki, który będzie procentował później. "Poszukiwanie niebieskich migdałów dzisiaj, może jutro stać się podstawą technologii stosowanych jutro". Aby przygotować się na wyzwania przyszłości, musimy wspierać rozwój badań podstawowych, pamiętając, że cykle produkcyjne stają się coraz krótsze. Naszym priorytetem jest dążenie do pracy skoncentrowanej na potrzebach klienta.

Należy zachęcać do rozwoju współpracy pomiędzy instytucjami publicznymi i prywatnymi, jak również zwiększenia działalności badawczej uniwersytetów. Również prywatne przedsiębiorstwa powinny uzyskać łatwiejszy dostęp do wyników badań naukowych. Możliwość odliczeń podatkowych winna odgrywać ważną rolę jako zachęta i promocja badań naukowych w sektorze prywatnym.

Koniecznym jest zintensyfikowanie badań naukowych w zakresie nauk medycznych, w celu poprawy metod leczenia oraz sprostania nowym wyzwaniom w obszarze zdrowia publicznego. Należy zapewnić ich odpowiednie finansowanie, zwłaszcza w zakresie chorób rzadkich i związanych ze starzeniem się, jak również zająć się zjawiskiem odporności na antybiotyki.

Badanie jakości żywności stanowi kolejny przedmiot naszej troski. Jest to związane z priorytetem zapewnienia bezpieczeństwa i wysokiej jakości żywności. Uważamy, iż należy ugruntować zwłaszcza te dziedziny przemysłu spożywczego, które bazują na ekologicznych technologiach.


I. 3. Skoncentrowanie się na nowych technologiach: sprostanie wyzwaniom ery cyfrowej

Rozwój technologii cyfrowych przyspiesza globalizację mediów. Sprawia, że przyjęcie minimum wspólnych standardów staje się konieczne ze względu na ponadnarodowy zasięg treści audiowizualnych. Koniecznym jest zachowanie prawa do polityki wspierania mediów audiowizualnych na poziomie krajowym/europejskim, mając na uwadze propagowanie różnorodności kulturalnej.


I.3.1 Wykorzystanie potencjału biotechnologii

Frakcja EPL-ED jest zdania, że nowe technologie, a w szczególności biotechnologia, dysponują możliwościami dostarczenia rozsądnych rozwiązań problemów środowiska naturalnego i przyczynienia się do bardziej zrównoważonego rozwoju. Dzięki tym technologiom istnieje możliwość poprawy dostępu do żywności oraz obniżenia jej cen, a tym samym ochrony ludzkiego zdrowia. Z tych przyczyn należy dążyć do popierania rozwoju nowych technologii.

Nasza Frakcja nie podziela zdania, iż technologie genetyczne i biotechnologia zastosowane w medycynie dysponują ogromnymi możliwościami, podczas gdy w przypadku rolnictwa kojarzone są z ryzykiem. Frakcja EPL-ED skłania się ku temu, by wierzyć, iż oba obszary oferują poważne możliwości, które należy wziąć pod uwagę, ale również z oboma wiąże się istotne ryzyko, które należy maksymalnie zredukować za sprawą odpowiednich ustaw. Jeśli chodzi o etyczne granice badań genetycznych na ludziach, zwłaszcza w odniesieniu do poszanowania godności osoby ludzkiej, pozycja zajmowana przez Frakcję opiera się na decyzji przyjętej podczas kongresu Europejskiej Partii Ludowej (EPL) z 2001 r. w Berlinie, pt.: "Unia wartości".


I.3.2 Włączenie programu "Telewizja bez granic" do ogólnoeuropejskiej dyrektywy ds. transmisji treści audiowizualnych

Programowi temu, którego celem jest popieranie daleko idącej współpracy pomiędzy telewizjami, powinno się nadać formę ogólnoeuropejskiej dyrektywy dotyczącej przekazywanych treści. Jej celem byłoby skuteczniejsze zarządzanie międzynarodowym obiegiem programów audiowizualnych oraz propagowanie silnego i konkurencyjnego europejskiego przemysłu audiowizualnego, w którym sektor prywatny odgrywałby przewodnią rolę. Unikając opóźnień w przyjmowaniu ustawodawstwa europejskiego, unika się powiększania przepaści dzielącej europejską technologię od innych rozwiązań. Pomimo to, nadal utrzymują się bariery uniemożliwiające swobodną transmisję programów za granicą (np. copyright).

Wszelkie zmiany w tym względzie powinny brać pod uwagę przeobrażenia rynkowe i technologiczne. Z jednej strony oznaczałoby to potrzebę sformułowania podstawowych, wspólnych dla całej Europy, wartości (prawa człowieka, ochrona młodocianych, itp.), do których odnosiłyby się treści wszystkich usług audiowizualnych. Z drugiej strony należałoby przystosować lub znieść przestarzałe, zbyt szczegółowe zasady, których istnienia w dzisiejszym świecie nie da się już uzasadnić (niektóre zasady rządzące rynkiem reklam, przydziały obowiązkowe, itp.).

Koniecznym jest rozwinięcie nowych form kontrolowanego samozarządzania nowymi mediami: wydaje się, że alternatywne formy regulowania i standaryzacji dostarczają skutecznych i mniej biurokratycznych środków wypełniających lukę ustawodawstwie krajowym i europejskim, np. w dziedzinie ochrony konsumenta.

Należy kontynuować i rozwijać istniejące już programy propagowania mediów, zwłaszcza inicjatywę Europejskiego Banku Rozwoju "i2i-audiovisual" oraz program MEDIA, kierując się chęcią zwiększenia zasięgu europejskich produkcji poza kraje, w których powstały.

W celu zapewnienia ciągłego rozwoju podwójnego systemu europejskiego transmisji, eliminując jednocześnie istniejące przeszkody konkurencji, Państwa Członkowskie winny, zgodnie z Protokołem Amsterdamskim, jasno i wyraźnie zdefiniować obowiązki publicznych nadawców, w celu uzasadnienia ich finansowania ze środków publicznych.


I.3.3 Rozwój telekomunikacji nowej generacji

W celu poprawy konkurencyjności Europy na polu telekomunikacji, należy poprawić wdrażanie prawodawstwa dotyczącego tej dziedziny. Podstawowym warunkiem rozwoju tego obszaru działalności gospodarczej jest zapewnienie bezpieczeństwa w internecie.
Obecny brak bezpieczeństwa stanowi główną przeszkodę w rozwoju e-biznesu.

Ułatwienie startu telefonii 3G (trzeciej generacji) stanowi centralną kwestię w debacie na temat europejskiej konkurencyjności. Jednakże równie ważnym jest zapewnienie bezproblemowej konsolidacji rynku operatorów, a także sprzedaży częstotliwości dla 3G na rynku wtórnym. Poza tym koniecznym byłoby ustalenie zasad wspólnego korzystania z infrastruktury sieci komórkowych.

Priorytetem Frakcji EPL-ED jest propagowanie lepszego szerokopasmowego dostępu do internetu oraz sprawniejszej infrastruktury, a także poprawa jakości kontaktów za pomocą poczty elektronicznej w sektorze administracji publicznej, zdrowia, edukacji, mając na uwadze łatwy dostęp do informacji oraz poprawę usług dla obywateli.


I. 4. Budowanie przedsiębiorczej gospodarki Europy najwyższej jakości

Aby sprostać konkurencji gospodarki światowej, koniecznym jest zapewnienie przedsiębiorstwom wysokiej jakości sprzyjającego otoczenia prawnego i fiskalnego. Należy położyć szczególny nacisk na skuteczne i szybkie wdrożenie strategii lizbońskiej oraz na stworzenie klimatu pobudzającego rozwój działalności gospodarczej.


I.4.1 Wdrażanie reform strukturalnych zawartych w strategii lizbońskiej: wyznaczenie jasnej "mapy drogowej"

Wdrażaniu przez Państwa Członkowskie programu strategii lizbońskiej dotyczącego istotnych strukturalnych reform towarzyszy wyraźny marazm polityczny i spowolnienie tempa. Aby wprowadzenie reform dokonało się na czas, należy ustalić przejrzystą "mapę drogową", wyznaczającą kolejne kroki.

Potrzebujemy nowego Planu Działania Reform Strukturalnych, określającego ścisły harmonogram prac, które należy zakończyć do roku 2010. Należy położyć silniejszy akcent na cele wymienione w strategii lizbońskiej, zwłaszcza w następujących dziedzinach: publiczne i prywatne inwestycje, szczególnie w obszarach zarządzania zasobami ludzkimi oraz badania i rozwoju, wzmocnienie ducha przedsiębiorczości w europejskim społeczeństwie, wsparcie dla MŚP oraz obniżenie poziomu ogólnego opodatkowania na obszarze UE.

Adekwatna ochrona własności intelektualnej: ponieważ propozycja Komisji dotycząca wprowadzenia patentu europejskiego stanowi od lat przedmiot dyskusji, która do tej pory nie przyniosła efektu, przyjęcie nowego pojmowania ochrony własności intelektualnej powinno stanowić wyjście z tej patowej sytuacji.

Nasza Frakcja zamierza wystąpić z inicjatywą sformułowania nowej, spójniejszej, bardziej dostępnej procedury patentu europejskiego wprowadzenie, której wniosłoby równowagę pomiędzy protekcyjne podejście amerykańskie a europejskie, stanowiące zachętę do wysiłków inwestycyjnych. W związku z tym należy dokonać odpowiedniego przeglądu innych dyrektyw dotyczących własności intelektualnej (oprogramowanie i znaki firmowe).

Zakończenie liberalizacji rynku energii: UE obecnie pracuje nad całkowitym wyjęciem spod kontroli państwa przedsiębiorstw sektora energetycznego monopolistów gazowego - monopolistów na wspólnym rynku - w celu wprowadzenia równych szans wszystkich uczestników gry rynkowej. Tak przedsiębiorstwa jak i osoby prywatne powinny mieć prawo samodzielnie wybierać dostawcę energii w zależności od swoich potrzeb. Należy zharmonizować ramy prawne, zapewniając odpowiedni poziomu usług publicznych.

Stworzenie silnego rynku kapitałowego obejmującego całą Europę stanowi imperatyw, konieczny do zredukowania kosztów uzyskania kapitału zakładowego w szybko zmieniającym środowisku finansowym. Za nasz priorytet uważamy kontrolę punktualnego wypełnienia Planu Działania Usług Finansowych - najpóźniej do 2005 r. - jak przewidziano to we wnioskach ze szczytu lizbońskiej. Proces ten powinien wprowadzić przejrzysty system informacji finansowej, umożliwiający skuteczne porównywanie wyników przedsiębiorstwa oraz zapewniający odpowiedni i wszechstronny nadzór nad spełnianiem wymogów ostrożności przez podmioty działające na rynku. Równolegle nowe zasady prawa o zobowiązaniach umownych należy rozciągnąć na inne źródła: obligacje, papiery wartościowe, umowy ubezpieczeniowe.


I.4.2 Nadzór korporacyjny: zrównanie szans na starcie w obszarze prawa o spółkach

W wyniku niezgodności w prawie zarządzania spółkami, ze wszystkimi możliwymi kombinacjami sformułowań struktury, bilansu i możliwość kwestionowania kontroli, niektóre spółki nie mogą w pełni czerpać korzyści z rynku wewnętrznego, podczas gdy inne korzystają z niego w nadmierny sposób. Harmonizacja prawodawstwa jest koniecznie potrzebna w celu wyrównania szans europejskich przedsiębiorstw. Konkretnych rozwiązań w tej dziedzinie dostarcza raport Winter II, opublikowany w listopadzie 2002 r.
Nowa inicjatywa opracowania wspólnych zasad prawa o spółkach, mająca na celu zastąpienie 5. dyrektywy na temat prawa o spółkach, dla której nie przyjęto wspólnego stanowiska, będzie wymagała dalszych dyskusji i osiągnięcia porozumienia.

