български Español Čeština Dansk Deutsch Ελληνικά English Eesti keel Français Italiano LatviešuLietuvių kalbaMagyarMalti Nederlands Polski Português RomânăSlovenčinaSlovenščina Suomi Svenska

ΕΛΚ-ΕΔ ιστορική αναδρομή : 1971-1980

Untitled Document up one level


22 Ιανουαρίου 1972
Υπογραφή της Συνθήκης ένταξης της Δανίας, της Ιρλανδίας και του Ηνωμένου Βασιλείου.

1972
Δημιουργία της "Πολιτικής Επιτροπής" των Χριστιανοδημοκρατικών Κομμάτων της Ευρωπαϊκής Κοινότητας με στόχο την βελτίωση του συντονισμού της ευρωπαϊκής πολιτικής και της συνεργασίας.

1 Ιανουαρίου 1973
Ένταξη της Δανίας, της Ιρλανδίας και του Ηνωμένου Βασιλείου στην Κοινότητα (ο νορβηγικός λαός απέρριψε με δημοψήφισμα τη Συνθήκη Ένταξης).
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αριθμεί 198 βουλευτές, εκ των οποίων 52 είναι Χριστιανοδημοκράτες. Μια νέα πολιτική ομάδα δημιουργείται, η Ευρωπαϊκή Συντηρητική Ομάδα, συγκροτούμενη από βρετανούς και δανούς βουλευτές. Οι ιρλανδοί βουλευτές του Fine Gael προσχωρούν στους Χριστιανοδημοκράτες.

1973
Αλλαγή ηγεσίας στην UEDC: ο Kai-Uwe von HASSEL (CDU- Γερμανία) ορίζεται Πρόεδρος και ο Arnaldo FORLANI (DC-Ιταλία) Γενικός Γραμματέας.

10/11 Δεκεμβρίου 1974
Διάσκεψη Κορυφής των Παρισίων. Στο εξής, οι διασκέψεις κορυφής θα ονομάζονται "Σύνοδοι του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου". Ο Leo TINDEMANS, χριστιανοδημοκράτης Πρωθυπουργός του Βελγίου, καλείται να εκπονήσει έκθεση μέχρι τα τέλη του 1975 για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Η έκθεσή του παρουσιάζεται στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο τον Ιανουάριο του 1976.

1975
Δημιουργία ομάδας εργασίας "Ευρωπαϊκό Κόμμα" που είναι επιφορτισμένη με την εκπόνηση σχεδίου καταστατικού για μια ευρωπαϊκή ένωση κομμάτων. Ο Wilfried MARTENS, Πρόεδρος του CVP (Βέλγιο), και ο Hans-August LüCKER, Πρόεδρος της Χριστιανοδημοκρατικής Ομάδας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ορίζονται εισηγητές.

14 Ιανουαρίου 1975
Έγκριση από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο της έκθεσης Patijn σχετικά με τη Σύμβαση για την εκλογή των μελών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου με άμεση και καθολική ψηφοφορία.

28 Φεβρουαρίου 1975
Υπογραφή της Σύμβασης του Λομέ, με 46 αναπτυσσόμενες χώρες της Αφρικής, της Καραϊβικής και του Ειρηνικού.

5 Ιουνίου 1975
Διεξαγωγή δημοψηφίσματος στο Ηνωμένο Βασίλειο, όπου τα δυο τρίτα των ψηφοφόρων τάσσονται υπέρ της παραμονής της χώρας στην Κοινότητα.

12 Ιουνίου 1975
Αίτηση ένταξης της Ελλάδας.

10 Ιουλίου 1975
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εγκρίνει την έκθεση περί Ευρωπαϊκής Ένωσης, του Βέλγου χριστιανοδημοκράτη Alfred BERTRAND, η οποία αποτελεί τη συμβολή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην έκθεση TINDEMANS. Η έκθεση αυτή εφιστά την προσοχή κυρίως στα ακόλουθα σημεία:


  • το μελλοντικό Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο πρέπει να διαθέτει εκτεταμένες δημοσιονομικές και ελεγκτικές εξουσίες και να γίνει το πραγματικό νομοθετικό όργανο της Κοινότητας (ή τουλάχιστον να έχει ισοδύναμα δικαιώματα)•


  • πρέπει να συμπληρωθεί από ένα ευρωπαϊκό κέντρο λήψης αποφάσεων, που να έχει το χαρακτήρα μιας πραγματικής ευρωπαϊκής κυβέρνησης, ανεξάρτητης από εθνικές κυβερνήσεις και υπεύθυνης ενώπιον του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου•


  • η συνεργασία των κρατών μελών στη διαδικασία λήψης αποφάσεων σε επίπεδο Ένωσης πρέπει να διασφαλισθεί μέσω μιας Βουλής των Κρατών•


  • οι εξουσίες των διαφόρων οργάνων, τόσο μεταξύ τους όσο και έναντι των κρατών μελών, πρέπει να ορισθούν σαφώς και λεπτομερώς.

