Ομιλίες

Ομιλία του Κωνσταντίνος Χατζηδάκης (PPE-DE, Αυστρία),
στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
Τρίτη 4 Ιουλίου 2006

Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης, Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο, Ταμείο Συνοχής (γενικές διατάξεις) - Ίδρυση Ταμείου Συνοχής - Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο - Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης - Ευρωπαϊκός Όμιλος Εδαφικής Συνεργασίας (ΕΟΕΣ) (συζήτηση)




Κωνσταντίνος Χατζηδάκης (PPE-DE), Εισηγητής. – Κύριε Πρόεδρε, ως Έλληνας δικαιούμαι νομίζω να πω ότι σήμερα βρισκόμαστε στο τέρμα ενός μαραθωνίου δρόμου συζητήσεων και διαπραγματεύσεων που δεν ξεκίνησαν το 2004, όταν η Επιτροπή υπέβαλε την πρότασή της για το σχέδιο του γενικού κανονισμού, αλλά πολύ νωρίτερα, το 2001, όταν ξεκινήσαμε τις πρώτες συζητήσεις για το μέλλον των διαρθρωτικών ταμείων για την περίοδο 2007-2013.

Το Κοινοβούλιο υπήρξε παρόν σε όλη αυτή τη διαδικασία και έθεσε τη σφραγίδα του στις συζητήσεις και στις διαπραγματεύσεις: στις ανεπίσημες κατ' αρχήν διαβουλεύσεις που είχαμε με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, στην τρίτη έκθεση συνοχής που ακολούθησε, αλλά και στην ενδιάμεση έκθεση για τον κανονισμό αυτό που ψηφίστηκε πέρυσι το καλοκαίρι.

Το μήνυμα του Κοινοβουλίου σε όλες αυτές τις συζητήσεις ήταν διπλό: πρώτον, αξιόπιστος προϋπολογισμός συνοχής για την Ευρωπαϊκή Ένωση - και νομίζω πως ήμασταν μεταξύ των δυνάμεων που αποτρέψαμε τις προσπάθειες κάποιων να περιορίσουν τον προϋπολογισμό για τη νέα περίοδο προγραμματισμού.

Το δεύτερο μήνυμα ήταν η ανάγκη για έναν αποτελεσματικό κανονισμό χωρίς γραφειοκρατικό βάρος αλλά, από την άλλη πλευρά, έναν κανονισμό που θα συντελούσε στην αξιοποίηση των χρημάτων των ευρωπαίων πολιτών.

Από τον Ιανουάριο ξεκινήσαμε διαπραγματεύσεις για να επηρεάσουμε, μετά τις αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, το τελικό αποτέλεσμα και να ενσωματώσουμε κάποιες από τις βασικές μας θέσεις.

Θέλω να σημειώσω την εποικοδομητική στάση τόσο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και της Επιτρόπου, κυρίας Hübner, όσο και της Αυστριακής Προεδρίας σ' αυτές τις διαπραγματεύσεις και να ευχαριστήσω και τις δύο πλευρές για τη συνεργασία τους με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Σήμερα καλούμαστε να πούμε ναι ή όχι στο κείμενο που διαπραγματευθήκαμε. Ως εισηγητής για το γενικό κανονισμό, καλώ τους συναδέλφους σήμερα να αποδεχθούν το κείμενο αυτό και να πούμε "ναι" για τους εξής βασικούς λόγους:

Το Κοινοβούλιο, στα πλαίσια της διαπραγμάτευσης για τις δημοσιονομικές προοπτικές, εξασφάλισε επιπλέον 300 εκατ. ευρώ για τη διακρατική και διαπεριφερειακή συνεργασία. Επίσης, το Κοινοβούλιο κατόρθωσε να συνδέσει τη χρηματοδότηση των έργων με τη δυνατότητα πρόσβασης των ατόμων με ειδικές ανάγκες. Για πρώτη φορά ορίζεται ότι τα έργα δεν θα χρηματοδοτούνται εάν δεν εξασφαλίζεται προηγουμένως η προσβασιμότητα των ατόμων με ειδικές ανάγκες σ' αυτά.