Przyjęcie elastyczniejszych wspólnych zasad dotyczących spółek akcyjnych jest konieczne, aby umożliwić MŚP na terenie całej Unii funkcjonowanie i korzystanie z dobrodziejstw rynku wewnętrznego przy zachowaniu ich statusu spółki akcyjnej. Nasza Frakcja zamierza wspierać prace w celu poprawy tej dziedziny prawodawstwa.


I.4.3 Przedsiębiorczość i środowisko sprzyjające MŚP

Aby sprostać wyzwaniom światowej gospodarki, przedsiębiorstwa muszą funkcjonować w obrębie wysokiej jakości ram prawa i finansów, infrastruktury, jak również systemu podatkowego. Należy położyć silny akcent na potrzebę stworzenia klimatu stymulującego rozwój przedsiębiorstw.

Podstawowym i niezbędnym warunkiem, aby kierować się skutecznymi zasadami konkurencji, jest zniesienie subsydiów, niewidzialnych barier oraz innych deformacji rynku.

Jednakże naszym największym priorytetem jest stworzenie klimatu sprzyjającego rozwojowi przedsiębiorczości, który poprawiłby położenie europejskich przedsiębiorstw, przede wszystkim poprzez ograniczenie do minimum niewygodnej biurokracji oraz poprzez wprowadzenie systematycznej oceny wpływu ustawodawstwa na koszty prowadzenia działalności gospodarczej.

Frakcja EPL-ED pragnie zachęcić do tworzenia nowych przedsiębiorstw poprzez zniesienie przeszkód prawnych oraz ułatwienie dostępu do kapitału zakładowego i inwestycyjnego. Na tym obszarze powinno się rozpatrzyć wszelkie modele uruchamiania firm oraz zachęcać Państwa Członkowskie do wzajemnej wymiany swych najlepszych doświadczeń w tym zakresie.

Przedsiębiorczość, poleganie na samym sobie, odpowiedzialność, to cechy, których propagowanie powinno się rozpocząć już na wczesnych etapach edukacji.

Stworzenie lepszych ram dla MŚP:

Małe i średnie przedsiębiorstwa stanowią motor europejskiej gospodarki. Ponad 99% przedsiębiorstw w UE to małe i średnie przedsiębiorstwa. Dostarczają one 66% miejsc pracy a tym samym przyczyniają się do wzrostu gospodarczego. Dlatego konieczna jest ich ochrona i promocja w obrębie UE, bez nakładania na nie zbędnych obciążeń. Wprowadzenie w życie Karty MŚP stanowi nieodzowny warunek osiągnięcia celów strategii lizbońskiej. Zawiera ona między innymi:

• elastyczne zasady rynku pracy;
• zniesienie obciążeń regulacyjnych oraz lepszy dostęp do informacji;
• łatwiejszy dostęp do finansowania oraz rynku kapitałowego;
• ułatwienie inwestycji jakościowych w obszar badań i rozwoju technologii;
• propagowanie innowacyjności.

I.4.4 Stworzenie zintegrowanego rynku sektora użyteczności publicznej

Sprawiedliwy i zrównoważony proces liberalizacji rynku sektora użyteczności publicznej w celu uniknięcia niesprawiedliwej konkurencji, powinien zapewnić w przyszłości obywatelom Europy oraz przedsiębiorstwom dobra i usługi po rozsądnych cenach .


I.4.5 W kierunku konkurencyjnego systemu opodatkowania oraz niższych podatków

Zasada niskiego opodatkowania zajmuje centralne miejsce w modelu gospodarki lansowanym przez EPL-ED, gdyż dążeniem partii prawicowych i centroprawicowych jest tworzenie bogactwa i zachęcanie do prywatnej inicjatywy. Wysokie podatki obciążają prywatny sektor i jednostki oraz wiążą się z większym zaangażowaniem państwa w obszar gospodarki, na czym cierpi przedsiębiorczość.

Obowiązujące systemy podatkowe są nie tylko skomplikowane i niespójne; stanowią ponadto przeszkodę dla rozwoju działalności wykraczających poza granice narodowe oraz utrudniają swobodny przepływ dóbr, osób i kapitału. Dlatego należy zachęcać do podejmowania dalszych kroków w celu reformy systemów podatkowych oraz przyspieszyć definitywne przyjęcie systemu obliczania VAT-u w oparciu o zasadę kraju pochodzenia. W ten sposób system podatkowy Państw Członkowskich UE stanie się neutralny i konkurencyjny.

Pragniemy sprawiedliwej i skutecznej konkurencji systemów podatkowych. Nasz model opodatkowania oparty jest na skoordynowanej definicji podstawy opodatkowania podatków istotnych dla jednolitego rynku, pozostawiając wolny wybór Państwom Członkowskim co do poziomu podatków. Wprowadzenie go stworzyłoby zdrową konkurencję podatkową, jak również pozwoliłoby przedsiębiorstwom funkcjonować w otoczeniu charakteryzującym się większą przejrzystością, oraz, w razie potrzeby, przemieszczać się tam gdzie mogą uniknąć zbytniego obciążenia administracyjnego. Taki system stanowiłby również bodziec dla rozwoju działalności przekraczającej granice narodowe, dzięki zapewnieniu skutecznego rozdziału kapitałów, a w efekcie pobudziłby całą gospodarkę. Ustalanie podatków, które nie mają znaczenia dla jednolitego rynku powinno pozostawać w gestii Państw Członkowskich.

System opodatkowania przedsiębiorstw sprzyjający działalności międzynarodowej oraz eliminujący przeszkody podatkowe, które zagrażają odpowiedniemu funkcjonowaniu rynku wewnętrznego, poprzez ujednolicenie podstawy opodatkowania spółek zjednoczonych w ramach Statutu Przedsiębiorstwa Europejskiego lub poprzez umożliwienie spółkom prowadzenie działalności w większej ilości krajów członkowskich, stanowi jeden z głównych priorytetów naszej Frakcji.

Ostateczne przyjęcie zasady "kraj pochodzenia" przy obliczaniu VAT jest lepszym rozwiązaniem w celu uniknięcia zakłóceń rynku wewnętrznego. Przyjmujemy stanowisko sprzeczne z nowym podejściem Komisji, której celem jest jedynie "usprawnienie system transakcji", co wprowadziła VI Dyrektywa dotycząca podatku VAT.


I.5. Konkurencyjna europejska polityka transportowa: zapewnienie skuteczności połączeń transportowych

W powiększonej Unii skuteczne i szybkie połączenia transportowe będą miały decydujące znaczenia dla konkurencyjności europejskiej gospodarki. Biorąc pod uwagę, że transeuropejskie sieci transportowe (TENs) obsługują prawie połowę przewozu towarów i pasażerów, stanowią one prawdziwe arterie UE. Koniecznym jest zniesienie utrzymującej się nieprzepustowości sieci transportowych oraz wzrastającej nierówności pomiędzy środkami transportu oraz regionami.

Konieczność rozszerzenie transeuropejskich sieci transportowych wynika z potrzeby dostosowania jakości sieci transportowych nowych państw członkowskich do poziomu sieci w obecnych piętnastu Państwach Członkowskich, oraz zapewnienia skutecznych z nimi połączeń. Jednocześnie należy zapewnić sprawiedliwą konkurencję pomiędzy środkami transportu oraz obciążyć użytkowników kosztami budowy i utrzymania transeuropejskich sieci transportowych.

Aby rynek kolejowy w Unii stał się wydajny, należy doprowadzić do otwarcia krajowych sieci kolejowych oraz ułatwić przeprowadzanie nowych przedsięwzięć w tym sektorze rynku.

W celu zapewniania stosownych warunków konkurencji przewoźnikom transportowym oraz użytkownikom, na poziomie Wspólnoty powinno dojść do zawarcia porozumień z państwami trzecimi, zwłaszcza jeśli chodzi o sektor transportu powietrznego i morskiego. Należy objąć koncepcją Europejskiego Rynku Wewnętrznego również obszar europejskiego nieba, zapewniając przy tym jednolitą kontrolę ruchu powietrznego.

Wysoki poziom bezpieczeństwa transportu morskiego, kolejowego i powietrznego stanowi istotny składnik wszechstronnej polityki transportowej. Konieczne jest skuteczne wprowadzanie w życie ustawodawstwa dotyczące bezpieczeństwa oraz zharmonizowanie sankcji wynikających z niestosowania go. Należy ponadto określić zakres obowiązków nowopowstałej Europejskiej Agencji Kolejowej, której celem jest zagwarantowanie szeroko pojętego bezpieczeństwa przewozów kolejowych we Wspólnocie.


II. ZRÓWNOWAŻONY ROZWÓJ : KSZTAŁTOWANIE PRZYSZŁOŚCI

Pragniemy, aby polityka europejska była wszechstronna, oparta na dynamicznej, przyjaznej środowisku i odpowiedzialnej pod względem społecznym gospodarce rynkowej. Nasza wizja opiera się na koncepcji zrównoważonego rozwoju, który winien wpłynąć na wszystkie obszary ustawodawstwa, począwszy od polityki ochrony środowiska, regionalnej, poprzez politykę gospodarczą, energii, transportu i rolnictwa, na polityce handlowej skończywszy. Aby móc kształtować konkurencyjną i zdrową pod względem środowiska Unię dla nas samych i przyszłych pokoleń, musimy wzmocnić związek pomiędzy zdrowym otoczeniem a silną gospodarką.

Możliwości wynikające ze stopniowego wprowadzania długotrwałego i przyjaznego dla środowiska, odpowiedzialnego pod względem społecznym modelu wzrostu gospodarczego są ogromne. Proces ten ma szansę pobudzić rozwój badań naukowych, nowych technologii i dziedzin przemysłu, a tym samym umożliwić stworzenie nowych miejsc pracy. Jednakże koncepcja zrównoważonego rozwoju nie może być po prostu narzucona z góry. Przesadnie szczegółowe regulacje prawne zdusiłyby ten proces w zarodku.

Wierzymy, że kluczem do sukcesu jest:

• Subsydiarność i odpowiedzialność na szczeblu lokalnym: Szczegółowe ustawodawstwo oraz/lub centralizacja okazałyby się w tym względzie kontrproduktywne. Jesteśmy zdania, że władze lokalne są w stanie najlepiej zdecydować, czego potrzeba i co da się zrealizować w kontekście danego regionu. Na podstawie celów ramowych są one najlepiej powołane do podejmowania decyzji dotyczących konkretnych działań lub sposobów ich wdrażania.
  
  
• Realizm celów ustawodawczych warunkiem elastyczności ich wdrażania: Wyznaczanie sobie celów jest bezprzedmiotowe, jeśli nie ma sposobu ich realizacji. Realizm jest pierwszym krokiem do sukcesu; dlatego też ustawodawstwo winno pozostawiać takie pole do manewru, aby dało się je przystosować do lokalnego kontekstu i specyfiki regionalnej. Do UE jednakże należy obowiązek kontroli wprowadzenia w życie ustawodawstwa.
  
  
• Zachęta i zaufanie pokładane w prywatnej inicjatywie: Należy przekonać sektor prywatny o długoterminowych korzyściach dla konkurencyjności wynikających z rozwoju "trwałych" metod produkcji oraz korzystania z technologii przyjaznych środowisku naturalnemu. Można tego dokonać stosując raczej bodźce w postaci fiskalnych udogodnień niż uciekając się do dotacji, które charakteryzują się tym, że ograniczają chęć do indywidualnego podejmowania ryzyka i kreatywność. Poza tym warto propagować umowy dobrowolne oraz takie instrumenty rynkowe, których celem jest polepszenie konkurencyjności spółek o wysokiej skuteczności działania dla środowiska naturalnego.
  
  
• Informacja i edukacja obywateli. Dostarczenie odpowiedniej informacji stanowi konieczny warunek wzrostu obywatelskiej świadomości problemów dotyczących środowiska naturalnego.
  
