Toespraken

Toespraak van de heer Hans-Gert Poettering,
Voorzitter van de EVP-ED-Fractie,
in het Europees Parlement
op woensdag, 4 december 2002

Voorbereiding van de Europese Raad van Kopenhagen van 12 en 13 december 2002, met inbegrip van de institutionele aspecten van de uitbreiding


Poettering (EVP-ED). – (DE) Mijnheer de Voorzitter, mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, waarde collega’s, om te beginnen wil ik u om begrip vragen voor het feit dat ik de zaal meteen na mijn interventie zal verlaten – iets wat ik nog nooit heb gedaan – omdat de Turkse televisie, anders dan met mij is afgesproken, heeft aangekondigd dat de heer Watson en ik vanaf 17.00 uur voor een discussie ter beschikking zullen staan. Aangezien ik geen verkeerde politieke indruk wil wekken, ga ik erheen, alhoewel ik anders op dergelijke verzoeken niet inga wanneer hierover geen afspraken zijn gemaakt.

Maar dan nu Kopenhagen: van Kopenhagen naar Kopenhagen! Ik wens de staatshoofden en regeringsleiders die onder het voorzitterschap van Denemarken bijeen zullen komen veel succes bij het oplossen van de vraagstukken waarover nog geen overeenstemming is bereikt. De Top van Kopenhagen moet een Top van de uitbreiding worden. Het mag niet zo zijn dat uiteindelijk alleen maar over Turkije wordt gesproken. Dat is ook belangrijk, maar van Kopenhagen moet het signaal uitgaan dat de Midden-Europese volkeren evenals Malta en Cyprus zich aansluiten bij de waardengemeenschap van de Europese Unie. Dat moet in het middelpunt staan. Het historische proces van de jaren tachtig en negentig moet in Kopenhagen worden afgerond, en hiermee wensen wij u veel succes, mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad!

Commissievoorzitter Prodi en commissaris Verheugen, die ik voor hun inzet wil bedanken - zoals ik ook het fungerend voorzitterschap van de Raad wil bedanken - hebben het standpunt van de Commissie toegelicht, en daar sta ik geheel achter. Mede namens mijn fractie wil ik eraan herinneren dat wij ook wanneer het Deense voorstel wordt aangenomen nog beschikken over 2,391 miljard euro, tenminste als dit cijfer, waarnaar de heer Verheugen heeft verwezen, correct is. We moeten iedere euro tweemaal omdraaien en ik ben, zoals de voorzitter van de Commissie weet, een groot voorstander van stabiliteit, maar het mag niet zo zijn dat in Kopenhagen het hele project van de uitbreiding uiteindelijk op de lange baan wordt geschoven omdat men geen overeenstemming heeft weten te bereiken over de financiële aspecten. Derhalve dringen wij er bij de regeringen op aan in Kopenhagen spijkers met koppen te slaan.

Dames en heren, in mijn ogen zou het tragisch zijn indien met een land dat een wezenlijke rol heeft gespeeld bij de omwentelingen in Europa, namelijk Polen – en ik wil de historische context niet nog een keer toelichten, dat heb ik al vaak genoeg gedaan – geen overeenstemming zou worden bereikt. Aan Polen – en uiteraard aan andere landen – hebben wij de ingrijpende veranderingen in Europa te danken. Derhalve roep ik de staatshoofden en regeringsleiders op om nu een stap te zetten en resultaten te boeken.

En dan nu Turkije. Dames en heren, het Hof van Justitie bestaat vandaag vijftig jaar, althans het Hof is vandaag vijftig jaar geleden, op 4 december 1952, voor het eerst bijeengekomen. Het recht is voor ons van essentieel belang. Wij hebben criteria voor de toetreding vastgelegd, en deze criteria behoren in zekere zin tot het recht. Wij kunnen toch niet om redenen die stuk voor stuk weliswaar belangrijk zijn, maar die niets te maken hebben met de criteria op zich, een datum voor de onderhandelingen met Turkije noemen terwijl dit land in het geheel niet aan de criteria voldoet! Wij zijn er unaniem op tegen Turkije in Kopenhagen een datum voor de onderhandelingen aan te bieden!

