Toespraken

Toespraak van de heer Hans-Gert Poettering
Voorzitter van de EVP-ED-Fractie
in het Europees Parlement
op woensdag, 2 juli 2003

Programma van het Italiaans voorzitterschap




Poettering (EVP-ED). - (DE) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de voorzitter van de Raad, mijnheer de voorzitter van de Commissie, waarde collega's, mijnheer Berlusconi, u heeft met uw rede hier in het Europees Parlement groot applaus geoogst. Laten we dit beschouwen als een voorbode van het door ons allen verwachte en gehoopte succes van het Italiaans voorzitterschap. Ik wil de afgevaardigden van alle gezindten verzoeken om bepaalde discussies die in alle landen van de Europese Unie gevoerd worden, niet op Europees niveau te laten escaleren. Voorkomen moet worden dat de verwezenlijking van onze doelstellingen op Europees niveau in het gedrang komt. Het moment om onze grote en ambitieuze doelstellingen te verwezenlijken is nu gekomen.

(Applaus van rechts)

Net als bij ieder ander voorzitterschap zal onze fractie - ik zeg dat met alle nadruk - ook tegenover het Italiaans voorzitterschap een objectieve, faire en positief-kritische houding aannemen. Soms heeft men gewoon geen gevoel voor symboliek. Als ik toch zie hoeveel talent uit Italië aanwezig is, niet alleen hier in het Parlement, maar ook bij de Europese Raad en in de Commissie: u, mijnheer de voorzitter, uw vertegenwoordiger Fini, die een belangrijke rol gespeeld heeft in de Conventie, minister van Buitenlandse Zaken Frattini, Europees minister Buttiglione, de voorzitter van de Europese Commissie, Romano Prodi, en last but not least de Italiaanse commissaris Mario Monti.

Het heeft mij zeer deugd gedaan dat uw woorden stroken met hetgeen de Commissie bij monde van haar voorzitter tot uiting heeft gebracht. Juist in deze dagen gaan onze gedachten terug naar 25 maart 1957, toen op het Capitool in Rome de Verdragen van Rome werden ondertekend. Thans heeft u de grandioze taak - men kan het ook als een last opvatten, maar de kans is schitterend - om op een heel concrete wijze uitvoering te geven aan ons doel zodat we aan het eind van het jaar kunnen zeggen: de Europese Constitutie van Rome is een feit. Die wordt dan in Rome ondertekend, misschien wel op het Capitool, als de tien nieuwe landen uit Midden- en Zuid-Europa, te weten Estland, Letland en Litouwen, Polen, de Tsjechische Republiek, Slowakije, Hongarije, Slovenië, Malta en Cyprus met hun burgers deel uit zullen maken van de Europese Unie. Het is een groots historisch vooruitzicht. Ik weet niet of uw minister van Buitenlandse Zaken Frattini valt te beklagen of te benijden met zijn kolossale opdracht die hij de komende weken en maanden onder uw verantwoording, mijnheer de voorzitter, in de praktijk gaat uitvoeren. Ik verklaar ten overstaan van uw voorzitterschap en al onze vrienden in Italië dat onze fractie alles in het werk zal stellen om dit project tot een groot succes te maken en een Europese grondwet het licht te laten zien.

(Applaus van rechts)

Mijnheer de voorzitter, ik wil u uitdrukkelijk bedanken dat u hier vandaag - ik geloof zelfs in afwijking van uw tekst - heeft herhaald wat u vorige week in Rome tijdens de Conferentie van Voorzitters reeds verklaarde: dat u ervoor zult zorgen dat de Voorzitter van het Parlement op bijeenkomsten op het niveau van de staats- en regeringsleiders als vanzelfsprekend van de partij is, en dat u ervoor zult zorgen dat op vergaderingen van de ministers van Buitenlandse Zaken over de Grondwet de afgevaardigden van het Europees Parlement als vanzelfsprekend van de partij zijn. Ik dank u daarvoor, maar we zullen erop toezien dat deze toezeggingen ook waar worden gemaakt.

Net als gisteren wil ik onze vertegenwoordigers in het presidium van de Conventie, Iñigo Méndez de Vigo en Klaus Hänsch, hartelijk danken voor hun uitstekende werk. Verder wil ik alle afgevaardigden van het Europees Parlement die aan de Conventie hebben deelgenomen, waaronder de voorzitter van onze fractie, Elmar Brok, hartelijk bedanken. Wij vertrouwen erop dat het met de steun van het Europees Parlement thans mogelijk zal zijn om aan het eind van het jaar tot een resultaat te komen.

Mijnheer de Voorzitter van de Europese Raad, u had het over sterke Europese instellingen. Gisteren hebben wij in aanwezigheid van Pier Ferdinando Casini, de voorzitter van het Italiaans parlement, Helmut Kohl, ereburger van Europa, de Franse minister-president Jean-Pierre Raffarin en vele anderen het 50-jarig bestaan van onze fractie gevierd. Bij die gelegenheid hebben wij nog eens duidelijk gemaakt dat wij van de Fractie van de Europese Volkspartij het gemeenschappelijke Europa vertegenwoordigen, omdat we weten dat een terugval naar enkel samenwerking van regeringen een stap terug zou zijn. Daarom moeten de Europese instellingen sterk zijn en dat moet uiteindelijk het resultaat van het grondwetsdebat zijn.

Tegelijkertijd weten we dat de wortels van de Europeanen in hun geboorteland, in hun streek van herkomst liggen en dat ons Europese burgerschap voortvloeit uit onze nationaliteit, het land waar we vandaan komen. Een sterke Europese Unie is voor het land van herkomst dan ook geen beletsel maar een aanvulling.

Helaas heb ik niet zoveel spreektijd als de voorzitter van de Europese Raad en de voorzitter van de Commissie.

(Gelach en interrupties)

Daarom wil ik nog slechts één onderwerp aansnijden. Mijnheer de voorzitter van de Raad, u heeft het gehad over maatregelen op het gebied van de infrastructuur. Wij zullen een en ander buitengewoon zorgvuldig bekijken. We zullen ons daarbij ook afvragen of de stabiliteit van de euro, die ook een reputatie naar buiten toe hoog te houden heeft - wat dat betreft ben ik het hartgrondig eens met de voorzitter van de Commissie - niet in het geding komt. We willen namelijk niet dat dat gebeurt. We willen een sterke euro en zullen de stabiliteit van onze jonge Europese munt verdedigen.

Tot slot nog het volgende. Laat ik eerst zeggen dat ik verheugd ben over de positieve houding bij onze socialistische collega's. Gaat u zo door, dan zullen we gezamenlijk succes boeken. Mijnheer de voorzitter van de Europese Raad, ik wens u persoonlijk heel veel succes. Die wens geldt ook voor Italië, dat sympathieke land, en vooral ook voor ons, de Europese Unie. Als die bewaarheid wordt, zal in onze geschiedenisboeken prijken: op 16 april 2003 zetten tien landen uit Midden- en Zuid-Europa, in navolging van hun voorgangers, hun handtekening onder de toetredingsverdragen. En dan zullen wij vanaf 1 mei 2004 beschikken over een Europese grondwet, ondertekend in Rome. Daarvoor wens ik u veel succes en onze fractie zal u op uw weg te allen tijde positief-kritisch begeleiden.

(Applaus van rechts)