  

II. 1. Propagowanie wspólnego dziedzictwa Europy

Przyszłość należy do nas. Frakcja EPL-ED wyraźnie opowiedziała się za czystszym środowiskiem naturalnym oraz za trwałym rozwojem. Ochrona obywateli oraz ich otoczenia, ich historyczne i naturalne środowisko powinno znaleźć się w centrum zainteresowania polityki europejskiej. Zmiany klimatyczne oraz ich potencjalne konsekwencje, zanieczyszczenie atmosferyczne miast, pogorszenie ich stanu środowiska naturalnego, uboczne rezultaty ich rozwoju jak również inne problemy związane z zanieczyszczeniem wyciskają mocne piętno na codziennym życiu obywateli w skali społecznej i zdrowotnej. Konieczna jest natychmiastowa i zdecydowana reakcja.


II.1.1 Propagowanie bezpiecznego środowiska naturalnego: realizacja prawa do zdrowego otoczenia

Niedawne klęski żywiołowe (np. powodzie, cyklony) wywołały wiele głosów zaniepokojenia konsekwencjami zmian klimatycznych. Podobnie zatonięcie u brzegów Francji tankowca Erika, a niedługo potem w podobnych okolicznościach tankowca Prestige, rzuciło światło na konieczność wzmocnienia systemu odpowiedzialności za środowisko naturalne. Naszym obowiązkiem, tak w trosce o jakość życia europejskich obywateli jak i przyszłych pokoleń, jest dostarczenie mechanizmów, które nadadzą treść ich prawu do życia w zdrowym środowisku naturalnym.

Odpowiednie wdrożenie oraz ścisłe monitorowanie obecnego europejskiego ustawodawstwa, jak również lepsza ocena przyszłego, stanowią główny i podstawowy warunek tego, by Europa stała się światowym liderem w ochronie środowiska.

Wprowadzenie skutecznego wymogu odpowiedzialności za działania mające wpływ na stan środowiska naturalnego wzmocni prawo obywateli do życia w zdrowym otoczeniu. Prawdziwy tryb pociągania do odpowiedzialności za szkody środowiskowe, oparty na zasadzie "truciciel płaci", zawierałby odpowiednie środki kontrolne, mechanizmy nakładania kar oraz ściągania odszkodowań.

Zwalczanie zmian klimatycznych pozostaje naszym priorytetem. Opowiadając się za czystszym światem i przyjmując na siebie zobowiązania w ramach Protokołu z Kioto, aby do 2010 r. zmniejszyć o 8% emisję gazów cieplarnianych, Europa wyraźnie dokonała wyboru uwzględniającego przyszłość. Nasza Frakcja opowiada się za europejską "mapą drogową" szybkiego i szczegółowego wdrażania postanowień Protokołu z Kioto. Przedstawi wszechstronną inicjatywę polityczną, zmierzającą do tego, by Europa stała się światowym liderem na polu ochrony środowiska.

Poprawa jakości środowiska obszarów miejskich to kolejny punkt, na którym pragniemy skupić naszą uwagę. Obecnie 80% populacji zamieszkuje tereny miejskie i bez przerwy wystawiona jest na szereg niedogodności (hałas, zanieczyszczenie atmosferyczne, śmieci, alergie i stres) mających wpływ na pogorszenie zdrowia ludności. Szczególnych starań należy dołożyć w zakresie poprawy jakości paliw oraz czystości silników, jak również w przypadku inicjatyw, zachęcających do używania na mniejszą skalę pojazdów. Powinno się przeprowadzić kampanię uświadamiającą społeczeństwo o możliwościach energii odnawialnych. Zgodnie z zasadą subsydiarności istotnym jest, by propagowanie rozsądnego planowanie zagospodarowania przestrzennego, uwzględniającego ochronę środowiska naturalnego na obszarach miejskich.

Różnorodność biologiczna UE dziedzictwem naszych obywateli. Wraz z przystąpieniem do Unii nowych Państw Członkowskich, znacznie wzrośnie powierzchnia obszarów niezanieczyszczonych, lasów oraz mokradeł. Naszym obowiązkiem jest ochrona tych miejsc oraz zachowanie ich dla przyszłych pokoleń.

Frakcja EPL-ED jest zdecydowana przedsięwziąć kroki zmierzające do zwiększenia dorobku nauki i technologii dla trwałego rozwoju, a zwłaszcza w propagowaniu lepszego rozumienia współzależności pomiędzy środowiskiem naturalnym, a rozwojem technologicznym.


II.1.2 Propagowanie czystych technik wytwarzania energii oraz zrównoważonej polityki transportowej

Walka z ociepleniem klimatycznym jest absolutnym priorytetem oraz głównym wyzwaniem dla Unii. Gospodarka Unii Europejskiej charakteryzuje się intensywnym zużyciem energii: jej zużycie wzrasta corocznie o 1 do 2%, a jej źródłem są przeważnie paliwa kopalne. W Europie 94% emisji CO2 będących następstwem działalności człowieka można przypisać sektorowi energetycznemu. Taki stan na dłuższą metę jest nie do utrzymania. Europa stoi przed pilną koniecznością ponownego rozpatrzenia swojego systemu zaopatrzenia w energię.

Należy propagować wprowadzenie na rynek nowych i odnawialnych źródeł energii. Powinno się podkreślać korzyści inwestycyjne wynikające z zastosowania odnawialnych źródeł energii. Trzeba udostępniać fundusze projektom kluczowych zakresu takich kluczowych sektorów, jak wykorzystanie energii słonecznej, wiatru, biomas do produkcji energii. Promowanie ich zastosowania rozpowszechniać będzie używanie tych źródeł energii.

Jednakże mamy ograniczone pole manewru: propagując zmniejszenie udziału energii w naszej gospodarce oraz zapewniając wyższą wydajność energetyczną, musimy również - w poszanowaniu standardów bezpieczeństwa oraz preferencji narodowych - zachować udział energii atomowej.

Koniecznym jest zaprojektowanie nowych, wydajniejszych i tańszych w użyciu reaktorów, dzięki zintensyfikowaniu badań naukowych tak w dziedzinie reaktorów atomowych, jak również paliw i odpadów radioaktywnych. Należy przy tym zagwarantować, że nowe Państwa Członkowskie zastosują się do tych samych ścisłych standardów bezpieczeństwa atomowego oraz bezwzględnie wypełnią swoje zobowiązania zamknięcia starych elektrowni atomowych.

Przyjęcie nowej, przyjaznej środowisku naturalnemu polityki transportowej oznacza zerwanie związku stałego wzrostu transportu ze wzrostem gospodarczym. Zmniejszenie negatywnego wpływu wywieranego na środowisko oraz zapobieganie jego przeciążeniu wymaga dokonania poważnych zmian w naszych przyzwyczajeniach, w kontekście bardziej racjonalnego korzystania z różnych środków transportu. Oznacza to przesunięcie środka ciężkości w wykorzystaniu rodzajów transportu w kierunku środków mniej zanieczyszczających środowisko, zwłaszcza w transporcie na terenach miejskich oraz w przypadku przewozów na znacznych odległościach (koleje, żegluga śródlądowa, żegluga przybrzeżna).

Zrównoważonej rozbudowie sieci transeuropejskich (TENs), w celu powstrzymania rosnącej przepaści między regionami oraz ułatwienia rozwoju gospodarczego regionów peryferyjnych, w szczególności wśród nowych Państw Członkowskich, musi towarzyszyć rozwijanie oszczędnych systemów transportowych.


II. 2. Zrównoważony rozwój w bardziej tolerancyjnym społeczeństwie

Zmierzając ku osiągnięciu zrównoważonego rozwoju w społeczeństwie charakteryzującym się rosnącym potencjałem integracyjnym, należy utrzymać jego makro-ekonomiczną stabilność, propagować inwestowanie oraz zmniejszyć gorsząco wysoki poziom bezrobocia. W dążeniu do osiągnięcia wzrostu gospodarczego, różnorodności możliwości oraz postępu społecznego kierujemy się wizją koncepcji wolnego rynku, a nie państwa. A to dlatego, że bycie prawdziwie społecznym oznacza nade wszystko stworzenie miejsc pracy oraz obniżenie stopy bezrobocia. Gospodarka rynkowa oparta na zasadach odpowiedzialności jednostki, konkurencyjności oraz autentycznie społecznej odpowiedzialności jest najlepszym sposobem popierania wzrostu w społeczeństwie wspierającym integrację społeczną.


II.2.1 Zapewnienie stałego wzrostu i inwestycji: poprawa warunków przedsiębiorstw

W celu wzmożenia wzrostu gospodarczego oraz inwestycji, konieczne jest podjęcie dalszych środków zmierzających do poprawy warunków funkcjonowania przedsiębiorstw oraz liberalizacji rynku.

Należy przeprowadzać systemową ocenę wpływu ustawodawstwa chroniącego środowisko naturalne i podejmowanych w jego ramach kroków na koszty prowadzenia działalności gospodarczej oraz usunąć przeszkody biurokratyczne i zbędne wymogi administracyjne, utrudniające funkcjonowanie MŚP. Powinno się zachęcać do tworzenia nowych przedsiębiorstw oraz ułatwiać dostęp do kapitału zakładowego. Musimy ułatwić tworzenie przedsiębiorstw w Europie.

Należy propagować otwarcie sektora usług publicznych dla sektora prywatnego, dzięki czemu poszerzy się zakres możliwości stojących przed konsumentem.
Konkurencja wymusi spadek cen oraz poprawę jakości usług. Rządy dadzą przykład zagwarantowania równych i powszechnych dostaw usług istotnych dla ogółu społeczeństwa.


II.2.2 Tworzenie miejsc pracy i dbałość o solidarność społeczną

Stworzenie miejsc pracy jest podstawowym warunkiem przetrwania Europy. Z całą pewnością taki środek jest lepiej społecznie akceptowalny niż redukcja miejsc pracy. Poziom bezrobocia w większości państw Europy jest gorsząco wysoki. Powoduje wysokie koszty społeczne oraz jest finansowo nierealistyczny. Poprawa możliwości zatrudnienia osób bezrobotnych, reforma rynku pracy, inwestowanie w zasoby ludzkie oraz kształcenie ustawiczne zajmują centralne miejsce naszej polityki społecznej. Dlatego też koniecznym jest wyeliminowanie przeszkód administracyjnych na drodze do osiągnięcia większej elastyczności rynku pracy, oraz regularnego korzystania ze szkoleń, w celu pobudzania mobilności i lepszego wykorzystania umiejętności i talentów. Bierne formy wsparcia osoby bezrobotnej stanowią rozwiązanie wyłącznie krótkoterminowe.

Aby osiągnąć cele społeczne wytyczone w strategii lizbońskiej oraz podnieść produktywność, należy skupić się na potrzebie zwiększenia elastyczności i bezpieczeństwa pracy, propagować przedsiębiorczość, oraz wpłynąć na poprawę poziomu zdolności do zatrudnienia bezrobotnych oraz integrację osób pozostających na marginesie społeczeństwa.

Należy zachować podstawowe przepisy systemu opieki społecznej dla tych osób, które nie radzą sobie same, mimo że obecne rozwiązania wymagają reform. Zasada solidarności społecznej powinna pozostać w centrum europejskiego modelu społecznego. Obywatele przeżywający trudności, dotknięci chorobą, bezrobotni lub zagrożeni inną sytuacją, która mogłaby doprowadzić do zmniejszenia ich dochodów oraz ich rodzin, mają prawo polegać na wsparciu i solidarności swoich państwa


II.2.3.Integracja społeczna

Domagamy się różnorodności wyborów. Głównym wyznacznikiem naszej polityki jest zasada „nikogo nie opóźniać ani nikomu nie pozwolić zostać w tyle”. Dążąc do integrującej i spójnej pod względem społecznym Unii, przyjmujemy na siebie zobowiązanie "sprawiedliwego traktowania każdego". Aby sprostać temu wyzwaniu, należy położyć szczególny nacisk na zwalczanie wykluczenia jednostki ze społeczeństwa. Problem ten obecnie dotyczy prawie wszystkich, tak kobiet jak i młodzieży oraz mniejszości narodowych.

Ze szczególną uwagą należy traktować oczekiwania młodych ludzi. Program dotyczący młodzieży powinien położyć szczególny nacisk na tych, którzy mają trudności w integracji ekonomicznej i społecznej.

