PPE-DE: een chronologisch overzicht - 1971-1980

22 januari 1972
Ondertekening van de Akte van toetreding van Denemarken, Ierland en het Verenigd Koninkrijk.

1972
Oprichting van het 'Politiek comité' van de christen-democratische partijen van de Europese Gemeenschap met het oog op een betere coördinatie van het Europese beleid en de Europese samenwerking.

1 januari 1973
Denemarken, Ierland en het Verenigd Koninkrijk worden lid van de Europese Gemeenschap (de Noorse bevolking heeft het toetredingsverdrag in een referendum verworpen).
Het Europees Parlement telt 198 leden, van wie 52 christen-democraten. Een nieuwe fractie, de Europese Conservatieve Fractie, wordt opgericht en bestaat uit Britse en Deense leden van het Europees Parlement. De Ierse Fine Gael-leden van het Europees Parlement sluiten zich bij de christen-democraten aan.

1973
Nieuwe leiding van de EUCD: Kai-Uwe von HASSEL (CDU-D) wordt voorzitter en Arnaldo FORLANI (DC-I) secretaris-generaal.

10/11 december 1974
Top in Parijs. Voortaan wordt een Top een bijeenkomst van de Europese Raad genoemd. De christen-democratische premier van België, Leo Tindemans, wordt verzocht tegen eind 1975 een verslag over de Europese Unie op te stellen. Zijn verslag wordt in 1976 aan de Europese Raad voorgelegd.

1975
Instelling van een werkgroep 'Europese partijen', belast met de opstelling van een ontwerpstatuut voor een Europese Unie van partijen. Wilfried MARTENS, voorzitter van de CVP (België) en Hans-August LÜCKER, voorzitter van de Christen-Democratische Fractie in het Europees Parlement, werden tot rapporteur benoemd.

14 januari 1975
Het Europees Parlement neemt het verslag-Patijn aan over de overeenkomst betreffende de rechtstreekse verkiezing van het Europees Parlement.

28 februari 1975
De Overeenkomst van Lomé wordt met 46 ontwikkelingslanden van Afrika, het Caribische gebied en de Stille Oceaan ondertekend.

5 juni 1975
In een referendum in het Verenigd Koninkrijk spreekt een tweederde meerderheid zich uit voor verder lidmaatschap van de Gemeenschap.

12 juni 1975
Griekenland verzoekt om toetreding.

10 juli 1975
Het Europees Parlement neemt het verslag over de Europese Unie aan, de bijdrage van het Parlement aan het verslag-Tindemans, opgesteld door de Belgische christen-democraat Alfred BERTRAND. De belangrijkste punten in het verslag zijn de volgende:

• het toekomstige Europees Parlement moet volledige budgettaire en controlebevoegdheden hebben en moet het echte wetgevende orgaan van de Gemeenschap worden (of tenminste gelijke rechten krijgen);
  
  
• naast het Europees Parlement moet er een Europees beslissingscentrum komen dat kan worden beschouwd als een echte Europese regering, die onafhankelijk is van de nationale regeringen en tegenover het Europees Parlement verantwoording moet afleggen;
  
  
• de medewerking van de lidstaten aan de besluitvorming van de Unie moet worden gegarandeerd door een Kamer van de Staten;
  
  
• de bevoegdheden van de verschillende instellingen ten opzichte van elkaar en tegenover de lidstaten moeten duidelijk en in detail worden omschreven.
  

Bij de stemming in de plenaire vergadering bleek dat de christen-democraten en conservatieven de resolutie krachtig ondersteunden; van de socialisten onthielden de Labourleden zich, van de liberalen de Denen. De woordvoerder van de (gaullistische) EPD-Fractie sprak zich voorzichtig voor de resolutie uit, maar de meeste leden van zijn fractie namen niet deel aan de stemming; de communisten stemden tegen.

22 juli 1975
Ondertekening van het Tweede Verdrag houdende wijziging van een aantal budgettaire bepalingen van de Verdragen en tot invoering van een bemiddelingsprocedure. Door het Verdrag worden de budgettaire bevoegdheden van het Europees Parlement versterkt en wordt een Rekenkamer opgericht.

