Toespraken

Toespraak van de heer Hans-Gert Poettering,
Voorzitter van de EVP-ED-Fractie,
in het Europees Parlement
op dinsdag, 12 december 2000

Europese Raad/ Frans voorzitterschap

Poettering (EVP-ED). ­ (DE) Mijnheer de voorzitter, mijnheer Chirac, mijnheer de voorzitter van de Commissie, dames en heren, onze Fractie van de Europese Volkspartij heeft u, mijnheer Chirac, in het Europees Parlement altijd met veel respect, openheid en waardering ontvangen. Ook vandaag is dat zo. Wij waarderen u immers persoonlijk, en ook uw ambtelijke waardigheid vereist dat. Wij waarderen ook dat u hier in juli was en ook nu hier aanwezig bent. Die waardering voor u persoonlijk en voor uw ambt mogen ons echter niet beletten onze overtuigingen in uw tegenwoordigheid klaar en duidelijk uit te spreken.

Aan het einde van de Top hebt u gezegd dat de Top van Nice als een grote Top de Europese geschiedenis zal ingaan. Jammer genoeg moet ik u zeggen dat onze fractie het daarmee niet eens is.

(Applaus van rechts)

De intergouvernementele conferentie heeft zich gedurende vele maanden voortgesleept. Wat de Top van Nice betreft, hebben wij op de televisie allemaal kunnen vaststellen dat ook de staatshoofden en regeringsleiders van de landen van de Europese Unie mensen zijn en hun psychische en fysieke grenzen hadden bereikt. Een voorbeeld: gelukkig werd het dwaze voorstel om Polen minder stemmen te geven dan Spanje, hoewel het evenveel inwoners heeft, niet aanvaard. Welke indruk zou in Polen, na de ervaringen met het nationaal-socialisme en het communisme, zijn ontstaan als dat land niet dezelfde rechten had gekregen als Spanje? Gelukkig is dat rechtgezet.

(Applaus)

Mijnheer de voorzitter, ik vermeld dat omdat hectische toestanden zoals op de Top van Nice tot zulke voorstellen leiden. Dat mag zich in de geschiedenis van de Europese Unie nooit meer herhalen. Wij heten de volkeren uit Midden-Europa vandaag welkom in onze Europese Unie. De heer Lamassoure stelde voor dat wij ervoor zorgen dat de eerste landen uit Midden-Europa aan de volgende Europese verkiezingen in 2004 kunnen deelnemen. Onze fractie, het Parlement en de Commissie – en nu gelukkig ook u – hebben dat voorstel overgenomen.

(Applaus)

Jammer genoeg hebben wij in de voorbije maanden – en ook dat mag nooit meer gebeuren, omdat het als een sluipend gif in de Europese Unie werkt -, de tegenstelling tussen de grote en de kleine landen gezien, waarbij sommige grote landen zich zeer klein en sommige kleine landen zich zeer groot hebben getoond.

(Applaus)

Wij hebben in de voorbije weken en maanden ook met grote bezorgdheid gezien dat de regeringen steeds meer in intergouvernementalisme, in samenwerking tussen de regeringen vervallen. Ik hoop dat de geest en de visie van Pierre Pflimlin, Robert Schuman en Jean Monnet de toekomst van Europa zullen bepalen,...

(Applaus)

...omdat wij er diep van overtuigd zijn dat alleen het gemeenschappelijke Europa, sterke Europese instellingen en het recht de democratie, solidariteit en vrede op ons continent kunnen garanderen.

Uiteraard zijn er goede en slechte kanten aan Nice. De slechte kanten zijn echter zeer talrijk. Onze maatstaf voor Nice was altijd de slagvaardigheid van de Europese Unie. De heer Prodi, voorzitter van de Commissie, die wij net als de heer Michel Barnier hartelijk danken ­ wij zijn immers niet vergeten, mijnheer de voorzitter, dat de heer Barnier lid van de Commissie is, omdat u dat heeft voorgesteld, en willen dus niet alleen kritisch zijn -, heeft erop gewezen dat het meerderheidsbesluit in de Raad niet tot de belangrijke kwesties werd uitgebreid. Het Europees Parlement, de winnaar van Amsterdam, heeft zijn medebeslissingsbevoegdheid niet zien uitbreiden. Dat is een van de grote leemten in de resultaten van Nice.

(Applaus)

Op de moeilijke beslissingsprocedure wil ik niet nader ingaan. De heer Brok van onze fractie zal dat dadelijk zeker nog doen. Wij hebben echter meer transparantie tot stand gebracht. Wij zien ook het positieve, bijvoorbeeld uw inzet voor het buitenlands, veiligheids- en defensiebeleid, en de versterking van de Commissie. Wij hebben hoop voor de toekomst. Mijnheer Chirac, ik heb tot mijn vreugde vernomen dat u het Europees Parlement sterk bij het post-Nice-proces wilt betrekken. Wij houden u aan uw woord. Wij verwachten van alle lidstaten van de Europese Unie en hun regeringen een soort conferentie waaraan het Europees Parlement deelneemt en waar het Europees Parlement mee de agenda en de procedure bepaalt. Wij houden u aan uw woord. Wij zullen dan samen wellicht een mooie toekomst tegemoet gaan.

Wij hebben vele mooie woorden gehoord. U had het terecht over transparantie. Wij hebben vooral recht op transparantie in de Raad en zien met grote bezorgdheid dat ook de secretaris-generaal ­ de heer Solana is nu echter meer hoge vertegenwoordiger dan secretaris-generaal ­ zijn taak in de gemeenschappelijke procedure niet kan uitvoeren zoals hij dat wellicht graag zou doen.

Wij hebben met grote vreugde gehoord dat het Europees Parlement ten volle bij het post-Nice-proces moet worden betrokken. Daarvan hangt ook ons uiteindelijke antwoord op Nice af. Wij willen een procedure voor het post-Nice-proces, waarbij het Europees Parlement bij de vaststelling van de agenda en bij de besluitvorming wordt betrokken. Als u ons dat garandeert, zullen wij ook vol vertrouwen kunnen samenwerken. Wij zullen de Raad in de komende weken en maanden zeer kritisch moeten volgen om te zien of hij in staat is deze transparantie, waarover u het had, ook werkelijk tot stand te brengen.

Dat zullen onze maatstaven zijn. Wij hopen met u dat wij onze taak zo zullen vervullen dat wij, de Europese Unie, met onze waarden openstaan voor de volken uit Midden-Europa, die lang onder het communisme hebben geleden en die nu tot onze waardegemeenschap willen toetreden. Wij moeten onze deuren openen maar ook de nodige besluiten nemen om onze Europese Unie echt te kunnen uitbreiden.

(Applaus)