Należy podkreślać i wykorzystywać edukacyjną i społeczną rolę sportu, jako czynnika sprzyjającego integracji oraz udziałowi w życiu społecznym. Środka propagowania tolerancji, dobrej formy fizycznej, poszanowania reguł i różnic, jak również sposobu zwalczania odrzucenia, ksenofobii i rasizmu. Traktat winien wyraźnie uznać specyficzny charakter sportu, biorąc pod uwagę jego społeczną rolę. Większy nacisk powinno położyć się na rolę sportu na polu edukacji, włączając go w oficjalne programy nauczania (programy lekcyjne) lub działalność nieformalną (promowanie działalności dobrowolnej oraz roli stowarzyszeń i federacji sportowych), postulaty, które w całej rozciągłości popierają partie Frakcji EPL-ED. Podjęcie działań w celu zwalczania dopingu sportowców należy również do naszych priorytetów.

Do nich należy również włączyć troskę o poprawę komfortu życia osób starszych, których liczba rośnie w naszych społeczeństwach. Tymczasem nieproporcjonalnie dużo z nich cierpi z powodu samotności i ubóstwa. Ich potrzeby i oczekiwania należy włączyć do europejskich postulatów politycznych.

Polityka Wspólnoty powinna zmierzać do propagowania równych szans dla kobiet oraz zniesienia wszelkich form ich dyskryminacji. W celu osiągnięcia równowagi pomiędzy ich życiem zawodowym a rodzinnym, konieczne jest podjęcie konkretnych działań, takich jak ułatwienie dostępu do infrastruktury opieki nad dziećmi, większe wsparcie dla matek oraz zmniejszenie ich świadczeń na opiekę społeczną.

Zgodnie z decyzjami przyjętymi podczas szczytu europejskiego w Barcelonie, wdrożenie tych wniosków przyczyni się do walki z ubóstwem i odrzuceniem społecznym. Likwidacja ubóstwa, propagowanie rozwoju społecznego jak również poprawa zdrowia stanowią niektóre z głównych wyzwań związanych z globalnym wymiarem zrównoważonego rozwoju.


II. 3. Sprostanie wyzwaniom starzejącego się społeczeństwa

Wzrost długości życia, tzn. zwiększenie się liczby emerytowanych obywateli w porównaniu do liczby osób czynnych zawodowo, odciska na publicznym systemie emerytalnym niezwykle silne piętno. Stosunek liczy starszych osób zależnych od czynnych zawodowo w UE wzrośnie więcej niż o połowę, z 24% w 2000 r. do 49% w roku 2050, co oznacza, że na 4 starsze osoby przypadać będą 2 pracujące (w 2050r.). Dlatego koniecznym jest pilne wdrożenie reform publicznego systemu opieki, aby ich mechanizmy były na dłuższą metę wypłacalne finansowo. Żeby Państwa Członkowskie UE potrafiły sprostać konsekwencjom zmian demograficznych, powinny one przyjąć również szereg nie wykluczających się, ale wzajemnie uzupełniających decyzji, pozwalających na osiągnięcie choćby częściowej równowagi finansowej.


II.3.1 Należy podnieść wiek emerytalny¹. Skoro ludzie żyją coraz dłużej, powinni oni również pracować i w ten sposób przez dłuższy okres łożyć na system emerytalny, będący warunkiem korzystania w przyszłości z pełni świadczeń emerytalnych .


II.3.2 Powinno się zwiększyć udział osób powyżej 55 roku życia w rynku pracy. W większości państw europejskich, udział osób powyżej 55 roku życia jest stosunkowo niski, zwłaszcza w wyniku możliwości przejścia na wcześniejszą, kosztowną dla państwa, emeryturę. Dlatego też powinno się ograniczyć do minimum przypadki przejść na wcześniejszą emeryturę, na przykład stosując bodźce natury fiskalnej oraz poprzez podniesienie wieku emerytalnego.


II.3.3 Należy zachęcać do korzystania z emerytalnych systemów kapitałowych. Problem finansowania emerytur wymaga osiągnięcia odpowiedniej równowagi pomiędzy publicznymi, pracowniczymi i komercyjnymi programami emerytalnymi. Udział w rynku systemów "pay-as-you-go" (w miarę korzystania) powinien stopniowo ustępować na rzecz adekwatnych przepisów państwowego systemu emerytalnego gwarantującego narodową solidarność.


II.3.4 Warto zastanowić się nad potrzebą propagowania wyższego wskaźnik urodzeń. Napływ imigrantów nie rozwiązuje na dłuższą metę problemu wynikającego ze zmian demograficznych. Mądrą zachętą do podniesienia wskaźnika urodzeń byłaby poprawa warunków życia kobiet, umożliwiających im kontynuowanie kariery zawodowej po urodzeniu dziecka.


II.4 Inwestowanie w życie regionu: wspólne kształtowanie dostatniej Unii

Polityka spójności społecznej i ekonomicznej odgrywa ważną rolę w zmniejszaniu przepaści dzielących obszary gorzej rozwinięte od bogatszych regionów UE, poprzez inwestowanie w ich rozwój. Tym samym stanowią one kluczowy element w kształtowaniu stabilnej, integracyjnej i spójnej pod względem społecznym Unii Europejskiej.


II.4.1 Przyjęcie polityki ekonomicznej i polityki społecznej spójności w nowych ramach geograficznych

"Osiągnięcie spójności" w świeżo powiększonej Unii stanowi jeszcze większe wyzwanie dla polityki strukturalnej. W nadchodzącej kadencji Unia stanie przed wyzwaniem sprostania dwóm podstawowym wymaganiom: solidarności wobec nowych Państw Członkowskich oraz wsparcia polityką rozwoju strukturalnego obszarów obecnie mniej uprzywilejowanych. Przyszła polityka spójności powinna wziąć pod uwagę warunki społeczne i zatrudnienia w regionach, które będzie wspierać, oraz wpłynąć na inne polityki wspólnotowe.

Należy dokonać ponownej oceny polityki spójności wobec wzrastającego zapotrzebowania na infrastrukturę i rozwój społeczny, biorąc pod uwagę proporcjonalnie mniejsze zasoby środków finansowych. Ponieważ wraz z rozszerzeniem różnice w rozwoju regionów pogłębią się, osiągnięcie naszych celów spójności wymagać będzie odpowiednio większej skuteczności oraz solidarności.

Aby przystosować dystrybucję wydatków w ramach polityki spójności Wspólnoty, należy skupić się na lepszej koordynacji polityk unijnych, aby przystosować je do nowych ram geopolitycznych oraz w sposób optymalny wykorzystać środki finansowe dostępne w regionach. Koniecznym jest ustalenie ramowych warunków dla projektów rozwoju infrastruktury oraz ścisłe monitorowanie ich wdrażania. Należy skupić się na wyeliminowaniu czynników opóźniających ich realizację - a nie na korekcie efektów opóźnień - oraz zapewnić przejrzystość w przyznawaniu funduszy.


II.4.2 Rozwój turystyki oraz turystyki wysokiej jakości

Sektor turystyki odpowiedzialny jest za 5% miejsc pracy we Wspólnocie. Ma ogromny wpływ na poziom zatrudnienia w regionach. Aby zwiększyć potencjał europejskiej turystyki, a tym samym propagować historyczne, kulturalne i gastronomiczne bogactwo regionów europejskich, UE powinna bezwzględnie i w najlepszy sposób skoordynować swoje wysiłki w kierunku poprawy jakości i dynamiki sektora turystycznego.


II.4.3 Promocja kultury europejskiej

Bogactwo Europy spoczywa w specyfice i różnorodności jej kulturalnej oferty. To wspólne dziedzictwo wymaga zabezpieczenia. Strefa kultury europejskiej powinna wyraźnie zaznaczyć swą obecność. Należy poważnie zająć się promocją kultury regionów oraz języków europejskich, a także wyjątkowości Europy w obszarze mediów i filmu. Publiczni nadawcy medialni, których rolę w propagowaniu kulturalnej różnorodności uznał protokół amsterdamski, powinni dać wyraz swemu praktycznemu zaangażowaniu w tej dziedzinie.

Zrozumieniu dla historycznego i kulturalnego dziedzictwa Europy powinna towarzyszyć szczególna uwaga dla kultury krajów Europy Środkowej i Wschodniej, których dorobek, do czasu powrotu do demokracji, był często pomijany.

Dlatego też istotnym jest ponowne sformułowanie ramowego programu Kultura 2000, w celu zwiększenia jego zakresu działania oraz zdolności wyjścia naprzeciw oczekiwaniom obywateli.

Warto zwiększyć konkurencyjność sektora kultury poprzez włączenie kulturalnych aspektów w programy prowadzone przez Fundusze Strukturalne.

Zasada głosowania kwalifikowaną większością głosów powinna objąć również politykę kulturalną w rozumieniu art. 151 Traktu o UE, a niekorzystna procedura współdecydowania połączona z jednomyślnością - zniesiona.


II.5. Rozwój prężnego i zrównoważonego rolnictwa

Rozwój zrównoważonego rolnictwa jest gwarancją tego, że przyszłe pokolenia będą również w stanie czerpać korzyści z wyjątkowości zasobów naturalnych Europy. Dążenie do ekologicznych rozwiązań świadczy jednocześnie o trosce o konsumentów, a w szczególności o ich bezpieczeństwo i jakość metod produkcyjnych.

Biorąc pod uwagę, że program Agenda 2000 zakończy się do roku 2006, naczelnym zadaniem będzie sformułowanie politycznych kierunków wszechstronnych i długoterminowych ram na rzecz prężnego i zrównoważonego rolnictwa.

Stoją przed nami trzy wyzwania: Pierwsze, wyzwanie gospodarcze, polega na wzmocnieniu konkurencyjności sektora rolniczego. Wyzwanie drugie, natury społecznej, dotyczy poprawy warunków życia i ekonomicznych możliwości ludności wiejskiej. Trzecie polega na sprostaniu ekologicznym wyzwaniom, poprzez propagowanie dobrych praktyk zmierzających do ochrony środowiska oraz świadczenia usług, których zadaniem jest zachowanie różnorodności biologicznej i krajobrazowej. Frakcja EPL-ED musi dołożyć wszelkich starań, by przyszła reforma Wspólnej Polityki Rolnej uwzględniła te trzy aspekty.


II.5.1 Rozwój rolnictwa przyjaznego środowisku naturalnemu

Poprawa jakości produkcji rolnej należy do naszych priorytetów. "Przyjazne środowisku" nie oznacza rolnictwa stosującego przestarzałe metody. Przeciwnie, należy położyć szczególny nacisk na promowanie nowych i/lub ekologicznych rozwiązań w przemyśle i technologiach.

Prowadzenie badań w dziedzinie udoskonalenia produktów mogłoby dostarczyć trwałych odpowiedzi na delikatne kwestie zużycia naturalnych zasobów Ziemi oraz przyczynić się do odkrycia produktów przyjaznych środowisku naturalnemu.

Rola rolników jako strażników wsi wymaga podkreślania i propagowania. Powinniśmy zachęcać rolników nie tylko do wysiłków w celu ekstensyfikacji rolnictwa, ale również do czynnej ochrony krajobrazu wiejskiego i jego różnorodności biologicznej, jak również do używania produktów przyjaznych środowisku naturalnemu.

Propagowanie dobra zwierząt jest nieodzowne nie tylko jako elementarny warunek natury etycznej, ale również jako gwarancja wysokiej jakości, której wymóg obecnie rośnie, stając się tym samym środkiem konkurencyjności. Należy bezwzględnie zachęcać rolników do prowadzenia zdrowej hodowli zwierząt, jako najlepszej drogi do długofalowego osiągnięcia zrównoważonej produkcji zwierzęcej.


