Toespraken

Toespraak van Mevrouw Avril Doyle (EVP-ED, Ierland),
in het Europees Parlement
op woensdag, 21 juli 2004

Europese Raad/ Iers voorzitterschap




Doyle (EVP-ED). – (EN) Mijnheer de Voorzitter, namens mijn collega’s van de Ierse delegatie in de Fractie van de Europese Volkspartij (Christen-democraten) en Europese Democraten wens ik u heel veel succes tijdens uw termijn als Voorzitter. Ik kan mijn waardering voor het voortreffelijke werk dat onze voormalige Ierse Voorzitter, Pat Cox, op uw plek heeft verricht niet beter uitdrukken dan door te zeggen dat het moeilijk zal zijn in zijn voetsporen te treden. Welkom.

Ik zou vanmorgen graag persoonlijk de Taoiseach, minister Roche, ambassadeur Anderson en iedereen die deel uitmaakt van de Ierse permanente vertegenwoordiging hier in het Parlement welkom willen heten.

Namens al mijn collega’s van de Fractie van de Europese Volkspartij (Christen-democraten) en Europese Democraten zou ik enkele woorden willen toevoegen aan de samenvatting van het zesde Ierse voorzitterschap van de Europese Unie, in een periode die zonder meer historisch is geweest. We gebruiken het woord “historisch” vaak lichtvaardig, maar het gaat in dit geval om de periode waarin onze collega’s uit Midden- en Oost Europa, samen met die uit Cyprus en Malta, herenigd zijn met de Europese familie. Ik zou met name de Ierse permanente vertegenwoordiging willen prijzen voor de nauwkeurige planning en voorbereiding van de stevige administratieve, diplomatieke en beleidsfundamenten die ten grondslag lagen aan het grote succes van ons voorzitterschap.

Toen Ierland onverwacht de rol van bemiddelaar overnam, nadat de IGC er afgelopen december niet in was geslaagd tot een akkoord te komen over de nieuwe Grondwet voor Europa, leek dit een wel erg zware taak. Taoiseach, uw succes op dit terrein is de kroon op uw en ons werk geworden. Ook bij de selectie van een nieuwe Commissievoorzitter hebben u en uw team bewezen over aanzienlijke onderhandelingstalenten te beschikken. Of het nu gaat om de reactie op de tragische terroristische aanslagen in Madrid in maart, het herstellen van de transatlantische banden of het vieren van de historische uitbreiding van de EU in mei, toen wij onze nieuwe collega’s welkom heetten in de Gemeenschap, het optreden van uw voorzitterschap is altijd weloverwogen en adequaat geweest.

Er is op deze terreinen zo veel gedaan dat het misschien niet echt verbazingwekkend is dat de aanpak van de kerndoelstellingen van Lissabon, te weten het bevorderen van economisch concurrentievermogen en duurzame groei, moet worden overgelaten aan het Nederlandse voorzitterschap; het lijkt erop dat de verantwoordelijkheid in dit geval enigszins wordt doorgeschoven. Het gaat onder meer om de belangrijke dienstenrichtlijn, het door u beloofde initiatief om betere regelgeving te bevorderen en de tenuitvoerlegging van nationale partnerschappen voor hervorming in de aanloop naar de tussentijdse evaluatie van de Lissabon-agenda.

Op 14 januari 2004 heb ik u, Taoiseach, toen ik u aan het begin van uw voorzitterschap verwelkomde, gewaarschuwd dat de meeste bedrijven in Europa, met name de KMO’s, het gevoel hebben dat de tijd voor Lissabon aan het opraken is – als deze al niet verstreken is. Ik heb toen gezegd dat we behoefte hebben aan concrete acties en niet alleen aan herhalingen van verlanglijstjes en mooie woorden. Ik heb u en uw voorzitterschap toen gevraagd om feiten en specifieke maatregelen waarmee u uw plannen dacht te realiseren. Dat was de achtste keer – en vandaag is de negende – dat ik en mijn collega’s de halfjaarlijkse mantra hebben moeten aanhoren waarin lippendienst wordt bewezen aan Lissabon. Wat is er nu eigenlijk gedaan om de Lissabon-agenda onder uw toezicht tot realiteit te maken – behalve het opstellen van een menu waarmee de Nederlanders straks aan de slag kunnen?

Voor de Ierse regering hoop ik dat u de grote talenten op het gebied van projectmanagement en organisatie die vooral u, Taoiseach, dit jaar hebt getoond, mee naar huis zult nemen en daar in praktijk zult brengen. En dan heb ik het niet over het omzetten van EU-richtlijnen in nationale wetgeving, maar over het inhoudelijk overleggen met belanghebbenden, het opstellen van wetgeving waarin echt rekening wordt gehouden met nationale behoeften, het daadwerkelijk ten uitvoer leggen van wetgeving en het vervolgens handhaven van deze wetten in de praktijk. Onze staat van dienst is in iedere fase van de binnenlandse keten uitzonderlijk slecht geweest: alleen vorige week al zijn er op milieugebied nog eens negen inbreukprocedures tegen Ierland ingeleid. De nitraatrichtlijn is een typisch voorbeeld: jaren te laat, te elfder ure, met een minimum aan overleg en nog minder planning in elkaar geflanst en dus broddelwerk.

U, Taoiseach, zult nu ook in eigen land resultaten moeten boeken. Het doet mij deugd het grote succes van uw voorzitterschap van de Europese Raad te onderkennen, maar dit moet gezien worden tegen een achtergrond van enige verwaarlozing aan het Ierse front. De voordracht van minister McCreevy als Ierse commissaris ontlokte mij gisteren slechts een spottende glimlach. Ik wens hem veel succes en ik verheug mij over uw voordracht, maar vooral in verband met Europese aangelegenheden dacht ik toch wel even: “De stroper wordt nu dus boswachter”.

Mijn oproep aan u, Taoiseach, is dat u de vaardigheden en capaciteiten die u hebt ontwikkeld als voorzitter van de Europese Raad mee naar huis neemt. Neem gedurende de resterende termijn van de Ierse regering een voorbeeld aan uw Ierse voorzitterschap.

Ik wil met name een woord van dank uitspreken aan het adres van mijn collega’s de heer McCartin, mevrouw Banotti en de heer Cushnahan, die aan het einde van de vorige zittingsperiode van het Parlement met pensioen zijn gegaan. Ik wil vooral de heer McCartin hier nogmaals noemen en u wijzen op de woorden van erkentelijkheid die de heer Poettering, voorzitter van de Fractie van de Europese Volkspartij (Christen-democraten) en Europese Democraten, uitsprak toen hij de heer McCartin de Schumanmedaille uitreikte voor 25 jaar trouwe dienst in dit Parlement: een prachtig blijk van waardering voor de bijdrage die hij hier heeft geleverd. Gedrieën hebben mijn collega’s zich in totaal zestig jaar lang in dienst gesteld van het Europees Parlement. Diegenen van ons die hun plaats innemen hebben nog heel wat te doen om ze te evenaren.

Ik dank u, Taoiseach en minister Roche. Ik bedank ook ambassadeur Anderson voor al het uitstekende werk dat zij en de permanente vertegenwoordiging hebben verricht. Wij waren bijzonder trots op uw Ierse voorzitterschap.