Πετύχαμε επίσης τη συμμετοχή της κοινωνίας των πολιτών. Παρά την αρχικώς αντίθετη θέση του Συμβουλίου, στις επιτροπές παρακολούθησης θα συμμετέχουν και περιβαλλοντικοί εταίροι, μη κυβερνητικοί οργανισμοί και άλλοι φορείς που εκπροσωπούν την κοινωνία των πολιτών. Μπορούν επίσης, χάρη στην πίεση του Κοινοβουλίου, να χρηματοδοτούνται και οι υποδομές σε περιφέρειες που δεν ανήκουν πλέον στο στόχο 1, τον στόχο σύγκλιση, μετά από έγκριση της Επιτροπής, πράγμα που ήταν αίτημα όλων αυτών των περιφερειών.

Κατορθώσαμε επίσης να υπάρχει ειδικό άρθρο για την αειφόρο ανάπτυξη και το περιβάλλον. Πετύχαμε, με άλλα λόγια, αυτό που χρόνια αποκαλούμε το "πρασίνισμα" των διαρθρωτικών ταμείων. Υπάρχει ισχυρή νομική βάση, έτσι ώστε πλέον μέσω των διαρθρωτικών ταμείων να μην προκαλείται καμία ζημιά στο περιβάλλον.

Παράλληλα, ενισχύσαμε την πολιτική για τις πόλεις. Τα κράτη μέλη υποχρεούνται να έχουν περισσότερο συγκεκριμένες προβλέψεις για τα αστικά κέντρα, υποβάλλοντας μεταξύ άλλων ειδικό κατάλογο με τις πόλεις που επιλέγουν για την αντιμετώπιση των σχετικών προβλημάτων. Επίσης, υπογράψαμε διμερή διακήρυξη με την Επιτροπή έτσι ώστε να εξετασθούν οι συνέπειες της αποδέσμευσης πόρων εξαιτίας του κανόνα Ν+2 ή Ν+3 στο μέσον της περιόδου, γιατί είναι ενδεχόμενο να έχουν προκύψει προβλήματα εξαιτίας αυτού του κανόνα.

Σημαίνει αυτό ότι είμαστε απολύτως ικανοποιημένοι; Θα είμαι ειλικρινής λέγοντας όχι. Ως παράδειγμα αναφέρω τα δώρα της Βρετανικής Προεδρίας που αλλοίωσαν σε κάποιο βαθμό τη συνεκτική λογική του κανονισμού. Θα αναφέρω επίσης ότι δεν κατορθώσαμε να περάσουμε την άποψή μας για το λεγόμενο αποθεματικό επίδοσης με επαναχρησιμοποίηση των κονδυλίων που αποδεσμεύονται εξαιτίας του κανόνα Ν+2 ή Ν+3. Όμως, περαιτέρω καθυστέρηση θα σήμαινε και καθυστέρηση έναρξης εφαρμογής των προγραμμάτων και αυτό θα ήταν αρνητικό για τις περιφέρειες και τα φτωχότερα κράτη μέλη. Είναι λοιπόν και αυτός ένας καθοριστικός λόγος που σήμερα λέμε "ναι" στον κανονισμό αυτό.

Σήμερα περνάμε από τη θεωρία στην πράξη. Και ο καλύτερος κανονισμός - ας μην κρυβόμαστε - μπορεί να έχει προβλήματα αν δεν εφαρμοσθεί σωστά. Επομένως, η μεγάλη πρόκληση που έχουμε όλοι μπροστά μας - κυρίως η Επιτροπή, τα κράτη μέλη και οι περιφέρειες - είναι η σωστή πια εφαρμογή του κανονισμού. Υπάρχουν προκλήσεις και για τα παλιά κράτη μέλη που δεν πρέπει να επαναλάβουν τα λάθη του παρελθόντος αλλά και για τα καινούργια κράτη μέλη που δεν πρέπει να επαναλάβουν τα λάθη ορισμένων παλιών κρατών μελών σε σχέση με την απορρόφηση και την αξιοποίηση των κονδυλίων.

Το Κοινοβούλιο θα είναι παρόν σε όλη αυτή τη διαδικασία για να την παρακολουθεί και να καλεί σε διορθωτικές κινήσεις πάντοτε προς όφελος των φτωχότερων κρατών μελών και των περιφερειών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

(Χειροκροτήματα)