Toespraken

Toespraak van de heer Hans-Gert Poettering,
Voorzitter van de EVP-ED-Fractie,
in het Europees Parlement
op woensdag, 28 september 2005

Start van de onderhandelingen met Turkije - Aanvullend protocol bij de associatieovereenkomst tussen de Europese Economische Gemeenschap en Turkije naar aanleiding van de uitbreiding





Hans-Gert Poettering, namens de EVP-ED-Fractie. – (DE) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, mijnheer de commissaris, dames en heren, er is bijna geen politieke kwestie waarvan de gevolgen voor het bestaan van de Europese Unie zo verstrekkend zijn als een mogelijke toetreding van Turkije tot de Europese Unie. Natuurlijk wordt er over deze belangrijke kwestie verschillend gedacht. Ik heb de gezamenlijke ontwerpresolutie mede ondertekend, maar namens mijn fractie zeg ik dat het bij zo’n fundamenteel vraagstuk vanzelfsprekend ieder lid van onze fractie vrij staat te stemmen zoals hij of zij wil. Dat ieder fractielid in deze kwestie zijn eigen overtuiging volgt, respecteren wij niet alleen, wij stellen dat ook ten zeerste op prijs. Daarom zullen er binnen onze fractie ook verschillende standpunten worden ingenomen.

We zijn het er echter over eens – en daarom hebben we eensgezind een ontwerpresolutie ingediend – dat de onderhandelingen met Turkije naar beide kanten een proces met een open einde moeten zijn. Wij zeggen heel nadrukkelijk: iedereen heeft er belang bij dat de democratie, de rechtsstaat en de mensenrechten in Turkije zich in een richting ontwikkelen die aan onze waarden beantwoordt. Mocht Turkije aan het einde van dit proces niet als lid toetreden, dan hebben wij er groot belang bij – dat zeg ik vandaag tegen onze Turkse partners en vrienden – dat we streven naar een alternatieve vorm van nauwe samenwerking, naar een goede basis voor partnerschap, samenwerking en vriendschap met Turkije. Eerlijk gezegd vinden wij - na alles wat er door de fungerend voorzitter van de Raad en de commissaris is gezegd - dat we ons in deze discussie gedragen alsof we op eieren lopen. De een na de ander legt een verklaring af: eerst komt Turkije met een verklaring en vervolgens de Raad.

Mijnheer de commissaris, u hebt aan de Commissie buitenlandse zaken toegezegd, zoals de heer Brok zojuist nog eens heeft benadrukt, dat u de verzekering wilt hebben van de Turkse regering dat niet-erkenning van Cyprus en de weigering om Cypriotische schepen en vliegtuigen op Turks grondgebied toe te laten, geen deel uitmaken van het ratificatieproces in Turkije. Wij hebben niets ontvangen waaruit blijkt dat de Turkse regering u die verzekering heeft gegeven. Wanneer we niet voor vanmiddag een verklaring van u ontvangen waarin Turkije u verzekert dat de genoemde punten geen deel uitmaken van het ratificatieproces, zal onze fractie voorstellen de goedkeuring van het protocol uit te stellen. Het is immers vanuit politiek oogpunt, maar ook op zichzelf gezien logisch dat we niet tot stemming overgaan voordat we een dergelijke verklaring van de Turkse regering hebben.

Ik vraag u in alle ernst: hoe is het gesteld met de mensenrechten? Praat u eens met de patriarch van de Orthodoxe Kerk, met patriarch Bartholomeüs. Ten aanzien van de godsdienstvrijheid van de christenen in Turkije is er niets veranderd. De Fractie van de Europese Volkspartij (Christen-democraten) en Europese Democraten is voor partnerschap, voor vriendschap, voor een dialoog met de islamitische wereld. Er kan echter niet alleen maar sprake zijn van eenrichtingsverkeer. Ook de islam – in dit geval de Turkse regering – moet bereid zijn de legitieme rechten van de christenen in Turkije te erkennen en daar in de praktijk naar te handelen. Ik maak me hier zorgen over. Mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, ik richt me nu tot u en ik hoop dat u met de nodige aandacht naar mij luistert: ik roep de Britse regering op niet met twee maten te meten. We weten hoe de mensenrechtensituatie in Turkije is. Hoe staat het met Kroatië? U weigert onderhandelingen met Kroatië te beginnen omdat die generaal niet wordt uitgeleverd, iets waartoe de regering heel duidelijk niet in staat is. In het geval van Turkije sluiten we echter bijna allemaal de ogen en leggen we andere maatstaven aan. Ik roep u ter wille van uw eigen geloofwaardigheid op, hier dezelfde maatstaven aan te leggen en ook Kroatië eerlijk en objectief tegemoet te treden.

Dit is erg belangrijk en we doen dit beroep ook op de Commissie. Wij zullen de Commissie zeer kritisch – zij het vanuit een positieve instelling – volgen wanneer zich binnen een bepaald tijdsbestek na het begin van de onderhandelingen met Turkije geen verbeteringen in de mensenrechtensituatie voordoen. Het is bekend dat er nog steeds wordt gemarteld. Als dat niet ophoudt, moeten we ook bereid zijn de onderhandelingen op te schorten. We mogen deze mensenrechtenschendingen niet zomaar door de vingers zien.

Ik kom nu bij mijn laatste zeer belangrijke punt. Ik citeer nadrukkelijk uit onze gezamenlijke ontwerpresolutie die ik mede heb ondertekend, evenals mijn collega’s Eurlings en Brok, die ik zeer erkentelijk ben voor hun deelname aan de onderhandelingen namens onze fractie. In paragraaf 16 staat dat het Verdrag van Nice geen acceptabel uitgangspunt is voor verdere besluiten inzake de toetreding van andere nieuwe lidstaten en dat het Parlement er daarom op aandringt dat de nodige hervormingen in het kader van het grondwettelijk proces ten uitvoer worden gelegd. Dat betekent dat niet alleen Turkije aan de voorwaarden voor toetreding moet voldoen. Dat is een zware en moeilijke weg en we hopen dat Turkije zal kiezen voor de weg van democratie, rechtsstaat en mensenrechten. Ook de Europese Unie moet in staat zijn Turkije als lid op te nemen. Als dat niet kan worden gegarandeerd, is het onverantwoordelijk de Europese Unie steeds maar verder uit te breiden. Uiteindelijk zullen we iets overhouden wat niet meer de Europese Unie is. Laten we hier in het hart van de Europese Unie ook zelf ons werk doen om de Europese Unie sterk en slagvaardig te maken!

(Applaus)