Toespraken

Toespraak van de heer Hans-Gert Poettering,
Voorzitter van de EVP-ED-Fractie,
in het Europees Parlement
op woensdag, 17 januari 2001

Werkprogramma van het Zweeds voorzitterschap

Poettering (EVP-ED). ­ (DE) Mijnheer de voorzitter van de Commissie, mijnheer de voorzitter van de Raad, mijnheer de commissaris en geachte collega's. Mijnheer Persson, u heeft het Europees Parlement en de fracties een goede samenwerking aangeboden. Wij gaan graag op dat aanbod in; de goede contacten zijn er immers al. Ik kan u namens mijn fractie meedelen dat u ook inhoudelijk op onze volledige steun kunt rekenen voorzover uw prioriteiten bij een communautair Europa liggen en niet bij de intergouvernementele samenwerking. Een dergelijke samenwerking tussen regeringen moeten wij binnen het communautaire kader met nadruk afwijzen. Er mag geen sprake zijn van een terugval naar die intergouvernementele samenwerking!

(Applaus)

U heeft een erg sympathiek buurland, net zoals Zweden zelf ook een sympathiek land is. In Finland wordt echter meer aandacht besteed aan een communautair Europa en ik zou graag zien dat Finland en Zeden met betrekking tot deze kwesties op dezelfde lijn zouden zitten. U neemt de fakkel over van eerdere voorzitterschappen en daarmee neemt u ook een hypotheek over, namelijk het Verdrag van Nice. U heeft het Verdrag van Nice hier een succes genoemd, maar met die opvatting ben ik het niet eens. Een hypotheek biedt echter ook mogelijkheden, omdat deze afgelost kan worden. Wij willen samen met u in de komende weken en maanden het hypotheekbedrag van Nice aflossen. Daarom spreekt de Fractie van de Europese Volkspartij en van de Europese Democraten op dit moment nog geen goed- of afkeuring uit over het Verdrag van Nice.

Ik heb zojuist de Raadsvoorzitter, vertegenwoordigd door de heer Danielsson, op de hoogte gesteld van het besluit van het congres van de Europese Volkspartij in Berlijn. Onze Commissievoorzitter, Romano Prodi, wees op de noodzaak van een nauwe samenwerking. Die samenwerking zou niet alleen moeten gelden binnen het communautaire kader van onze Europese partijen, maar ook de nationale partijen zouden daarbij betrokken moeten worden. Het congres van de Europese Volkspartij heeft unaniem, dus met de steun van alle 42 nationale partijen, een aantal beginselen aangenomen die ik u graag wil voorleggen. Het eerste punt betreft de systematiek van de intergouvernementele conferentie (IGC). Een conferentie die zich weken of maanden voortsleept, moet tot het verleden gaan behoren; dat is geen geschikt model voor de toekomst. Wij zijn een fervent tegenstander van de instandhouding van het oude systeem.

(Applaus)

In de tweede plaats doen wij een beroep op u om op redelijk korte termijn een conferentie te organiseren die zich over de methodiek en de structuur van de Conventie buigt. De voorbereidingen voor een dergelijke conferentie zouden tijdens uw voorzitterschap moeten beginnen om vervolgens in Laken, onder het Belgisch voorzitterschap, tot een besluit te leiden. Bij die conferentie zou een grote rol weggelegd moeten zijn voor het Europees Parlement en uiteraard de nationale regeringen, maar zeker ook voor de Commissie. Wij doen een beroep op u, mijnheer de Raadsvoorzitter, om niet alleen een snelle start te maken met dat debat, maar ook om de fouten die uit het Verdrag van Nice voortvloeien te corrigeren voordat het Verdrag ondertekend wordt.

Wij hebben vernomen dat men Polen in de Raad minder stemmen had willen geven dan Spanje. Dat is rechtgezet omdat het naar men beweert een tikfout zou zijn geweest. Er is sprake van nog een andere tikfout: Tsjechië en Hongarije hebben hetzelfde inwonertal als België en Portugal, maar zouden slechts recht hebben op twintig Europese afgevaardigden, terwijl de beide andere landen er 22 zouden krijgen. Ik stel voor om Tsjechië en Hongarije ook 22 Europese Parlementsleden toe te wijzen, zodat de start van de uitbreiding niet gekenmerkt wordt door een discriminatie van die twee landen! Dat kunt u nog voor de ondertekening corrigeren. Als het slechts om een technische fout gaat, is daarvoor namelijk geen politieke besluitvorming vereist.

Dan is er nog de kwestie van de transparantie. Wij maken ons op dit gebied grote zorgen, mede door het optreden van het secretariaat-generaal van de Raad van Ministers – en de heer Solana, waarvoor ik veel respect heb, lijkt steeds meer aandacht te besteden aan zijn taken als Hoge Vertegenwoordiger. In de hoogste geledingen van het secretariaat-generaal van de Raad worden veel barrières opgeworpen, zodat er noch aan de Commissie noch aan het Europees Parlement informatie wordt verstrekt. Zorgt u alstublieft voor meer transparantie, dat is de grote hoop die wij op uw voorzitterschap vestigen.

(Applaus)

Mijnheer de Raadsvoorzitter, omdat ik alles wat deze minister-president en fungerend voorzitter van de Raad zegt zeer zorgvuldig lees, heb ik nota genomen van uw toespraak van 5 oktober voor de Noordse Club. U had toen grote verwachtingen van de Raad van Ministers. Ik hoop dat u door Maastricht iets wijzer bent geworden! De Raad van Ministers moet niet uitgebreid worden, maar moet transparanter en tevens hervormd worden zodat de deuren van de Raad ook voor de publieke opinie worden geopend.

Tot slot als derde punt de uitbreiding. Daar zijn wij eensgezind over: De uitbreiding is voor ons een morele, historische en politieke plicht en die mag geen vertraging oplopen, wat ons besluit over Nice ook moge zijn.

Ik zou willen besluiten met de opmerking dat de concurrentiepositie van Europa verbeterd moet worden. U heeft veel positiefs over de euro gezegd. Ik ben het met u eens, maar heeft u ook de moed om de positie van de euro te verbeteren door de bevolking in uw land te vertellen dat deelname aan de euro noodzakelijk is en dat Zweden aan dat proces moet deelnemen.

(Applaus)

Ik wens u succes, want als u succesvol bent, betekent dat een succes voor ons allemaal. U bent weliswaar geen lid van onze partij, maar ik wens u toch succes omdat het om de grootste E gaat. Het gaat namelijk om Europa en voor dat doel zouden we allemaal moeten samenwerken.