Ομιλίες

Ομιλία του Hans-Gert Poettering (PPE-DE, Γερμανία),
Χανς Γκερντ Πέτεριγκ, Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΕΛΚ - ΕΔ,
στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
Τετάρτη 9 Μαρτίου 2005

Ενδιάμεση αναθεώρηση της στρατηγικής της Λισσαβώνας



Poettering (PPE-DE), εξ ονόματος της Ομάδας. – (DE) Poettering, εξ ονόματος της Ομάδας PPE-DE.–(DE) Κύριε Πρόεδρε, κύριε Πρόεδρε της Επιτροπής, κύριε Πρόεδρε του Συμβουλίου, κυρίες και κύριοι, θα ήθελα να αρχίσω αυτήν την εξαιρετικά σημαντική συζήτηση ευχαριστώντας θερμά τους δύο εισηγητές, τους κυρίους Lehne και Désir, για την εργασία τους. Ευχαριστώ επίσης τον πρόεδρο της συντονιστικής επιτροπής κ. Daul και τη συντονίστρια της Ομάδας μας κ. Thyssen για την εξαίρετη εργασία τους. Ακόμα, θα ήθελα να ευχαριστήσω όλους εκείνους –που δεν μπορώ να αναφέρω ονομαστικά– οι οποίοι συνέβαλαν ώστε να μπορέσουμε, ελπίζω, όταν θα ψηφίσουμε σήμερα το μεσημέρι να επιτύχουμε μία ευρεία πλειοψηφία για κάτι καλό.

Η Επιτροπή –της οποίας καλωσορίζουμε σήμερα εδώ τον Πρόεδρο και τον Αντιπρόεδρο– έθεσε τις σωστές προτεραιότητες για την πενταετή θητεία της: ανάπτυξη και απασχόληση. Η Ομάδα μας την υποστηρίζει απόλυτα σε αυτό και χαιρόμαστε επίσης βλέποντας ότι η Επιτροπή δεν εκπροσωπείται εδώ μόνο από τόσο σημαντικά, αλλά και από τόσο πολλά μέλη.

Το ζήτημα είναι η ανταγωνιστικότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ας εξετάσουμε μόνο λίγους αριθμούς και ας συγκρίνουμε τους εαυτούς μας με τους κύριους ανταγωνιστές μας, τους εταίρους και φίλους μας στις Ηνωμένες Πολιτείες. Αν πάρουμε ως μέτρο το 100 για την Ευρώπη των 15, η διεύρυνση μείωσε την παραγωγικότητα της Ευρώπης των 25 στο 93 ανά εργαζόμενο, ενώ η παραγωγικότητα στις ΗΠΑ είναι 121. Αυτό δείχνει το πλεονέκτημα των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής ως προς τον ανταγωνισμό.

Το γεγονός ότι ο πληθυσμός μας ζει περισσότερα χρόνια είναι αυτό καθεαυτό ευχάριστο, αλλά είναι επίσης μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις που αντιμετωπίζουμε, και εδώ προκύπτει το ερώτημα πώς θα αξιοποιήσουμε την πείρα των ηλικιωμένων. Στην Ευρώπη των 25, το ποσοστό απασχόλησης είναι 40% ενώ στις Ηνωμένες Πολιτείες είναι 59,9%. Δεν θα έπρεπε να εξετάσουμε πώς να προαγάγουμε το δυναμικό και την πείρα των μεγαλυτέρων και πώς να βελτιώσουμε τις ευκαιρίες απασχόλησής τους; Αν εξετάσουμε τους τομείς της έρευνας και της ανάπτυξης, θα δούμε πως τα 25 κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης δαπανούν γι’ αυτούς 1,9% του ΑΕγχΠ ενώ οι ΗΠΑ το 2,8%. Αυτό δείχνει πόσο μεγάλες προσπάθειες πρέπει να καταβάλουμε.

Η Ομάδα μας επικροτεί θερμά το περιεχόμενο δύο τροπολογιών, στις οποίες αναφέρεται ότι είναι ανάγκη να ενισχύσουμε το επιχειρηματικό πνεύμα. Ο Αντιπρόεδρος Verheugen δικαιολογημένα υπογράμμισε τον ρόλο των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων, την ανάγκη να καλλιεργήσουμε το πνεύμα της ανάληψης κινδύνου, να ενθαρρύνουμε την ατομική πρωτοβουλία και ευθύνη και, κυρίως, υπογράμμισε την ανάγκη μίας οικονομικής νομοθεσίας που δεν θα είναι γραφειοκρατική και που θα μπορούν να την κατανοήσουν οι επιχειρήσεις, ιδίως οι μικρές και μεσαίες, με ένα απλό και δίκαιο φορολογικό σύστημα και με την προβλεψιμότητα που χρειαζόμαστε στην οικονομική πολιτική. Αυτό σημαίνει πως πρέπει να δώσουμε τη δυνατότητα σε όσους εργάζονται σε επιχειρήσεις να εμπιστεύονται εκείνους που έχουν πολιτικά αξιώματα.

Είναι αποφασιστικής σημασίας να δημιουργήσουμε ένα μακροοικονομικό περιβάλλον που θα είναι προσανατολισμένο προς την ανάπτυξη, να έχουμε ένα σταθερό νόμισμα και μία δυναμική ανάπτυξη στην οικονομία και την αγορά εργασίας και να μειώσουμε το δημόσιο χρέος. Γι’ αυτό, δεν μπορώ παρά να ενθαρρύνω όλους τους φορείς να μεταρρυθμίσουν το Σύμφωνο Σταθερότητας έτσι ώστε –αν το επιτύχουν– το Σύμφωνο τελικά να αποτελέσει τον πυρήνα των κοινών μας προσπαθειών. Αυτό που χρειαζόμαστε είναι μεταρρύθμιση, ευελιξία, αποδοχή των ευθυνών μας, λιγότερη γραφειοκρατία και αν τα επιτύχουμε όλα αυτά, θα διευκολύνουμε και την αλληλεγγύη –με τη μορφή μιας πολύ λογικής και οξυδερκούς κοινωνικής πολιτικής– προς τους ανθρώπους στην κοινότητά μας, στα κράτη μέλη, που την έχουν ανάγκη.

Το αίτημά μας προς τα κράτη μέλη είναι να συμβάλουν σε μία Ευρώπη που μπορεί να αναπτυχθεί και προάγει την ανάπτυξη, σε μία Ευρώπη με αναπτυσσόμενη οικονομία. Αυτός όμως δεν είναι αυτοσκοπός. Ο σκοπός είναι πολύ περισσότερο η δημιουργία θέσεων απασχόλησης που θα δώσει τη δυνατότητα στους ανθρώπους να εμπλακούν και να χρησιμοποιήσουν τις δυνατότητές τους στην Ευρώπη. Αυτό είναι τώρα το κοινό μας καθήκον.

(Χειροκροτήματα)