II.5.2 W kierunku nowej wszechstronnej polityki rozwoju obszarów wiejskich

Aby zapewnić żywotność oraz społeczną spójność obszarów wiejskich, należy wzmocnić drugi filar Wspólnej Polityki Rolnej (WPR) oraz ustalić nową wszechstronną politykę rozwoju obszarów wiejskich. Jej celem jest stymulowanie wielofunkcyjności, działalności przedsiębiorstw rodzinnych oraz przemysłu rolniczego, a tym samym promocja zatrudnienia, w celu uniknięcia wyludnienia obszarów wiejskich. Biorąc pod uwagę, że 50% osób zamieszkujących wieś ma przeszło 50 lat, chcemy położyć szczególny nacisk na promocję integracji młodych rolników na wsi oraz zapewnienie im szkoleń. Poza tym istotne jest zachęcanie do wykorzystania całego potencjału ludzkiego wsi, zwłaszcza kobiet, które odgrywają ważną rolę tak na poziomie gospodarstw jak i w rozwoju obszarów wiejskich.

Obecnie 10 % budżetu rolnictwa przeznaczone jest na inwestycje w rozwój obszarów wiejskich. Nie jest to wystarczająca suma by zrealizować nasze cele. To środki polityki strukturalnej, a nie wyłącznie drugi filar WPR, winny unieść koszty proponowanego przesunięcia pieniędzy do drugiego filaru.

Rolnicy żyjący poniżej minimalnego poziomu egzystencji winni otrzymać odpowiednie społeczno-ekonomiczne wsparcie oraz należy utworzyć specjalny system ubezpieczeń społecznych dla rolników narażonych na ryzyko chorób odzwierzęcych.

Wprowadzenie w życie tych działań strukturalnych winno być możliwie zdecentralizowane, jednakże Parlament powinien współdecydować w kluczowych kwestiach.

Mówiąc ogólnie, należy popierać wprowadzenie rozwiązań chroniących przed kolejnymi uregulowaniami o charakterze warunkowym. Prowadzą one do utraty konkurencyjności w stosunku do państw trzecich. Na poziomie międzynarodowym istotnym dla Unii Europejskiej jest postulowanie, by Światowa Organizacja Handlu (WTO) włączyła niekomercyjne elementy jej polityki do działań w ramach tzw. "green box".


II.6. Rozwój polityki rybołówstwa trwałej pod względem społecznym i ochrony środowiska

Sektor rybołówstwa stoi wobec poważnych problemów ochrony środowiska - co odzwierciedla zależność człowieka od zasobów naturalnych - jaki i trudności natury społecznej wynikających ze wzrostu bezrobocia. Obecnie około 550 000 bezpośrednich miejsc pracy zależnych jest od rybołówstwa. Wiele z tych obszarów to regiony peryferyjne oraz obszary objęte pomocą priorytetową, dla gospodarki, których sektor rybołówstwa odgrywa strategiczną rolę. Dlatego biorąc pod uwagę często sprzeczne efekty polityki rybołówstwa w przeszłości, jeśli chodzi o społeczny wpływ oraz oddziaływanie na środowisko naturalne, konieczne jest wprowadzenie nowych reform. Nasza Frakcja będzie je mocno wspierać.

Reforma winna zapewnić trwałe i ekonomicznie opłacalne funkcjonowanie sektora rybołówstwa UE. Musimy dążyć do wypracowania elastyczniejszej polityki, zdolnej do rozwiązywania obecnych problemów sektora. Równolegle z nimi, zaplanowanie racjonalnego administrowania zasobami poławianymi oraz rozwiązania problemu przyłowów. Lepsze zagospodarowanie zasobów wymagać będzie korzystania z zaawansowanych badań naukowych oraz wiarygodnych źródeł informacji na temat bieżących zasobów rybnych.

Należy zabezpieczyć dostosowanie nowocześnie wyposażonej floty do dostępnych środków. Zależy nam również na tym, by osobom zatrudnionym w tym sektorze zapewniono, o ile to możliwe, takie płace, które gwarantują warunki życia porównywalne z warunkami w podobnych sektorach produkcji.

Wspólna Polityka Rybołówstwa musi zostać włączona do polityki zagranicznej Unii w celu połączenia sektora handlu z aspektami stosunków zagranicznych. Winniśmy dążyć do tego, by dostępowi do zasobów naturalnych towarzyszył dostęp do rynków (prawo inwestowania w krajach trzecich, wolny wstęp do portów, zwalczanie nielegalnych połowów) oraz by rozwijać nasze traktaty połowowe z krajami trzecimi, w celu zapewnienia naszej flocie możliwości odłowów na wodach pozawspólnotowych.

Należy podejmować działania w celu rozwijania sektora upraw wodnych.


¹ Punkt II.3.1, który mówi, że wiek emerytalny powinien zostać zwiększony jest nieakceptowalny przez Nea Demokratia. Wiek emerytalny w Grecji wynosi 65 lat. ND nie zamierza tego zmieniać


III. OBYWATELE EUROPY: WZRASTAJĄCA POTRZEBA BEZPIECZEŃSTWA

Bezpieczeństwo jest dla obywateli Europy jest sprawą najwyższej wagi. Potrzeba większego poczucia bezpieczeństwa daje o sobie znać w wielu dziedzinach, poczynając od bezpieczeństwa na ulicy, poprzez kontrolę granic zewnętrznych i walkę z terroryzmem, kontrolę żywności, aż po zagadnienia gospodarcze: wysokie bezrobocie i zagrożenie upadłością przedsiębiorstw. Wychodząc naprzeciw licznym troskom obywateli, Frakcja EPL-ED proponuje szereg inicjatyw zmierzających nie tylko do zapewnienia bezpieczeństwa wewnątrz naszych społeczeństw, lecz również do poprawy ochrony zdrowia i prawnej obywateli.


III. 1. Zapewnienie bezpieczeństwa wewnętrznego i stabilności naszych społeczeństw

Nielegalna imigracja, terroryzm i blisko z nim związana przestępczość zorganizowana zagrażają w coraz poważniejszym stopniu bezpieczeństwu i stabilności naszych społeczeństw. Naszym obowiązkiem jest zdecydowane zwalczanie wszelkich ich przejawów i stworzenie bezpieczniejszego społeczeństwa dla wszystkich obywateli Europy. Jest oczywiste, że na tym polu Unia Europejska może osiągnąć więcej niż poszczególne państwa członkowskie działające osobno.


III. 1. 1 Wzmocnienie współpracy policji i wymiaru sprawiedliwości drogą do bezpieczniejszej Unii

Spójność ram instytucjonalnych sposobem osiągnięcia większej efektywności.

Rozwiązania formalnoprawne w obszarze wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości muszą zostać znacznie uproszczone. Stworzenie bezpieczniejszej Unii wymaga przede wszystkim intensyfikacji współpracy policji i wymiaru sprawiedliwości. Powinno odbyć się to we wszystkich dziedzinach związanych z bezpieczeństwem wewnętrznym i sądownictwem poprzez stworzenie jednolitych i spójnych ram współpracy zintegrowanych ze strukturami europejskimi. Jednolita struktura nadałaby porozumieniom spójności prawnej. Pozwoliła skuteczniej strzec swobód obywatelskich oraz - poprzez wyodrębnienie poszczególnych zagadnień - zapobiegać zbędnym komplikacjom.

Włączenie Eropolu w struktury instytucjonalne Unii zapewniłoby również kontrolę parlamentarną tej instytucji przez Parlament Europejski i poddało ją jurysdykcji Trybunału Sprawiedliwości. Jednocześnie Eurojust - system współpracy pomiędzy prokuraturami poszczególnych krajów członkowskich - powinien uzyskać osobowość prawną, a jego rola powinna wzrastać i uczynić zeń prawdziwy system wymiany informacji i wczesnego ostrzegania.

Walka z przestępczością

Definicja poważnego przestępstwa o charakterze międzynarodowym lub zagrażającego interesowi publicznemu powinna zostać zharmonizowana w systemach prawnych państw członkowskich. Chodzi tu w szczególności o opracowanie podstawowych wspólnych norm prawnych dotyczących takich przestępstw, jak przemyt narkotyków i ludzi, czyny kryminalne popełniane w przestrzeni wirtualnej i pranie brudnych pieniędzy. Należy też stopniowo stworzyć jasne i trwałe ramy ogólnoeuropejskiej współpracy agencji zajmujących się walką z terroryzmem i przestępczością zorganizowaną.
W celu skuteczniejszego zwalczania przestępczości zorganizowanej i przemytu ludzi, którym zajmują się międzynarodowe organizacje przestępcze, należy stale zacieśniać współpracę pomiędzy służbami wywiadowczymi i policją krajów członkowskich Unii Europejskiej. W żadnym wypadku nie można pogodzić się z faktem, że każdego roku 700 000 kobiet i dzieci pada ofiarą przemytników żywego towaru i jest wykorzystywanych seksualnie. Frakcja EPL-ED zdecydowanie opowiada się za podwyższeniem minimalnych kar za przemyt żywego towaru oraz otoczeniem lepszą opieką ofiar przestępstw i świadków występujących w procesach sądowych.


III.1.2 Stawianie czoła nielegalnej imigracji i zabezpieczenie zewnętrznych granic Unii

Opowiadamy się za udzielaniem schronienia osobom prześladowanym ze względów politycznych. Nie możemy jednak tolerować nadużywania prawa do azylu. Co roku mamy do czynienia z 500 000 nielegalnych imigrantów szukających na terenie Unii Europejskiej jedynie poprawy swojego bytu materialnego.

Wspólna kontrola dla lepszego zabezpieczenia granic zewnętrznych Unii Europejskiej

Nie będzie bezpieczniejszego społeczeństwa bez bezpieczniejszych granic. Naszym priorytetem jest zagwarantowanie, że wydłużenie zewnętrznych granic lądowych na skutek rozszerzenia Unii nie doprowadzi do pogorszenia, lecz do poprawy bezpieczeństwa.

Skuteczny i spójny system kontroli granic zewnętrznych państw członkowskich oraz wysiłki zmierzające do utworzenia Europejskiego Korpusu Straży Granicznej są niezmiernie ważne w walce z nielegalną imigracją, przestępczością i przemytem ludzi. Musimy połączyć nasze siły, stworzyć sprawnie działający system wczesnego ostrzegania i udoskonalić współpracę operacyjną na wszystkich granicach poprzez powołanie wspólnych międzynarodowych zespołów, które przejmą kontrolę na przejściach granicznych.

Frakcja EPL-ED uważa jednocześnie, że stworzenie Europejskiego Korpusu Ochrony Wybrzeża powinno być jednym z priorytetów Unii Europejskiej. Pozwoliłoby to usprawnić zwalczanie przestępstw popełnianych na morzu. Zapewniłoby ochronę europejskich wybrzeży przed zanieczyszczeniem środowiska naturalnego (wycieki ropy i nielegalne czyszczenie zbiorników) i zagrożeniem terroryzmem. Współpraca europejska jest bezwzględnie konieczna dla stawienia czoła wszystkim zagrożeniom, które nie zatrzymują się na granicy państwowej.

Wspólna polityka azylowa oparta na przejrzystych zasadach

Przejrzyste zasady polityki azylowej i imigracyjnej muszą zostać opracowane w celu zapewnienia kontroli strumieni migracyjnych, jeśli nie chcemy dopuścić do zagrożenia bezpieczeństwa wewnętrznego Unii Europejskiej, a pozostawiamy państwom członkowskim swobodę manewru w rozwiązywaniu tego problemu. Nie można pogodzić wspólnej granicy zewnętrznej z dwudziestoma pięcioma lub więcej odrębnymi przepisami regulującymi wjazd obywateli państw trzecich na teren Unii. Służy to jedynie przemytowi żywego towaru i nielegalnych imigrantów. Przestępcy coraz umiejętniej wykorzystują rozbieżność i niespójność tych przepisów. Europa potrzebuje wspólnej polityki imigracyjnej, musi jednak odrębnie traktować czasowych uchodźców, imigrantów ekonomicznych i osoby starające się o azyl polityczny.

W ramach Wspólnej Polityki Azylowej opartej na definicji "uchodźcy" zawartej w Konwencji Genewskiej należy opracować szybką procedurę rozpatrywania wniosków o udzielenie azylu politycznego.

