Toespraken

Toespraak van de heer Hans-Gert Poettering,
Voorzitter van de EVP-ED-Fractie,
in het Europees Parlement
op woensdag, 21 juli 2004

Europese Raad - Iers voorzitterschap




Poettering (EVP-ED). – (DE) Mijnheer de Voorzitter, Taoiseach en scheidend voorzitter van de Europese Raad, mijnheer de voorzitter van de Commissie, dames en heren, om te beginnen wil ik namens de Fractie van de Europese Volkspartij (Christen-democraten) en Europese Democraten een hartelijk woord van dank uitspreken aan het adres van het Ierse voorzitterschap. U hebt het voorzitterschap op buitengewoon kordate, efficiënte en sympathieke wijze vervuld. Taioseach, u hebt in uw speech, met vreugde het woord gevoerd. Europa heeft vreugde nodig; het moet een plezier zijn Europa verder te brengen. Het Ierse voorzitterschap is succesvol geweest. Ik wil mijn persoonlijke dank uitspreken aan u, Taioseach van Ierland en scheidend voorzitter van de Europese Raad. Ook wil ik namens onze gehele fractie de Ierse minister voor Europese Zaken Dick Roche hartelijk bedanken.

(Applaus)

We hebben met elkaar een aangename tijd doorgemaakt. Ik zie dat de oud-Voorzitter van het Europees Parlement, Pat Cox, daar nu zit – dat is even wennen. Beste Pat, ik hoop dat zich weer een gelegenheid zal voordoen waarbij we uitgebreid met elkaar kunnen samenwerken. Het feit dat je hier aanwezig bent bij de plenaire vergadering toont aan dat je de passie voor Europa met je mee zult blijven dragen. Nogmaals hartelijk dank voor het uitstekende werk dat je als Voorzitter van dit Parlement hebt verricht. Je blijft in onze herinnering.

(Applaus)

Ik zou de aandacht willen vestigen op een andere Ier, die wellicht niet bij alle aanwezigen bekend is, met name niet bij de nieuwe collega’s. U kent hem echter wel, het is onze voormalige collega en vriend Joe McCartin, die van 1979 tot deze Europese verkiezingen lid is geweest van dit Parlement en als enig lid van onze fractie de Robert Schumanmedaille in ontvangst heeft mogen nemen. Zonder zulke plichtsgetrouwe afgevaardigden als Joe McCartin kunnen we het niet stellen. Immers, alleen collega’s die dagelijks hun plicht doen kunnen ertoe bijdragen dat er aan het eind gezamenlijk succes wordt geboekt.

(Applaus)

Mijnheer de voormalig voorzitter van de Europese Raad, u sprak over een grote oefening in democratie. Europa is een zo ingewikkeld en in zijn verscheidenheid zo moeilijk continent dat we dagelijks moeten oefenen om de boel bij elkaar te houden. En als voorzitter van een fractie heb je daar heel wat ervaring in. Europa moet functioneren, zo heeft u gezegd. Het belangrijkste is echter, en dat hebben wij in dankbaarheid aangehoord, dat wij in Europa het totalitarisme en de dictaturen hebben afgezworen en dat het de democratie is die ons verbindt. Ik spreek hier over het grote project Europa dat ons over de partijgrenzen heen tot elkaar brengt.

(Applaus)

U hebt het gehad over de Intergouvernementele Conferentie. Namens de Fractie van de Europese Volkspartij zeg ik dat de Europese Grondwet de allerhoogste prioriteit heeft. We moeten meer dan ooit iedereen duidelijk maken dat de Grondwet niet alleen een versterking betekent van het Europees Parlement, maar ook van de nationale parlementen en daarmee van het parlementarisme en daarmee weer van de democratie in Europa. Hier moeten we veel meer op hameren. De Raad van ministers wordt transparanter. Natuurlijk hadden we liever gezien dat er in de preambule verwezen wordt naar zowel de religieuze als de joods-christelijke erfenis van Europa. Daar is het helaas niet van gekomen en dat betreuren wij zeer. Maar veel van onze gemeenschappelijke waarden zijn in de preambule en in het Handvest van de grondrechten terug te vinden. We kunnen dan ook ‘ja’ zeggen tegen de Grondwet, zodat die vervolgens kan worden ondertekend in Rome, deze schitterende Europese stad waar ook de Verdragen in 1957 zijn ondertekend.

U hebt de benoeming van twee personen ter sprake gebracht. We hebben het in dit verband over hoge idealen, en hoge idealen kunnen – zoals u al zei – enkel verwezenlijkt worden als Europa daadwerkelijk functioneert. U hebt de naam van de voormalige minister-president van Portugal genoemd, José Manuel Durão Barroso, met wie wij vanmiddag in discussie zullen treden. Ik ken hem nog als oppositieleider, voordat hij minister-president werd. Hij is niets veranderd. Vaak is het zo dat je veranderingen ziet in een persoon die na oppositieleider te zijn geweest de rol van minister-president op zich neemt. Hij is altijd zichzelf gebleven en ik kan u alleen maar feliciteren met het feit dat u hem hebt voorgedragen. Als hij voorzitter van de Commissie wordt, zal hij dit ambt succesvol vervullen, daarvan ben ik overtuigd.

Voorts zijn wij u dankbaar voor de voordracht van Javier Solana, in eerste instantie voor de post van Hoge Vertegenwoordiger, in welke functie hij de laatste jaren in zowel politiek als menselijk opzicht uitmuntend werk heeft verricht, en vervolgens als de eerste minister van Buitenlandse Zaken van de Europese Unie. Beide voordrachten juichen we van harte toe, en we moeten ze ook . Tot slot wil ik nog wijzen op iets wat mij al geruime tijd stoort, maar niet u te verwijten is. Bij de groepsfoto’s, ik zal dat zo direct ook aan de nieuwe voorzitter van de Raad mededelen, zijn de voorzitter van de Commissie en de Voorzitter van het Europees Parlement altijd ergens aan de rand van het gezelschap opgesteld. Dat is niet zoals het hoort! De top van staatshoofden en regeringsleiders is een gemeenschappelijk instituut en dan geeft het geen pas om twee belangrijke voorzitters, die van de Commissie en het Parlement, aan de zijlijn te posteren. Ze horen samen met de voorzitter van de Europese Raad in het midden van de groepsfoto’s. Dat is niet alleen een kwestie van protocol,

(Applaus)

dat zou ik de verantwoordelijke personen in het secretariaat-generaal van de Raad graag mededelen. In het protocol komt een bepaalde symboliek naar voren. Wij willen geen intergouvernementeel Europa, maar een gemeenschappelijk Europa en voor dat laatste heeft u zich dienstbaar gemaakt. Wij willen u daarvoor hartelijk danken.