Πέμπτη, 17 Οκτωβρίου 2002

Είναι κοινή η χαρά όλων που συνειδητοποιούμε πως οι δυνάμεις του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος εξακολουθούν να μεγαλώνουν. Σήμερα το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα δεν αποτελεί μόνο την μεγαλύτερη δύναμη στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, οι δυνάμεις που το απαρτίζουν αποτελούν την καλύτερη απάντηση στις προσδοκίες των Ευρωπαίων πολιτών.

Το Συνέδριό μας αυτό έρχεται στην πιο κρίσιμη στιγμή της μεγαλύτερης πρόκλησης για την ΕΕ: της ιστορικής απόφασης για την διεύρυνση. Ποτέ πριν, τόσα πολλά έθνη δεν είχαν ενταχθεί σε μία τόσο ισχυρή Ένωση. Το βάρος της ευθύνης για εμάς είναι πολύ μεγάλο. Πρέπει να ολοκληρώσουμε το ιστορικό βήμα της επανένωσης της ηπείρου μας και να τερματίσουμε, μια για πάντα, τους τρομακτικούς διαχωρισμούς του περασμένου αιώνα. Οι δέκα πρώτες υποψήφιες χώρες, δηλαδή η Κύπρος, η Τσεχία, η Εσθονία, η Ουγγαρία, η Λετονία, η Λιθουανία, η Μάλτα, η Πολωνία, η Σλοβακία και η Σλοβενία, χρειάζονται όλη μας την υποστήριξη και βοήθεια, ώστε να πανηγυρίσουμε μαζί στην Κοπεγχάγη, αυτό το μεγάλο ιστορικό βήμα.

Πρέπει εδώ, εμείς η πλειοψηφία και πρωτοπορία της ΕΕ, να δεσμευθούμε κατηγορηματικά και συνολικά: οι χώρες αυτές πληρούν τα κριτήρια σύμφωνα με την Επιτροπή. Πρέπει γι’ αυτό να τους πούμε το τελικό «ναι» στην Κοπεγχάγη.

Θα πρέπει να σταθούμε πάνω από την συγκυρία, σύμφωνοι με την Ιστορία. Έχουμε αναλάβει δεσμεύσεις. Έχουμε δώσει ένα μεγάλο ιστορικό λόγο και θα τον τηρήσουμε. Θέλουμε συνολικές και τελικές αποφάσεις στην Κοπεγχάγη. Χωρίς επιπρόσθετους όρους και χωρίς εκβιασμούς της τελευταίας στιγμής.

Η διεύρυνση θα αποτελέσει ένα θρίαμβο των κοινών μας αξιών, αξίες που υποστηρίζονται ολόψυχα από τη Νέα Δημοκρατία. Και υποστηρίζονται γιατί εμπεριέχουν την ελπίδα της ειρήνης και της ασφάλειας, μία ελπίδα που εμπνέει το ίδιο τα κράτη της Βαλτικής με τα παραγκωνισμένα για πολύ καιρό έθνη της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης, μία ελπίδα που είναι απαραίτητη για την πολύπαθη Κύπρο. Χωρίς αυτήν, καμία διεύρυνση δεν μπορεί να είναι νοητή.

Η ελπίδα υπάρχει. Η υπόσχεση έχει δοθεί. Θα πρέπει να την τηρήσουμε. Θέλουμε μία Ευρώπη με αστέρια, όχι με αστερίσκους. Ευρώπη με υποσημειώσεις ούτε γίνεται, ούτε μπορεί να γίνει. Η Βουλγαρία και η Ρουμανία θα ανοίξουν το δρόμο για τις χώρες των Δυτικών Βαλκανίων, καλύπτοντας την «βαλκανική τρύπα» της διεύρυνσης.

Τους τελευταίους 18 μήνες ταξίδεψα σε αρκετές περιοχές της Νοτιοανατολικής Ευρώπης και έχω συναντήσει πολλούς από τους ηγέτες της περιοχής, στο πλαίσιο της Πρωτοβουλίας για τη Δημοκρατία στα Δυτικά Βαλκάνια. Σήμερα πιστεύω πως είμαστε σε θέση να θεωρούμε πως η δράση του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος στην περιοχή έχει εκτιμηθεί σε αρκετά μεγαλύτερο βαθμό από οποτεδήποτε στο παρελθόν. Σε αυτό βοήθησε ασφαλώς και η στήριξή σας στην συγκεκριμένη Πρωτοβουλία, όσο και οι επισκέψεις του Προέδρου Μάρτενς στην περιοχή, αλλά και το σχετικό Forum που οργανώσαμε τον περασμένο Απρίλιο στην Θεσσαλονίκη.