    Η ψηφοφορία στην Ολομέλεια δείχνει ότι οι Χριστιανοδημοκράτες και οι Συντηρητικοί είναι θερμοί υποστηρικτές της έκθεσης και του σχετικού ψηφίσματος ενώ, από τους Σοσιαλιστές, οι Εργατικοί δηλώνουν αποχή, όπως αποχή δηλώνουν και οι δανοί Φιλελεύθεροι. Ο μεν εκπρόσωπος της γκωλικής ομάδας EPD δηλώνει συγκρατημένα ότι συμφωνεί, τα δε περισσότερα μέλη της ομάδας του δεν συμμετέχουν στην ψηφοφορία. Οι Κομμουνιστές ψηφίζουν κατά.

    22 Ιουλίου 1975
    Υπογραφή της δεύτερης Συνθήκης περί τροποποίησης ορισμένων οικονομικής φύσεως διατάξεων των Συνθηκών και θέσπισης μιας διαδικασίας συνδιαλλαγής. Η Συνθήκη ενισχύει τις δημοσιονομικές εξουσίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και ορίζει την ίδρυση ενός Ελεγκτικού Συνεδρίου.

    9 Σεπτεμβρίου 1975
    Ο Βέλγος Alfred BERTRAND εκλέγεται Πρόεδρος της Ομάδας των Χριστιανοδημοκρατικών.

    7 Ιανουαρίου 1976
    Ο Βέλγος Πρωθυπουργός TINDEMANS παρουσιάζει την έκθεσή του περί της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

    26 Ιανουαρίου 1976
    Δημιουργία της επιτροπής που είναι επιφορτισμένη με την ίδρυση της UETDC (Ευρωπαϊκή Ένωση Χριστιανοδημοκρατών Εργαζομένων), που αργότερα θα ενταχθεί στην UEDC. Το πρόγραμμα εργασιών της UETDC διαρθρώνεται γύρω από τους ακόλουθους τομείς: εργασία και πολιτική στον τομέα της απασχόλησης, οικογενειακή πολιτική, διατήρηση της ανταγωνιστικότητας μέσω του περιορισμού και του ελέγχου των ενεργειών των πολυεθνικών εταιρειών και βελτίωση του εργασιακού περιβάλλοντος.

    16 Φεβρουαρίου 1976
    Το Συμβούλιο Αμοιβαίας Οικονομικής Βοήθειας (ΚΟΜΕΚΟΝ) διαβιβάζει στο Συμβούλιο Υπουργών ένα σχέδιο Συμφωνίας ΕΟΚ-ΚΟΜΕΚΟΝ. Πρόκειται για την πρώτη επίσημη αναγνώριση της ΕΟΚ εκ μέρους των χωρών μελών του ΚΟΜΕΚΟΝ. Οι διαπραγματεύσεις διακόπηκαν μετά τη σοβιετική εισβολή στο Αφγανιστάν, το 1980.

    21 Φεβρουαρίου 1976
    Έγκριση του Μανιφέστου της Ευρωπαϊκής Ένωσης Χριστιανοδημοκρατών (UEDC), στο Παρίσι.

    29 Απριλίου 1976
    Ίδρυση του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, στις Βρυξέλλες. Μέλη είναι κόμματα από 7 χώρες της Κοινότητας. Το Καταστατικό του επιτρέπει την ένταξη και άλλων κεντρώων κομμάτων, με την προϋπόθεση ότι δέχονται να ασπασθούν τις χριστιανοδημοκρατικές αξίες. Πρόκειται εδώ για ένα πολύ σημαντικό στοιχείο για τις χώρες εκείνες της Κοινότητας που, για ιστορικούς λόγους, δεν έχουν κόμμα που να φέρει ρητώς τον τίτλο του χριστιανοδημοκρατικού κόμματος.

    Τα ιδρυτικά κόμματα είναι τα ακόλουθα: CDU και CSU/Γερμανία, PSC και CVP/Βέλγιο, CDS/Γαλλία, Fine Gael/Ιρλανδία, DC/Ιταλία, CSV/Λουξεμβρούργο, KPV και CHU και ARP/Ολλανδία.

    8 Ιουλίου 1976
    Ιδρυτική συνεδρίαση του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος, στο Λουξεμβούργο. Η Πολιτική Επιτροπή εγκρίνει ομόφωνα το Καταστατικό του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος.