9 september 1975
De Belg Alfred BERTRAND wordt tot voorzitter van de Christen-Democratische Fractie gekozen.

7 januari 1976
De Belgische premier TINDEMANS presenteert zijn verslag over de Europese Unie.

26 januari 1976
Oprichting van de commissie die belast is met de oprichting van de EUCDW (Europese Unie van Christen-Democratische Werknemers), die zich later bij de EUCD aansloot. Het activiteitenprogramma van de EUCDW is toegespitst op de volgende punten: arbeids- en werkgelegenheidsbeleid, gezinsbeleid, vrijwaring van de mededinging door beperking en controle van de activiteiten van multinationale ondernemingen en verbetering van het arbeidsmilieu.

16 februari 1976
De Raad voor Onderlinge Economische Bijstand (COMECON) zendt de Raad van ministers een ontwerpovereenkomst EEG/COMECON toe. Dat hield de eerste officiële erkenning van de EEG door de COMECON-landen in. De besprekingen werden na de Sovjet-invasie in Afghanistan in 1980 afgebroken.

21 februari 1976
Aanneming van het door de Europese Unie van Christen-Democraten (EUCD), Parijs, opgestelde manifest.

29 april 1976
In Brussel wordt de Europese Volkspartij opgericht. Ze bestond uit partijen van zeven landen van de Gemeenschap. Volgens haar statuten konden andere centrumpartijen toetreden, als ze bereid waren de christen-democratische waarden te onderschrijven. Dat was bijzonder belangrijk voor de landen van de Gemeenschap waar om historische redenen geen partijen bestonden die uitdrukkelijk christen-democratisch werden genoemd.

De stichtende partijen waren de CDU en CSU/Duitsland, PSC en CVP/ België, CDS/Frankrijk, Fine Gael/Ierland, DC/Italië, CSV/Luxemburg, KPV en CHU en ARP/Nederland.

8 juli 1976
Oprichtingsvergadering van de Europese Volkspartij in Luxemburg. Het Politiek Comité keurt de statuten van de Europese Volkspartij unaniem goed.
'De volgende statuten, gebaseerd op onze christen-democratische visie op mens en samenleving en op onze wens om in Europa een gemeenschap te bevorderen van vrije personen en verantwoordelijke burgers die volledig deelnemen aan de sociale, economisch en politieke structuren van een pluralistische samenleving, een gemeenschap die rechtvaardig, vreedzaam en verenigd is in haar handelingen met alle volkeren van de wereld, worden hierbij vastgesteld' (uit de preambule van de EVP-statuten).
De Belgische christen-democratische premier, Leo TINDEMANS, wordt tot voorzitter gekozen.

12/13 juli 1976
In Brussel keurt de Europese Raad de overeenkomst betreffende de rechtstreekse verkiezing van het Europees Parlement goed en stelt het aantal rechtstreeks te kiezen leden op 410 vast. De regeling voor de eerste Europese verkiezingen (waarvoor de streefdatum 1978 is) wordt vastgesteld in de Akte betreffende de Europese verkiezingen van 1976.

maart 1977
Het Italiaanse lid van de CD-Fractie, Emilio COLOMBO, gewezen minister van Buitenlandse Zaken en premier van Italië, wordt tot Voorzitter van het Europees Parlement gekozen.

28 maart 1977
Portugal verzoekt om toetreding.

5 mei 1977
De Duitser Egon KLEPSCH wordt tot voorzitter van de CD-Fractie gekozen. Hij bleef voorzitter tot 1982 en werd in 1984 opnieuw gekozen. Van 1992 tot 1994 was hij Voorzitter van het Europees Parlement.

25 mei 1977
De drie Nederlandse christen-democratische partijen presenteren voor de parlementsverkiezingen voor het eerst een gezamenlijke lijst 'Christen-Democratisch Appèl'.

28 juli 1977
Spanje verzoekt om toetreding.