Po pierwsze: należy jasno sprecyzować, kto ma prawo do azylu politycznego. Pozwoli to zapewnić bezpieczeństwo osobom ubiegającym się o azyl i da im jasną wykładnię prawa. Państwom Członkowskim zaś umożliwi skuteczne stosowanie możliwości odrzucenia wniosku, jeśli wnioskodawca nie spełnia wymogów niezbędnych do przyznania statusu uchodźcy.

Po drugie: potrzebna jest ujednolicona i skrócona do 6 miesięcy procedura rozpatrywania wniosków, która wyeliminuje możliwość wielokrotnego odwoływania się i odwlekania ostatecznej decyzji w nieskończoność. Frakcja EPL-ED stanowczo sprzeciwia się stosowaniu wieloinstancyjnego postępowania i podkreśla, że stosowanie szybkiej procedury mogłoby ewentualnie umożliwić rozszerzenie definicji prawa do azylu.

Porozumienia o readmisji powinny zostać zawarte pomiędzy Unią Europejską i krajami trzecimi jako uzupełnienie wyżej wymienionych rozwiązań oraz celem umożliwienia niebiurokratycznej repatriacji osób, których wnioski o azyl zostały odrzucone. Klauzule o readmisji powinny również znaleźć się w porozumieniach handlowych i stowarzyszeniowych.

Wspólna polityka imigracyjna: zwalczanie nielegalnej imigracji u jej korzeni

Spójna polityka wizowa zapewni lepszą kontrolę obywateli państw trzecich wjeżdżających na teren Unii. Niezbędne są jednolite i przejrzyste procedury dotyczące wjazdu obywateli państw trzecich i wydawania wiz długoterminowych. Zapobiegnie to stałym zmianom interpretacji aktów prawnych, co nie leży ani w interesie Unii, ani imigrantów. Trzeba będzie również wzmocnić mechanizmy kontroli.

Zwalczajmy przyczyny napływu imigrantów w krajach, z których pochodzą. Przemytnicy nielegalnych imigrantów z wielu mniej rozwiniętych krajów wykorzystują powszechną nędzę, brak perspektyw ekonomicznych oraz brak informacji o istniejących możliwościach legalnej imigracji. Dlatego też ważnym zadaniem jest pogłębienie współpracy z krajami pochodzenia imigrantów i krajami tranzytowymi, szczególnie poprzez opracowanie długoterminowej polityki prewencyjnej obejmującej pomoc w rozwoju ekonomicznym i kampanie informacyjne na temat faktycznych możliwości osiedlenia się w Europie.


III.1.3 Zdecydowana postawa w walce z terroryzmem

Terroryzm zagraża bezpieczeństwu naszych obywateli, wyrządza szkody swym ofiarom i przysparza niezmierzonych cierpień ich rodzinom. Po wydarzeniach z 11 września cała Europa wykazała zdecydowaną wolę walki z wszelkimi jego formami i nie zamierza jej zaprzestać. Priorytetowym zadaniem jest szybkie wprowadzenie już uzgodnionych rozwiązań, w szczególności europejskiego nakazu aresztowania i procedury ekstradycji pomiędzy państwami członkowskimi.

Wspólna definicja terroryzmu powinna znaleźć miejsce w prawie wspólnotowym. Traktat powinien również dać Unii podstawy prawne do zamrażania kont osób zamieszanych w działalność terrorystyczną i odcinania źródeł ich finansowania. Wiarygodna strategia na płaszczyźnie europejskiej powinna objąć stworzenie spójnych ram instytucjonalnych umożliwiających szybkie i skuteczne działanie, zaś na płaszczyźnie międzynarodowej intensyfikację współpracy, szczególnie w zakresie wymiany informacji wywiadowczych. Równolegle należy opracować zasady rekompensowania ofiar zamachów terrorystycznych. Unijna strategia walki z terroryzmem powinna podlegać demokratycznej kontroli ex-ante i ex-post.


III.2. Ochrona zdrowia: Więcej troski o obywateli na codzień

Obywatele Europy w życiu codziennym często czują się zagrożeni. Sądzą, że żywność jest niebezpieczna, podczas gdy środowisko naturalne wielkich miast ma niekorzystny wpływ na ich zdrowie i sprzyja powstawaniu nowych chorób. Domagają się lepszej ochrony, to znaczy bezpieczniejszej żywności i poprawy stanu ochrony zdrowia.


III.2.1 Zapewnienie zdrowej i bezpiecznej żywność "od producenta do konsumenta"

Niedawna seria skandali wokół produktów spożywczych ukazała nam, jak ważną rolę odgrywają one w europejskiej kulturze i cywilizacji. Dlatego też zapewnienie wysokiej jakości żywności i przekonanie obywateli o bezpieczeństwie produktów spożywczych jest jednym z głównych priorytetów Frakcji EPL-ED. Pierwszym ważnym krokiem w tym kierunku było powołanie w grudniu 2001 roku Europejskiego Urzędu Bezpieczeństwa Żywności. Musimy jednak dołożyć jeszcze wielu starań, aby zapewnić Europie możliwie najbezpieczniejszą i najzdrowszą żywność.

Ważne jest zapewnienie możliwie najbezpieczniejszej żywności na wszystkich etapach produkcji. Dla osiągnięcia tego celu należy zaostrzyć wymogi i kontrolę poczynając od obory, poprzez transport, na składowaniu kończąc. Należy zapewnić możliwość dokładnego i precyzyjnego odtworzenia całego łańcucha produkcyjnego, przy jednoczesnym zagwarantowaniu przestrzegania surowych norm ochrony środowiska i traktowania zwierząt, które są ważnym elementem osiągnięcia bezpieczeństwa żywności. Pozwoli to obywatelom uznać europejską żywność za najlepszą i najzdrowszą. Konsumenci muszą być przekonani, że rozszerzenie Unii nie doprowadziło do rozluźnienia wymogów kontroli żywności. Naszym celem będzie nie tylko zapewnienie przestrzegania przepisów sanitarnych i weterynaryjnych na całym terenie poszerzonej Unii, lecz również zagwarantowanie ścisłej i systematycznej kontroli ich przestrzegania oraz precyzyjnego oznakowania żywności.

Zwalczanie chorób zwierząt i systematyczna prewencja. Frakcja EPL-ED, przykładając dużą wagę do walki z chorobami zwierząt, brała bardzo aktywny udział w pracach Tymczasowej Komisji ds. Pryszczycy. Chcemy pójść jednak jeszcze dalej i zaproponować środki pełnej likwidacji chorób zwierząt. Oprócz ścisłej kontroli na terenie Unii i stworzenia systemu wczesnego ostrzegania, musimy zaostrzyć kontrole na granicy i uzależnić import od przestrzegania przez kraje trzecie podobnych norm sanitarnych, bezpieczeństwa żywności i traktowania zwierząt.

Stworzenie systemu skutecznej i systematycznej prewencji opartej na zasadach zdrowej produkcji rolnej i hodowli zwierząt rzeźnych (stosowanie środków ochrony roślin, nawozów, i antybiotyków w bezpiecznych ilościach), poprawa stanu bezpieczeństwa biologicznego oraz odpowiednie traktowaniem zwierząt są najskuteczniejszymi środkami likwidacji występujących dziś chorób zwierząt i zapobiegania pojawianiu się nowych w przyszłości.

Promocja produkcji żywności wysokiej jakości i jej odpowiedniego oznakowania. W przyszłości musimy promować produkcję żywności wysokiej jakości - żywności zdrowszej i smaczniejszej, o większej wartości odżywczej i wytwarzanej metodami bardziej ekologicznymi. To jakość czyni produkty spożywcze niepowtarzalnymi. Stworzenie bodźców do produkcji żywności wysokiej jakości powinno być głównym celem reformy Wspólnej Polityki Rolnej. Jakość ma swoją cenę i musi być łatwo rozpoznawalna, dlatego musimy opracować system odpowiedniego oznakowania odpowiadającej tym normom żywności, jak ma to już miejsce w przypadku żywności biologicznej.


III.2.2 Stawianie czoła nowym zagrożeniom zdrowia publicznego - stałe podnoszenie poziomu ochrony zdrowia

Ludność Unii Europejskiej żyje dziś dłużej i prowadzi zdrowszy tryb życia niż kiedykolwiek przedtem. Tym niemniej, co piąty mieszkaniec nadal umiera przedwcześnie, często na skutek chorób, którym można zapobiec, ponieważ nadal obserwujemy niepokojące różnice w stanie zdrowia różnych klas społecznych. Co więcej, pojawiają się nowe zagrożenia, szczególnie choroby zakaźne, a wydłużające się życie ludności stawia nas przed nowym problemem, mianowicie gwałtownym wzrostem ilości chorób podeszłego wieku. Sprawia to, że stale pojawiają się nowe problemy, którym nasze systemy ochrony zdrowia muszą sprostać ze świadomością faktu, że sukces w jednej dziedzinie piętrzy trudności w drugiej.

Wdrażanie nowego Programu Zdrowia Publicznego w Unii Europejskiej. Nowy program działań Wspólnoty w obszarze zdrowia publicznego na lata 2003-2008 zastępuje rozdrobnione Europejskie Inicjatywy na rzecz Zdrowia (walka z rakiem, promocja zdrowia, zapobieganie AIDS, uzależnieniom od narkotyków, okaleczeniom i chorobom związanym z zanieczyszczeniem środowiska), ujmuje problematykę w sposób bardziej całościowy i ukierunkowany głównie na prewencję. Frakcja EPL-ED jest zdania, że program ten powinien przyczynić się do rozwoju strategii zdrowotnej w Unii Europejskiej i wspierać trzy głównie kierunki działań na rzecz ochrony zdrowia publicznego: poprawę informacji i wiedzy o jego stanie, zwiększenie możliwości szybkiego reagowania na zagrożenia i zajęcie się różnymi czynnikami determinującymi stan zdrowia publicznego.

Stwórzmy w ramach Unii Europejskiej skuteczny system monitoringu i skoordynowanego działania w przypadku zagrożeń chorobami lub wybuchu epidemii. Choroby i epidemie nie znające granic państwowych oraz ewentualne akty terrorystyczne (bio-terroryzm) stwarzają nowe zagrożenia dla zdrowia publicznego. Zwiększona mobilność ludności pozwala chorobom zakaźnym rozprzestrzeniać się z nieznaną dotąd szybkością, co jasno ukazuje konieczność zwiększenia roli UE w zakresie ochrony zdrowia publicznego. Frakcja EPL-ED, pozytywnie oceniając rolę systemu nadzoru epidemiologicznego i chorób zakaźnych, podkreśla konieczność zwiększenia roli Unii Europejskiej w tej dziedzinie. Powołanie Europejskiego Centrum Prewencji i Kontroli Chorób poprawi wymianę informacji dotyczących zachorowań pomiędzy narodowymi ośrodkami przetwarzania danych i odnośnymi laboratoriami, usprawni kontrolę chorób zakaźnych i pomoże podjąć skoordynowane i skuteczne kroki, gdy pojawią się zagrożenia dla zdrowia publicznego.

Pragniemy podkreślić, że zgodnie z zasadą subsydiarności, za politykę zdrowotną odpowiadają w zasadzie państwa członkowskie, jednakże kontrola chorób zakaźnych możliwa jest tylko na płaszczyźnie międzynarodowej.

Zapewnienie mobilności i dobrego stanu zdrowia starzejących się społeczeństw.
Frakcja EPL-ED opowiedziała się zdecydowanie za objęciem 6. Ramowym Programem Badań schorzeń związanych z wiekiem, takich jak choroba Parkinsona, Alzheimera, artretyzm i reumatyzm. Coraz więcej ludzi zapada na te chroniczne i utrudniające życie choroby. Sprawa ta należy do najważniejszych w naszym programie. Pragniemy, by po zakończeniu aktywności zawodowej, obywatele żyli w dobrym zdrowiu, nie zaś w bólu i samotności.