    "Τίθεται σε ισχύ το παρόν καταστατικό, που βασίζεται στην χριστιανοδημοκρατική μας αντίληψη για τον άνθρωπο και την κοινωνία και στην επιθυμία μας να ενθαρρύνουμε στην Ευρώπη μια κοινότητα ελευθέρων ατόμων και υπεύθυνων πολιτών που όλοι θα συμμετέχουν πλήρως στην κοινωνικοοικονομικές και πολιτικές δομές μιας πλουραλιστικής κοινωνίας, μιας κοινωνίας δίκαιης, ειρηνικής και ενωμένης στις σχέσεις της με όλους τους λαούς του κόσμου" (Από το προοίμιο του Καταστατικού της Ομάδας ΕΛΚ).

    Ο Leo TINDEMANS, χριστιανοδημοκράτης πρωθυπουργός του Βελγίου, εκλέγεται Πρόεδρος.

    12/13 Ιουλίου 1976
    Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο των Βρυξελλών εγκρίνει τη Σύμβαση περί εκλογής των μελών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου με άμεση και καθολική ψηφοφορία και ορίζει σε 410 τον αριθμό των απ' ευθείας εκλεγομένων βουλευτών. Οι διατάξεις που διέπουν τις πρώτες ευρωπαϊκές εκλογές (για τις οποίες ως ύστατη προθεσμία ορίζεται το 1978), ανακοινώνονται με την Πράξη του 1976 περί εκλογής των αντιπροσώπων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου με άμεση και καθολική ψηφοφορία.

    Μάρτιος 1977
    Εκλογή του χριστιανοδημοκράτη Emilio COLOMBO, πρώην υπουργού εξωτερικών και πρωθυπουργού της Ιταλίας, στην Προεδρία του Κοινοβουλίου.

    28 Μαρτίου 1977
    Αίτηση ένταξης της Πορτογαλίας.

    5 Μαΐου 1977
    Εκλογή του Γερμανού Egon KLEPSCH στην Προεδρία της Ομάδας των Χριστιανοδημοκρατικών. Ασκεί τα καθήκοντά του μέχρι το 1982 και επανεκλέγεται το 1984. Από το 1992 μέχρι το 1994 θα είναι Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

    25 Μαΐου 1977
    Τα τρία ολλανδικά χριστιανοδημοκρατικά κόμματα παρουσιάζουν για πρώτη φορά κοινό ψηφοδέλτιο στις βουλευτικές εκλογές, υπό τον τίτλο "Christen Demokratisch Appél".

    28 Ιουλίου 1977
    Αίτηση ένταξης της Ισπανίας.

    6 - 7 Μαρτίου 1978
    Πρώτο συνέδριο του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (ΕΛΚ) στις Βρυξέλλες: έγκριση πολιτικού προγράμματος με τίτλο "Μαζί για μια Ευρώπη ελεύθερων πολιτών".

    Απόσπασμα από το πρόγραμμα: "Εμείς, το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα, ... επιθυμούμε την ενότητα της Ευρώπης, εμπνεόμενοι από την επιτυχή πολιτική χριστιανοδημοκρατών πολιτικών όπως οι Robert SCHUMAN, Alcide De GASPER και Konrad ADENAUER, που έβαλαν τα θεμέλια για τις επιτυχίες που σημειώθηκαν μέχρι σήμερα. Με το ίδιο πνεύμα, είμαστε σταθερά αποφασισμένοι να συνεχίσουμε και να ολοκληρώσουμε αυτό το ιστορικό έργο, του οποίου πολιτική κορύφωση θα είναι η δημιουργία μιας ευρωπαϊκής ομοσπονδίας σαν κι αυτή που πρότεινε ο Robert SCHUMAN στις 9 Μαΐου 1950".

    14 Μαρτίου 1978
    Η ομάδα αλλάζει τίτλο και γίνεται "Χριστιανοδημοκρατική Ομάδα (Ομάδα του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος)".

    22 - 23 Φεβρουαρίου 1979
    Δεύτερο συνέδριο του ΕΛΚ στις Βρυξέλλες: έγκριση εκλογικού προγράμματος για τις πρώτες εκλογές με άμεση ψηφοφορία και έκκληση προς όλους τους ευρωπαίους πολίτες να συμμετάσχουν εποικοδομητικά στις ευρωπαϊκές εκλογές.

    13 Μαρτίου 1979
    Έναρξη ισχύος του Ευρωπαϊκού Νομισματικού Συστήματος (ΕΝΣ).

    28 Μαΐου 1979
    Υπογραφή στην Αθήνα της Συνθήκης Ένταξης της Ελλάδας. Την 1η Ιανουαρίου 1981, η Ελλάδα γίνεται το 10ο κράτος μέλος της Κοινότητας.

