Ομιλίες

Speech from Mr Giorgos Dimitrakopoulos,
(EPP-ED, Greece),
in the European Parliament,
on Wednesday, 6 July 2005

EU/Iraq - A framework for engagement




Γιώργος ∆ηµητρακόπουλος (PPE-DE), Εισηγητής. Κύριε Προεδρεύοντα του Συµβουλίου, κυρία Επίτροπε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα ήθελα κατ’ αρχήν να εκφράσω τις ευχαριστίες µου προς τους συναδέλφους και τις συναδέλφους της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων για τη συνεργασία την οποία είχαµε, ώστε σήµερα να έχετε µπροστά σας µία έκθεση, που πιστεύω ότι είναι ολοκληρωµένη και δίνει κάποιες ουσιαστικές κατευθυντήριες γραµµές για το πού πρέπει να κινούνται στο µέλλον οι σχέσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης µε το Ιράκ.

∆εν υπάρχει καµία αµφιβολία ότι η κατάσταση στο Ιράκ από την ώρα που τελείωσαν οι στρατιωτικές επιχειρήσεις είναι δύσκολη και δυστυχώς κάθε µέρα γίνεται δυσκολότερη. Έτσι η πρώτη παρατήρηση την οποία έχω να κάνω αφορά στον χαρακτηρισµό της ασφάλειας ως του πιο σηµαντικού προβλήµατος που διαπιστώνεται σήµερα στο Ιράκ. Και είναι σηµαντικό όχι µόνο γιατί καθηµερινά στοιχίζει χιλιάδες ανθρώπινες ζωές αλλά γιατί η αντιµετώπιση του προβλήµατος της ασφάλειας είναι προϋπόθεση για να γίνει οτιδήποτε άλλο.

Βεβαίως δεν αρκεί η διαπίστωση αυτή. Πρέπει να ληφθούν και πολύ συγκεκριµένα µέτρα. Ένα από αυτά βεβαίως είναι η επανασύσταση των ιρακινών δυνάµεων ασφαλείας και από την άλλη πλευρά η επανασύσταση του ιρακινού στρατού, ζήτηµα όχι εύκολο. Ταυτόχρονα, επειδή ορισµένα προβλήµατα ασφαλείας έχουν την αφετηρία τους στην παρουσία εκεί ξένων στρατιωτικών δυνάµεων, θεωρώ ότι θα ήταν ένα σηµαντικό βήµα η αντικατάσταση των στρατιωτικών δυνάµεων µε µία ειρηνευτική δύναµη των Ηνωµένων Εθνών. Και αυτό είναι µία από τις βασικές προτάσεις της έκθεσής µου. Βεβαίως είναι κάτι το οποίο δεν µπορεί να γίνει µέσα σε 48 ώρες, βεβαίως είναι µία απόφαση που οπωσδήποτε θέλει συζήτηση, βεβαίως είναι µια απόφαση που πρέπει να βασίζεται σε απόφαση του Συµβουλίου Ασφαλείας των Ηνωµένων Εθνών. Όµως κατά την άποψή µου είναι απαραίτητη.

Η τρίτη παρατήρηση που έχω να κάνω αφορά την ανοικοδόµηση. Μετά τον πόλεµο το Ιράκ είναι ένα κράτος στο οποίο όλοι οι κοινωνικοί ιστοί έχουν διαλυθεί. Έτσι η ανοικοδόµηση δεν πρέπει να εξετάζεται σαν µία απλή λογιστική κατασκευαστική διαδικασία, υπάρχει βεβαίως και θέµα κατασκευών, υπάρχει όµως και θέµα ανάπλασης και προσανατολισµού µιας κοινωνίας, και η ανάπλαση και ο προσανατολισµός µιας κοινωνίας περιλαµβάνει πολιτική, περιλαµβάνει οικονοµία, περιλαµβάνει κοινωνικά ζητήµατα, περιλαµβάνει τον πολιτισµό.

Κοµβικό σηµείο στη διαδικασία της σφαιρικής ανοικοδόµησης είναι οπωσδήποτε µια διαδικασία που µόλις τώρα άρχισε, δηλαδή η εκπόνηση του νέου συντάγµατος. Είναι σαφές, και πρέπει να είναι σαφές σε όλους µας, ότι το µέλλον του Ιράκ βρίσκεται κατά κύριο λόγο στα χέρια του ιρακινού λαού· και έτσι πρέπει να είναι. Από την άλλη όµως πλευρά είναι πολύ σηµαντικό η Ευρωπαϊκή Ένωση µε την παράδοση που έχει στη δηµοκρατία να προτείνει, φυσικά µέσα από τη διαδικασία εκπόνησης του συντάγµατος, να είναι βέβαιο ότι θα υπάρχει µια δηµοκρατική κοινωνία προοδευτική, µε κοινωνικές ευαισθησίες, µια κοινωνία στην οποία θα αντικατοπτρίζεται ο πλουραλισµός του Ιράκ.

Τέλος - και τελειώνω µε αυτό - η παρουσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και στην ανοικοδόµηση αλλά και σε όλη τη διαδροµή του Ιράκ, µιας χώρας µε σηµαντική ιστορία, είναι κάτι το οποίο προβλέπεται σε αυτή την έκθεση και κάτι το οποίο πρέπει να στηριχθεί.

(Χειροκροτήµατα)