6 - 7 maart 1978
Eerste congres van de Europese Volkspartij in Brussel: goedkeuring van een politiek programma 'Samen streven naar een Europa van vrije burgers'.
Uit het programma: 'Wij, Europese Volkspartij, ... willen een eengemaakt Europa. Christen-democratische staatslieden zoals Robert SCHUMAN, Alcide de GASPERI en Konrad ADENAUER, hebben de basis gelegd voor wat tot nu toe is verwezenlijkt. Wij zetten hun succesrijk werk voort. Wij zijn vastbesloten de historische opdracht in hun geest tot een goed einde te brengen. Ons doel is een federatie van Europa, zoals Robert SCHUMAN op 9 mei 1950 heeft voorgesteld.''

14 maart 1978
De fractie verandert haar naam in 'Christen-Democratische Fractie (Fractie van de Europese Volkspartij)'.

22 - 23 februari 1979
Tweede EVP-congres in Brussel: goedkeuring van het verkiezingsmanifest voor de eerste rechtstreekse verkiezing van het Europees Parlement en oproep tot alle Europese burgers om op constructieve wijze aan de Europese verkiezingen deel te nemen.

13 maart 1979
Het Europees Monetair Stelsel (EMS) treedt in werking.

28 mei 1979
Ondertekening van de Griekse toetredingsdocumenten in Athene. Op 1 januari 1981 wordt Griekenland het tiende lid van de Gemeenschap.

7 - 10 juni 1979
Eerste Europese verkiezingen.
De opkomst bedroeg 63,8% (111 van de 180 miljoen kiesgerechtigden). De partijen van de EVP-Fractie behaalden 32,8 miljoen stemmen (29,6%) en veroverden 107 zetels. De socialistische en sociaal-democratische partijen behaalden 29,5 miljoen stemmen (26,6%) en veroverden 112 zetels.
De EVP kreeg bijna 3,3 miljoen stemmen (2,9%) meer dan de socialisten, ook al waren er in Denemarken en het Verenigd Koninkrijk geen EVP-kandidaten.

9 juli 1979
Eerste vergadering van de EVP-Fractie in het Europees Parlement na de rechtstreekse algemene verkiezingen. Egon A. KLEPSCH wordt tot fractievoorzitter herkozen.

17 juli 1979
De fractie verandert haar naam in 'Fractie van de Europese Volkspartij (Christen-Democratische Fractie)'

17-20 juli 1979
Eerste vergadering van het rechtstreeks gekozen Europees Parlement in Straatsburg. Met de steun van de EVP-Fractie wordt de Franse politica Simone Veil, lid van de Liberale en Democratische Fractie, tot voorzitter gekozen.

13 december 1979
Het Europees Parlement verwerpt de Gemeenschapsbegroting voor 1980 met 288 voor, 64 stemmen tegen en 1 onthouding.

10 juli 1980
Oprichting van de Afrika-Stichting van de EVP 'om de uitwisseling van ideeën tussen democratisch georiënteerde, maatschappelijke, politieke en culturele groeperingen in Afrika en Europa te bevorderen en om, in de geest van de Overeenkomst van Lomé, samenwerkingsprogramma's op te stellen' (artikel 3 van de statuten van de Stichting).

1 - 2 september 1980
Derde EVP-congres in Keulen: 'De christen-democraten in de jaren '80'. Verklaring: verdere totstandbrenging van de vrede en de vrijheid in Europa.
'Wij moeten gestalte geven aan het Europese ideaal. Onze generatie heeft de opdracht de recessie te overwinnen, de jongeren te inspireren, de mensenrechten te verdedigen en de levensstandaard te vrijwaren. Wij moeten ons inspannen om in deze moeilijke tijden hoop en vertrouwen te wekken en om creatieve krachten vrij te maken die in het belang van allen een positieve invloed zullen uitoefenen. '. (Uit de toespraak van Leo TINDEMANS als voorzitter).

7 oktober 1980
Leo TINDEMANS wordt opnieuw tot voorzitter van de EVP gekozen, Jean SEITLINGER wordt secretaris-generaal.

29 oktober 1980
Arrest van het Europees Hof van Justitie in de isoglucose-zaak. Het Europees Hof van Justitie erkent het recht van het Parlement om ter verdediging van zijn bevoegdheden een rechtsvordering in te stellen en verklaart de verordening nietig die de Raad zonder voorafgaand advies van het Parlement heeft vastgesteld.