    7 - 10 Ιουνίου 1979
    Πρώτες ευρωπαϊκές εκλογές.

    Συνολικό ποσοστό συμμετοχής: 63,8% (111 εκατομμύρια ψηφοφόροι επί συνόλου 180 εκατομμυρίων). Τα κόμματα που είναι ιδρυτικά μέλη της Ομάδας του ΕΛΚ συγκεντρώνουν 32,8 εκατομμύρια ψήφους (29,6%) και λαμβάνουν 107 έδρες. Τα σοσιαλιστικά και κοινωνικοδημοκρατικά κόμματα συγκεντρώνουν 29,5 εκατομμύρια ψήφους (26,6%) και λαμβάνουν 112 έδρες.

    Το ΕΛΚ συγκεντρώνει περίπου 3,3 εκατομμύρια ψήφους (2,9%) περισσότερες από τους σοσιαλιστές, παρ' όλο ότι δεν υπήρχαν υποψήφιοι ΕΛΚ στη Δανία και το Ηνωμένο Βασίλειο.

    9 Ιουλίου 1979
    Πρώτη συνεδρίαση της Ομάδας του ΕΛΚ στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο που εξελέγη με άμεση γενική ψηφοφορία. Ο Egon A. KLEPSCH επανεκλέγεται Πρόεδρος της Ομάδας.

    17 Ιουλίου 1979
    Η Ομάδα αλλάζει τίτλο και γίνεται "Ομάδα του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (Ομάδα Χριστιανοδημοκρατών)".

    17-20 Ιουλίου 1979
    Συνεδρίαση συγκρότησης σε σώμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που εξελέγη με άμεση ψηφοφορία, στο Στρασβούργο. Με την υποστήριξη της Ομάδας του ΕΛΚ, η κυρία Simone Veil, γαλλίδα πολιτικός και μέλος της Φιλελεύθερης και Δημοκρατικής Ομάδας, εκλέγεται Πρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου.

    13 Δεκεμβρίου 1979
    Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο απορρίπτει τον κοινοτικό προϋπολογισμό του 1980 με πλειοψηφία 288 ψήφων έναντι 64 και μιας αποχής.

    10 Ιουλίου 1980
    Δημιουργία του Ιδρύματος του ΕΛΚ για την Αφρική, με σκοπό την προαγωγή των ανταλλαγών ιδεών μεταξύ κοινωνικών, πολιτικών και πολιτιστικών οργανώσεων δημοκρατικών πεποιθήσεων στην Αφρική και την Ευρώπη και την εκπόνηση κοινών προγραμμάτων συνεργασίας μέσα στο πνεύμα της Σύμβασης του Λομέ (άρθρο 3 του Καταστατικού του Ιδρύματος).

    1 - 2 Σεπτεμβρίου 1980
    Τρίτο συνέδριο του ΕΛΚ στην Κολωνία: "Οι Χριστιανοδημοκράτες στη δεκαετία του '80". Διακήρυξη: Διασφάλιση της ειρήνης και ολοκλήρωση της ελευθερίας στην Ευρώπη.

    "Καλούμεθα να διαμορφώσουμε το ευρωπαϊκό ιδεώδες. Η γενιά μας καλείται να ξεπεράσει την ύφεση, να εμπνεύσει τη νεολαία, να υπερασπισθεί τα δικαιώματα του ανθρώπου και να διατηρήσει το βιοτικό επίπεδο. Πρέπει να εργασθούμε για να ενδυναμώσουμε την ελπίδα και την εμπιστοσύνη σε αυτούς τους δύσκολους καιρούς και για να αποδεσμεύσουμε τις δημιουργικές δυνάμεις που θα λειτουργήσουν θετικά προς το συμφέρον όλων". (Από την ομιλία του Leo TINDEMANS, Προέδρου του ΕΛΚ).

    7 Οκτωβρίου 1980
    Επανεκλογή του Leo TINDEMANS στην Προεδρία του ΕΛΚ και του Jean SEITLINGER στη θέση του Γενικού Γραμματέα.

    29 Οκτωβρίου 1980
    Απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου στην υπόθεση της ισογλυκόζης. Αναγνωρίζεται το δικαίωμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου να προσφεύγει στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για να υπερασπίζεται τις εξουσίες του. Ο κανονισμός που είχε εγκριθεί από το Συμβούλιο χωρίς προηγούμενη γνωμοδότηση του Κοινοβουλίου, κηρύσσεται άκυρος και ως μη γενόμενος.




  • EPP-ED TV Upcoming Events