Poprawmy jakość życia osób dotkniętych chorobami umysłowymi. Nie można lekceważyć trudności, jakie napotykają chorzy psychicznie. Badania wykazują, że wśród osób niepełnosprawnych, chorzy psychicznie są najmniej licznie reprezentowani na rynku pracy. Frakcja EPL-ED zdecydowanie popierała 6. Ramowe Programy Naukowo-Badawcze, w szczególności poczynione w ich ramach starania zwrócenia uwagi szerokiej opinii publicznej zainteresowanej sprawami zdrowia na problematykę zdrowia psychicznego, czy też badania nad najskuteczniejszymi metodami terapii oraz sposobami przełamania izolacji społecznej i zdjęcia piętna z osób cierpiących na zaburzenia psychiczne.

Brak nam badań nad rzadkimi chorobami i środkami farmaceutycznymi do ich leczenia. Głównym powodem tego stanu rzeczy jest porównanie wysokich kosztów badań i stosunkowo niewielkiej liczby pacjentów. Dlatego też będziemy nadal popierali badania w tej dziedzinie, gdyż nie możemy zaakceptować faktu, że w dzisiejszej Europie zdrowie ludzkie zależy wyłącznie od rachunku ekonomicznego.

Potrzeba nam leków dostosowanych do wieku pacjentów i dokładnie odpowiadających specyficznym potrzebom poszczególnych grup wiekowych. Musimy popierać w szczególności badania nad podstawowymi lekami przeznaczonymi dla małych dzieci i osób starszych.

Obserwujemy, głównie w aglomeracjach miejskich, wzrost ilości zachorowań na choroby związane z zanieczyszczeniem środowiska. Musimy zapobiec nowym i zwalczać istniejące choroby, na przykład astmę.

Ważnym zadaniem jest walka z czynnikami chorobotwórczymi poprzez propagowanie prewencji. Odpowiednio szerokie kampanie informacyjne, uczulające społeczeństwo na sprawy związane ze zdrowiem i pozwalające mu kontrolować czynniki chorobotwórcze, mogą zmniejszyć ilość przedwczesnych zgonów spowodowanych niezdrowym i niezrównoważonym sposobem odżywiania. Podobnie prewencja obejmująca szczepienia ochronne i badania kontrolne grup podwyższonego ryzyka może wpłynąć dodatnio na stan zdrowia publicznego.


III.3. Umacnianie pojęcia obywatelstwa europejskiego

Poszanowanie praw obywatelskich leży u podstaw naszego systemu demokratycznego opartego na rządach prawa. Włączona do projektu Traktatu Konstytucyjnego Karta Praw Podstawowych Unii Europejskiej oraz europejski system prawny dają obywatelom dodatkową ochronę, na przykład przed organami ich własnych krajów. Pragniemy, by obywatele byli świadomi istoty swoich praw i mogli z nich korzystać.

Europejczycy muszą również czuć się pewnie jako konsumenci, jeśli mają w pełni korzystać z możliwości, które otwiera przed nimi wspólny rynek. Naszym zadaniem jest sprawienie, aby Europa stała się naturalnym i konkretnym elementem codziennego życia Europejczyków jako obywateli, uczestników rynku pracy, uczniów i studentów, konsumentów, emerytów oraz dzieci.


III.3.1 Wzmocnijmy ochronę prawną obywateli Europy

Umocnijmy pojęcie obywatelstwa europejskiego i wypełnijmy je treścią. Musimy teraz skutecznie wprowadzić w życie wszystkie postanowienia zawarte w Karcie Praw Podstawowych Unii Europejskiej włączonej do projektu Konstytucji i zapewnić przestrzeganie wynikających z niej praw i obowiązków. Obywatele muszą być świadomi, że stoi za nimi obszerny system prawny, który będzie ich bronić, nawet przed ich własnymi rządami.

Dobrze funkcjonujące prawo i zadowalający dostęp do organów sprawiedliwości jest podstawowym warunkiem wzrastającej pewności systemu prawnego. Współistnienie 15 odrębnych systemów prawa cywilnego i związane z nimi niedogodności proceduralne w sposób oczywisty utrudnia swobodny przepływ towarów i usług w obrębie wspólnego rynku. W przypadku prawa handlowego firmy i obywatele muszą zapoznać się z 15 odrębnymi listami wymogów, które muszą spełnić. Musimy więc stworzyć system prawny zrozumiały dla każdego obywatela i umożliwiający łatwe odnalezienie odnośnego przepisu. Istnieje już wspólna struktura prawna, ale poszczególne przepisy często są niespójne.

Współpraca prawna w zakresie skomplikowanych systemów prawa handlowego i cywilnego państw członkowskich Unii Europejskiej nie może przeszkodzić poszczególnym państwom w egzekwowaniu ich praw. Uważamy to za ważny warunek, dla którego spełnienia powinna zostać wprowadzona zasada wzajemnego uznawania decyzji prawnych przy jednoczesnym poszanowaniu subsydiarności i zapewnieniu równoważności systemów prawnych państw członkowskich.

Należy ułatwić dostęp do wymiaru sprawiedliwości, szczególnie w przypadku sporów na arenie międzynarodowej. Szczególną wagę powinniśmy przywiązywać do stworzenia alternatywnych systemów rozwiązywania sporów, np. mediacji i arbitrażu za pośrednictwem izb handlowych, które częstokroć są szybsze i tańsze od postępowania sądowego. Tak więc, obok stworzenia Europejskiego Systemu Pozasądowego (EEJ Network), powinniśmy popierać rozwój alternatywnych możliwości rozstrzygania sporów na terenie państw Unii, szczególnie takich, które dostępne będą drogą elektroniczną.


III.3.2 Zwiększmy zakres praw konsumentów europejskich

Celem rynku wewnętrznego jest nie tylko przysporzenie korzyści przedsiębiorstwom, lecz również obywatelom europejskim. Jeśli 470 milionów konsumentów ma namacalnie odczuć jego zalety, muszą oni nie tylko korzystać z szerszego asortymentu towarów dostępnych po niższych cenach, lecz również lepszej ochrony ich interesów ekonomicznych i prawnych. Dla zapewnienia wysokiego standardu ochrony konsumentów, państwa członkowskie Unii powinny skodyfikować wszystkie odnośne przepisy i ująć je w formie porozumienia o podstawowych zasadach ochrony konsumentów.

Kodyfikacja zasad i sposobów ochrony konsumentów na płaszczyźnie unijnej i zapewnienie ich powszechnego przestrzegania na terenie poszerzonej Unii, stworzy spójny i wspólny obszar, na którym zagwarantowane będzie poszanowanie praw konsumentów. Dzięki temu konsumenci będą mogli z równym poczuciem bezpieczeństwa wybierać się na zakupy na sąsiednią ulicę lub do sąsiedniego kraju.

Aby umożliwić konsumentom podejmowanie świadomych i niezależnych decyzji, musimy zapewnić im dostęp do istotnych informacji. Należy nadal przeciwdziałać strukturalnej nierównowadze pomiędzy firmami i konsumentami w zakresie dostępu do informacji i ekspertyz prawnych.


III.3.3. Sprecyzujmy prawa obywateli wobec instytucji Unii Europejskiej

Pomimo, że obywatele Europy mają prawo domagać się dobrej administracji, w ostatnich latach stworzono wiele różnych i nieprzejrzystych procedur administracyjnych. Obywatele, od których coraz częściej wymaga się współudziału w tworzeniu prawa unijnego, powinni być świadomi swych praw i obowiązków oraz roli w tym procesie. Ponieważ ochrona prawna wymaga również sprecyzowania praw obywateli względem instytucji europejskich i ich urzędników, procedury prawne powinny zostać w zrozumiały sposób skodyfikowane.

Powinniśmy rozpocząć proces legislacyjny kodyfikujący prawo administracyjne w zakresie procedur wymaganych przy ustalaniu różnych praw wspólnotowych i nadać właściwą wagę wymogowi konsultacji społecznych. Ustawa o prawie administracyjnym obowiązującym wszystkie instytucje unijne może stać się ważnym uzupełnieniem proponowanego przez Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich Kodeksu Właściwego Postępowania Administracyjnego regulującego kontakty obywateli z administracją Unii, który powinien być wiążący dla wszystkich instytucji unijnych i ich administracji oraz szeroko znany ludności.

Musimy również zharmonizować tryb załatwiania skarg i petycji obywateli. Na skutek złożoności procedur i braku ich harmonizacji pomiędzy poszczególnymi instytucjami Unii, obywatele nie mogą w należytym stopniu korzystać z przysługującego im prawa do składania skarg i wniosków. Ujednolicenia trybu załatwiania tych spraw należy dokonać na drodze porozumienia między instytucjami. Nasza Frakcja zamierza podczas sesji plenarnych poświęcać więcej uwagi działaniom Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich oraz skargom i petycjom obywateli dotyczącym przypadków poważnego naruszenia prawa wspólnotowego.



IV. EUROPA W ŚWIECIE: NOWE WYZWANIA DLA POLITYKI BEZPIECZEŃSTWA

IV.1. Europa powinna wypełnić swoje międzynarodowe zobowiązania

Głównym celem Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa jest zachowanie pokoju; bezpieczeństwa oraz obrona wspólnych wartości, zapewnienie poszanowania praw człowieka, rozwój demokracji i rządów prawa. Naszymi priorytetami w zakresie Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa będzie rozwój porozumień Unii Europejskiej w zakresie strategicznego partnerstwa, przy czym położymy jeszcze silniejszy nacisk na zbiorowe bezpieczeństwo i przeciwdziałanie nowym zagrożeniom.

Aby sprostać swym zobowiązaniom w zakresie bezpieczeństwa zbiorowego i zyskać silną pozycję na arenie polityki międzynarodowej, Europa musi stworzyć instytucje pozwalające jej mówić jednym głosem. Jest to podstawowym warunkiem prawdziwie europejskiej polityki zagranicznej w przyszłości. Frakcja EPL-ED jest zdania, że - dążąc do tego celu - Unia Europejska nie uniknie uproszczenia procesu decyzyjnego i wyjaśnienia kwestii kompetencji. Uważamy, że częściowa integracja Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa ze strukturami Unii Europejskiej daje możliwość wyraźnego zwiększenia spójności i efektywności polityki unijnej w tym zakresie.


IV.1.1 Wzmocnijmy partnerstwa strategiczne

Strategicznym priorytetem Frakcji EPL-ED na nadchodzące lata jest stworzenie na naszym kontynencie obszaru wolności i bezpieczeństwa opartego na poszanowaniu demokracji i rządów prawa oraz rozwoju strategicznego partnerstwa z innymi krajami. Jednocześnie Europa pozostanie otwarta na coraz dalej idące oczekiwania krajów śródziemnomorskich.

Unia Europejska w swych kontaktach z krajami trzecimi będzie stale zwracać uwagę na przestrzeganie przez nie zasad demokracji i praw człowieka. Dotyczyć to będzie w szczególności praw kobiet (np. w Iranie), oraz zwalczanie terroryzmu i nielegalnej imigracji. Należy rozważyć wprowadzenie do umów o współpracy i stowarzyszeniu odrębnej klauzuli zobowiązującej do poszanowania praw kobiet.

Stworzenie obszaru pokoju i stabilności na kontynencie europejskim jest strategicznym priorytetem Frakcji EPL-ED na nadchodzące lata.

Pokój, dobrobyt i stabilizacja w Europie Południowo-Wschodniej, prowadząca w długofalowej perspektywie do integracji krajów tego regionu ze strukturami europejskimi, jest centralnym punktem tej strategii.

Intensyfikacja współpracy z nowymi sąsiadami poszerzonej Unii Europejskiej (Ukrainą, Mołdawią i Białorusią) w ramach globalnej strategii sąsiedztwa służącej stworzeniu strefy dobrobytu opartej na pokojowych i dobrosąsiedzkich kontaktach jest również jednym z priorytetów.

Dalszy rozwój współpracy z Rosją jest sprawą podstawowej wagi. Dotyczy to szczególnie podstawowych dziedzin wspólnych interesów, takich jak rozwój dobrobytu, demokratyzacja, polityka bezpieczeństwa, dostawy energii, bezpieczeństwa nuklearnego, transport czy też walka z przestępczością zorganizowaną i korupcją. Szczególną uwagę powinniśmy poświęcić północy Rosji, przede wszystkim zagadnieniu Obwodu Kaliningradzkiego. Musimy rozwijać współpracę transgraniczną, która jest podstawą rozwoju gospodarczego tego regionu.