Όμως η περιοχή εξακολουθεί να χρειάζεται την στήριξή μας. Η «βαλκανική τρύπα» στην επανένωση της ηπείρου μας. είναι μία «τρύπα» την οποία οι δυνάμεις του κέντρου και της κεντροδεξιάς καλούνται να καλύψουν με τις πολιτικές τους. Θα πρέπει να υπάρξει ένας ορίζοντας ενσωμάτωσης. Η Ευρώπη των αξιών μας δεν μπορεί να αποκλείει τις χώρες των Δυτικών Βαλκανίων.

Υπάρχουν και χώρες οι οποίες, –εξαιτίας του μεγέθους τους, της μακράς τους αποξένωσης από τις αξίες και τις πρακτικές μας ή και λόγω της γεωπολιτικής τους απομάκρυνσης από τον ευρωπαϊκό κορμό– δεν μπορούν να αποτελέσουν πλήρη μέλη της ΕΕ στο ορατό μέλλον. Θα πρέπει όμως να βρούμε τρόπους με τους οποίους θα τονώσουμε την ευρωπαϊκή τους κατεύθυνση. Η πρότασή μας για την δημιουργία ενός «Ευρωπαϊκού Συνεταιρισμού» με τρίτες χώρες οι οποίες δεν μπορούν, ή δεν θέλουν εκ των πραγμάτων, να αναλάβουν πραγματικά τα βάρη για πλήρη ένταξη στην ΕΕ, έχει ως βασικό στόχο το να βρούμε κοινό έδαφος σε αυτό το θέμα. Η υιοθέτηση αυτής της λογικής

από το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα αποτελεί μία σαφή ένδειξη της θέλησής μας να πάμε προς αυτή την κατεύθυνση ως Κόμματα και ως Κυβερνήσεις στη νέα μας Ένωση.

Όταν ξεκινούσαμε το ιστορικό ταξίδι της διεύρυνσης, ήταν κατανοητό πως δεν θα μπορούσαμε να προχωρήσουμε με τόσες διαφορετικές φωνές. Τώρα, χρειάζεται επίσης να βεβαιωθούμε πως δεν δημιουργούμε μία Ένωση των λίγων και ισχυρών και αμελούμε τα συμφέροντα και την θέληση των μεσαίων και των μικρότερων κρατών, σε αυτή τη νέα Ένωση των εικοσιπέντε. Αν η πολιτική μας ένωση καθυστερεί από ακόμα μεγαλύτερη τάση για διαφοροποίηση και την αδυναμία μας να επιτυγχάνουμε συμφωνία, τότε θα πρέπει να προωθήσουμε στενότερους πολιτικούς δεσμούς ανάμεσα στα κράτη εκείνα που είναι πραγματικά αφοσιωμένα σε όλες τις πτυχές της ενοποίησης. Η δέσμευση και όχι το μέγεθος, θα πρέπει να αποτελέσει το βασικό μας κριτήριο στην επόμενη δεκαετία. Όσοι έχουν υιοθετήσει το ευρώ και διαβουλεύονται στενότερα για κοινή πολιτική στην άμυνα και τη μετανάστευση αποτελούν εκ των πραγμάτων, τη μηχανή μίας πιο δυνατής, πολιτικής Ευρώπης, μιας Ευρώπης που θα είναι παράλληλα, βέβαια ανοιχτή και στους πιο διστακτικούς.

Αυτή τη νέα Ευρώπη θα πρέπει να καλωσορίσουμε σύντομα. Σήμερα θα πρέπει να σταθούμε πιο ενωμένοι από ποτέ. Η Ευρώπη χρειάζεται την συμβολή μας.

Το ΕΛΚ είναι άρρηκτα δεμένο με την γέννηση, την ενηλικίωση και την επιτυχία του ευρωπαϊκού μας οράματος. Καλούμαστε τώρα να αποτελέσουμε και την συνέχεια και το μέλλον του.