Toespraken

Toespraak van de heer Elmar Brok
Voorzitter van de commissie buitenlandse zaken, mensenrechten, gemeenschappeijke veiligheid en defensiebeleid
in het Europees Parlement
op woensdag, 3 september 2003

Toestand in Irak




Brok (EVP-ED). - (DE) Mijnheer de Voorzitter, geachte voorzitter van de Raad, beste collega's, ik wil mij aansluiten bij de woorden van de geachte commissaris en de voorzitter van de Raad, namelijk dat wij nu gemeenschappelijke inspanningen dienen te verrichten om vrede in dit land te bereiken en daarmee ook stabiliteit in de gehele regio. Veel Europese regeringen, net als veel leden van dit Parlement, stonden met betrekking tot de oorlog in Irak tegenover elkaar. Dit mag nu geen rol meer spelen, want de zaken liggen nu zoals zij liggen. We schieten er niets mee op om schuldigen aan te wijzen, maar dienen nu een gemeenschappelijke strategie te ontwikkelen die ons voortaan helpt om het probleem op een behoorlijke manier op te lossen.

En we moeten onderkennen dat uit het toenemend aantal terroristische acties in Irak blijkt dat het einde van de oorlog niet tot werkelijke vrede heeft geleid en dat de oprichting van een wettige en geaccepteerde Iraakse regering nog in een ver verschiet ligt. De Verenigde Staten kunnen dit doel om vele redenen met de tot nu toe ingezette middelen niet bereiken. Daarover wordt ook allerwegen gediscussieerd. Naar mijn mening is het een juiste stap van president Bush om nu op te roepen tot een VN-resolutie over deze kwestie.

Ik wil hier nog een cijfer aanstippen. Hun aanwezigheid in Irak kost de Verenigde Staten iedere maand vier miljard dollar. Dat is bijna vijftig miljard dollar per jaar! Een gigantisch bedrag in het licht van het toch al enorme begrotingstekort. Alleen al uit dat feit blijkt overduidelijk dat samenwerking noodzakelijk is. Als de Europeanen nu op één lijn komen te zitten, is ook het tijdstip aangebroken om samen te proberen een nieuwe politieke doelstelling te ontwikkelen. Op die basis kunnen we dan duidelijk maken welke kant het vanaf vandaag op moet gaan. Ook kunnen we dan beslissen wie wat doet op civiel, militair en humanitair terrein, om zo tot een zinvolle taakverdeling te komen. Als de Europeanen en Amerikanen dit samen op gelijkwaardige wijze en in samenwerking met de Verenigde Naties doen, mijnheer de commissaris, dan zal het Europees Parlement naar mijn mening vast en zeker bereid zijn om de voorstellen van de Commissie op budgettair terrein te aanvaarden en haar met een dienovereenkomstig mandaat naar de conferentie te sturen.

Ik wil deze gelegenheid ook aangrijpen om mijn dank te betuigen voor het goede werk dat de medewerkers van ECHO in Irak verrichten. Ik denk dat dit ons een werkelijke kans biedt om vrede in de regio te stichten en dat wij daarmee onze bijdrage kunnen leveren. Dat is zonder meer in ons belang. Want als er geen vrede komt in de hele regio zal dit voor de lange en middellange termijn rampzalige gevolgen voor ons hebben.

Mijnheer de Voorzitter, deze overwegingen dienen echter ook voor Afghanistan te gelden, en ik ben van mening dat wij daarom moeten proberen om via een nieuwe Petersberg-conferentie een waarlijk rechtvaardig machtsevenwicht, een eerlijke verdeling van de hulp en vrede tot stand te brengen, ook voor de Pathanen. Ik heb de indruk dat er van een dergelijke strategie tot nog toe noch in Irak noch in Afghanistan sprake is. Daarom moeten wij nu diep ademhalen en samen een nieuwe start maken om het beste te bereiken, in ons belang en in het belang van de regio.

(Langdurig applaus)