Waarde collega’s, ik zeg dit alhoewel ik weet - en ik verzwijg dit niet en heb dit nooit verzwegen - dat de meningen over de vraag of Turkije al dan niet mag toetreden binnen onze fractie uiteenlopen. Sommigen pleiten met klem voor een lidmaatschap van Turkije, terwijl anderen zich sterk maken voor een strategisch of geprivilegieerd partnerschap. Dat is normaal in een grote fractie en zal in andere fracties beslist ook niet anders zijn.

Maar wij zijn het er over eens, volledig en voor honderd procent, dat wij ons tegen onze eigen criteria zouden richten - in dit verband gaat het immers niet alleen maar om Turkije - wanneer wij de door ons geformuleerde voorwaarden voor het op gang brengen van onderhandelingen nu overboord zouden gooien.

Wat zal men van de Europese Unie denken wanneer er ten aanzien van de kwestie-Cyprus druk wordt uitgeoefend, wanneer gezegd wordt dat als er nu geen datum wordt vastgelegd, er geen oplossing voor de kwestie-Cyprus zal komen? Wij worden dan toch chanteerbaar! Daarom ben ik van mening dat wij moeten uitgaan van de solide basis van het Europees recht en de solide grondslag van de criteria. De Commissie heeft de juiste benadering gekozen: er komen nu geen onderhandelingen omdat Turkije niet aan de criteria voldoet. Onze fractie schaart zich zonder voorbehoud achter dit standpunt van de Commissie.

Mijnheer de fungerend voorzitter van de Raad, ik verwacht dat ook het voorzitterschap van de Raad uitgaat van de criteria en van hetgeen tot dusver in de Gemeenschap van de Vijftien is overeengekomen. Wij zouden onze positieve beoordeling van de resultaten van het Deense voorzitterschap moeten bijstellen, mocht u een ander standpunt innemen. Wij kunnen ook niet accepteren dat de Verenigde Staten proberen de gang van zaken te beïnvloeden. Natuurlijk hebben zij het recht dit te proberen, maar wij zullen niet zwichten voor hun pressie en invloed! Nu ben ik mij ervan bewust dat er landen in de Europese Unie zijn die iets goed te maken hebben, in het bijzonder een grote lidstaat die waar het gaat om de solidariteit met de VS iets goed te maken heeft, en ik besef dat dit land daarom ontvankelijk is voor druk. Voor ons als vriend en partner van de VS speelt deze druk absoluut geen rol, omdat wij onze beginselen volgen. En dit zeggen wij ook tegen onze Amerikaanse partners en vrienden: jullie mogen ons aanbevelingen doen, maar wij zullen volgens onze eigen overtuigingen handelen!

Nu komen er geluiden uit Turkse hoek dat de kwestie-Cyprus niet zal worden opgelost wanneer er geen datum wordt vastgelegd. Wij zijn uitgegaan van een duidelijk beginsel, dat door de fungerend voorzitter van de Raad nogmaals is bekrachtigd: wanneer de kwestie-Cyprus niet in het kader van een federatie van beide delen van het eiland wordt opgelost, dan geldt hetgeen wij tot dusver in de Europese Unie hebben besloten, dan wordt het gehele eiland lid, maar realiter enkel het Griekse deel.

Aan het adres van de Commissie zou ik nog een opmerking willen maken ten aanzien van de benoeming na 1 mei 2004. Wij bevelen Raad en Commissie aan geen besluiten vooraf of buiten het Parlement om te nemen. Wij zijn bereid ons waar nodig zo flexibel mogelijk op te stellen, maar wij zullen de rechten van het Europees Parlement altijd verdedigen, daar kunt u van op aan. Op deze basis hopen wij op een goede samenwerking met alle instellingen van de Europese Unie!

(Applaus)