Potrzeba nam kompleksowej długoterminowej polityki wobec Kaukazu zmierzającej do stabilizacji tego regionu i uwzględniającej jego znaczenie jako dostawcy energii.

Zacieśnianie więzów transatlantyckich i rozwój współpracy w ramach transatlantyckiej wspólnoty strategicznej ma podstawowe znaczenie dla zapewnienia bezpieczeństwa, dobrobytu i stabilności na świecie. Odrzućmy stary sposób myślenia i budujmy nowe, dojrzałe stosunki pozwalające zbliżyć strategiczne punkty widzenia zwłaszcza poprzez wzmocnienie NATO i rozwój europejskich zdolności obronnych. Partnerskie stosunki Unii Europejskiej ze Stanami Zjednoczonymi muszą rozwijać się zarówno na płaszczyźnie politycznej jaki i gospodarczej. Powinny doprowadzić do stworzenia wspólnego rynku atlantyckiego.

Musimy przyspieszyć zapoczątkowany w Barcelonie dialog z krajami śródziemnomorskimi poprzez powołanie Europejsko-Śródziemnomorskiego Zgromadzenia Parlamentarnego, przy czym powinniśmy położyć nacisk na przestrzeganie demokracji i rządów prawa, na rozwój społeczno-gospodarczy oraz intensyfikację dialogu kultur. Frakcja EPL-ED dołoży starań do terminowego wprowadzenia przewidzianej w Porozumieniach z Barcelony Śródziemnomorskiej Strefy Wolnego Handlu oraz pogłębienia dialogu z jej uczestnikami z Afryki Północno-Zachodniej celem udzielenia im pomocy w stworzeniu Unii Arabskiego Maghrebu.

Oprócz tego musimy utrzymać silne polityczne zaangażowanie Unii Europejskiej na Bliskim Wschodzie oraz wnieść w ramach Kwartetu wyraźny i wyważony wkład w proces pokojowy. Frakcja nasza będzie również pracować wytrwale nad utrwaleniem pokoju w Afganistanie. Dialog ze światem arabskim i muzułmańskim powinien być głównym celem obecności Unii w tym regionie.

Powinniśmy zacieśnić współpracę z Azją. Najwięcej uwagi musimy poświęcić Chinom, nowemu rozwijającemu się partnerowi strategicznemu. Rozwijać musimy również kontakty z krajami należącymi do ASEAN i popierać ASEM, co ma ogromne znaczenie dla zapobiegania konfliktom oraz umacniania stabilności w Azji. Polityka Unii Europejskiej powinna poświęcić wiele uwagi Indiom - największemu demokratycznemu państwu świata, stanowiącemu wobec Chin czynnik geopolitycznej równowagi na kontynencie azjatyckim. Musimy kontynuować rozpoczęty dialog z Iranem zmierzający do podpisania porozumienia o współpracy, co stanowiłoby ważny krok na drodze ku zacieśnieniu kontaktów.

W polityce wobec Ameryki Łacińskiej Frakcja EPL-ED dążyć będzie do konsolidacji Strategicznego Związku Międzyregionalnego poprzez intensyfikację konsultacji politycznych i zawarcie nowych porozumień stowarzyszeniowych z krajami Mercosur, Wspólnoty Andyjskiej i państwami Ameryki Środkowej. Służyć będą one umocnieniu stabilności, poprawie warunków życia i zapewnieniu rządów prawa w tym regionie.

Pragniemy wreszcie podkreślić, że popieranie dialogu politycznego, gdy tylko wymaga tego napięta sytuacja między sąsiadami zagrażająca stabilizacji w danym regionie (Bliski Wschód, Sahara Zachodnia, Kaszmir, kontynent afrykański), jest obowiązkiem Unii Europejskiej i leży w jej interesie.


IV.1.2 Zajmijmy się przyszłymi konfliktami

Znalezienie właściwej odpowiedzi na nowe zagrożenia naszego bezpieczeństwa, takie jak terroryzm, wymaga bardziej priorytetowego traktowania wspólnego bezpieczeństwa, nie zaś wspólnej obrony. Ma to poważny wpływ na reformę struktur politycznych i militarnych, które w coraz większym stopniu skupiają uwagę na przygotowaniu do przyszłych konfliktów. Ta nowa orientacja nie będzie pełna, jeśli nie będzie wyraźnie podkreślać znaczenia zapobiegania konfliktom. Pragniemy tu podkreślić rolę OBWE i jej szczególe miejsce w Europie.

Wspólna Polityka Zagraniczna i Bezpieczeństwa (WPZiB) powinna w większym stopniu uwzględniać podstawowe zagadnienia, takie jak zasoby wody, handel narkotykami, diamentami i bronią ręczną, które często leżą u podłoża lokalnych konfliktów lub służą ich finansowaniu. Jednocześnie należy dokładać starań w celu rozwoju współpracy regionalnej i opracować Wspólną Strategię zapobiegania konfliktom w Afryce. Uważamy, że trzeba dokonać przeglądu Celów Petersburskich¹ i objąć nimi walkę z terroryzmem oraz inne nowe zagrożenia bezpieczeństwa.


IV.I.3 Przejrzysta i skuteczna WPZiB zintegrowana ze strukturami Wspólnoty.

Musimy wyjaśnić kwestie kompetencji i procesu decyzyjnego Wspólnej Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa, jeśli chcemy, by uzyskała ona wysoką pozycję i znaczenie na arenie międzynarodowej.

Częściowe wcielenie WPZiB w struktury Wspólnoty, powołanie Europejskiego Ministra Spraw Zagranicznych wspomaganego przez europejską służbę dyplomatyczną składającą się z dyplomatów unijnych i państw członkowskich, przyjęcie ogólnej zasady podejmowania decyzji większością głosów z pewnością nadałoby polityce zagranicznej Unii większą spójność i przejrzystość. Demokratyczną kontrolę w tym zakresie musi sprawować Parlament Europejski.


IV.1.4 Droga do Europejskiej Polityki Obronnej

Czysto europejska definicja bezpieczeństwa, wyrażająca wspólne stanowisko i analizująca potrzeby, może w przyszłości być podstawą Europejskiej Polityki Obronnej. Przyjęcie zasady różnicowanego podejścia do operacji wojskowych określiłoby odpowiedni zakres odpowiedzialności w procesie podejmowania decyzji.

Podstawowym warunkiem stworzenia skutecznej długoterminowej Europejskiej Polityki Obronnej jest nadrobienie zaniedbań w dziedzinie potencjału militarnego związanych z rozproszeniem pomiędzy poszczególnymi państwami członkowskimi środków przeznaczonych na zaopatrzenie sił zbrojnych.

Europejska Strategia Bezpieczeństwa

1. Unia Europejska musi sformułować "Europejską Strategię Bezpieczeństwa" jako konstruktywną odpowiedź na Strategię Bezpieczeństwa Narodowego opublikowaną 20 września 2002 roku przez administrację prezydenta Busha. Część jej powinna traktować o dostosowaniu prawa międzynarodowego i Karty Narodów Zjednoczonych do dzisiejszej rzeczywistości. Coraz częściej bezpieczeństwu międzynarodowemu zagrażają nie konflikty międzypaństwowe, lecz aktorów pozbawionych charakteru państwowości. Unia Europejska musi znaleźć na to właściwą odpowiedź i postawić sobie pytanie, czy - wobec będącego faktem rozprzestrzenienia broni masowej zagłady - nawet najbardziej zdecydowana reakcja może nadal zapewnić bezpieczeństwo obywatelom Europy.

Europejska Strategia Bezpieczeństwa musi uwzględnić również stosunki oraz ścisłą współpracę pomiędzy NATO i Unią Europejską.

2. Unia Europejska musi przyjąć plan rozwoju obronności europejskiej wytyczający jasno sprecyzowane cele i terminy ich realizacji. Takie podejście okazało się w przeszłości bardzo skuteczne, co widać na przykładzie rynku wewnętrznego i wprowadzenia wspólnej waluty. Szczegóły dwustopniowego planu stworzenia obrony europejskiej są zawarte w przyjętej przez Parlament 10 kwietnia 2003 roku rezolucji Morillona poświęconej nowym zasadom bezpieczeństwa i obrony.

Zdolności obronne

Unia Europejska wydaje obecnie na obronę około 150 miliardów euro rocznie, co odpowiada w przybliżeniu 50% wydatków wojskowych Stanów Zjednoczonych. Tym niemniej, z powodu istnienia 15 samodzielnych armii i powszechnej szczególnie w dziedzinie badań praktyki rozwiązywania problemów na własną rękę, poziomu sprawności sił europejskich wynosi jedynie około 10% w porównaniu z armią amerykańską.

Unia Europejska musi stworzyć wspólny rynek uzbrojenia przy jednoczesnym zaostrzeniu przepisów regulujących eksport broni. Pozwoliłoby to na wzajemne uznawanie wydanych przez rządy państw członkowskich zezwoleń na eksport broni i ułatwiło Unii Europejskiej zajmowanie wspólnego stanowiska. Koordynację zamówień dla armii narodowych mogłoby zapewnić utworzenie agencji ds. badań i rozwoju obronności. Prace badawcze mogłyby być scentralizowane lub przynajmniej koordynowane centralnie.

Przetargi na dostawy uzbrojenia, jeśli względy bezpieczeństwa nie stoją temu na przeszkodzie, powinny być publikowane we wszystkich państwach Unii, co zapewniłoby ich pełną konkurencyjność. Artykuł 296 obecnego Traktatu będzie coraz rzadziej stosowany. Europejski Trybunał Sprawiedliwości wydał w minionych latach kilka pozytywnych decyzji w tej kwestii.

Dzisiejsza sytuacja w dziedzinie bezpieczeństwa wskazuje, że sprawą najwyższej wagi jest zapewnienie współdziałania operacyjnego armii rożnych państw członkowskich. Dlatego też musimy zapewnić, że uzbrojenie i szkolenie we wszystkich państwach członkowskich odpowiada wspólnym normom i standardom.

Jednym z głównych wyzwań dla Unii Europejskiej w dziedzinie technologii jest stworzenie czysto europejskiej polityki przestrzeni kosmicznej, której urzeczywistnienie, obok innych czynników, w perspektywie umożliwi uzyskanie niezależności w dziedzinie wywiadu wojskowego. Z tego też względu Frakcja EPL-ED opowiada się zdecydowaniem za programem Gallileo, jednocześnie wyrażając ubolewanie, że jego wojskowy aspekt do dnia dzisiejszego nie został przyjęty. Proponujemy, aby Europejska Agencja Kosmiczna stała się Agencją Kosmiczną Unii Europejskiej.


IV.2. Znaczące zaangażowanie finansowe w pomoc dla krajów rozwijających się

Ponad miliard ludzi na świecie żyje za mniej niż jeden dolar dziennie. Zbyt wielu cierpi głód, pozostaje bez wykształcenia i leków. Frakcja EPL-ED zapewni, że Unia Europejska utrzyma znaczące zaangażowanie finansowe w pomoc dla krajów rozwijających się.


IV.2.1 Skuteczna walka z ubóstwem

Naszym celem jest przeznaczenie 0,7% PNB na pomoc dla krajów rozwijających się. Dążymy do wyeliminowania nędzy, szczególnie na drodze popierania trwałego rozwoju gospodarczego i społecznego. Państwa członkowskie przeznaczą do roku 2006 nie mniej niż 0,33% ich PNB na pomoc dla krajów rozwijających się. Musimy zapewnić, że prawodawstwo europejskie nie zapomni o najbiedniejszych w innych rejonach świata.


IV.2.2 Warunki udzielania pomocy. Przestrzeganie praw człowieka, zasad demokracji i rządów prawa

Zgodnie z literą porozumień z Cotonou, warunkiem otrzymania pomocy musi być przestrzeganie praw człowieka, zasad demokracji i rządów prawa. Uważamy, że rozwój pra