40-jarig bestaan
van de Christen-democraten in het Europees Parlement
(Fractie van de Europese Volkspartij)

Maart 1958 - Maart 1998

Chronologisch overzicht


INLEIDING

Op 1 januari 1958 traden de beide Verdragen van Rome tot oprichting van de Europese Economische Gemeenschap (EEG) en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie (Euratom) in werking.

Deze verdragen vormden een keerpunt in de geschiedenis van wat toen nog de Gemeenschappelijke Vergadering van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal (EGKS) heette. Sedert die datum strekte het werkterrein van de Gemeenschappelijke Vergadering zich uit tot de drie gemeenschappen. Het aantal leden van de Vergadering werd uitgebreid van 78 tot 142, die als volgt over de zes lidstaten waren verdeeld:

België	14
Frankrijk	36
Italië	36
Luxemburg	6
Nederland	14
West-Duitsland	36

De nieuwe verdragen hadden overigens een kleine, doch beslist niet onbeduidende wijziging in de bevoegdheden van de Gemeenschappelijke Vergadering tot gevolg. Terwijl in het EGKS-Verdrag nog uitsluitend sprake was van "uitoefening van toezicht", werd deze bevoegdheid krachtens artikel 137 van het EEG-Verdrag vanaf 1958 uitgebreid tot bevoegdheid "om te beraadslagen en te besluiten, alsmede om toezicht uit te oefenen", en de zeer uitgebreide bevoegdheden waarover het Parlement thans als wetgevingsorgaan beschikt, zijn juist gebaseerd op die toegevoegde bevoegdheid "om te beraadslagen en te besluiten".
Tot aan de eerste rechtstreekse Europese verkiezingen van juni 1979 werden de EP-leden benoemd door en in de nationale parlementen, en wel naar verhouding van het gewicht van de nationale partijen in hun eigen parlement. De EP-afgevaardigden hadden echter geen zitting in het Parlement als lid van een nationale delegatie maar als vertegenwoordigers van de respectieve politieke partijen, hoewel er daarvan de eerste jaren slechts drie bestonden : de christen-democraten (naar omvang de grootste fractie), de socialisten en de liberalen. Hans Furler, een Duitse christen-democraat, zat de Gemeenschappelijke Vergadering van de EGKS voor van 1956 tot 1958.
De nieuwe Vergadering van de drie Gemeenschappen kwam voor het eerst in maart 1958 te Straatsburg bijeen.

In de daaraan voorafgaande maand had de vorige Gemeenschappelijke Vergadering een "voortgangsdebat" gevoerd op basis van een verslag van Pierre Wigny, de voorzitter van de Christen-democratische Fractie (die later in België werd benoemd tot minister van Buitenlandse Zaken). In het verslag werd onderzocht hoe de Gemeenschappelijke Vergadering sedert haar eerste bijeenkomst in september 1952 van haar bevoegdheden gebruik had gemaakt. Daarin werd tevens de hoop uitgesproken dat de nieuwe Gemeenschappelijke Vergadering een centrale rol zou vervullen in het op de drie Gemeenschappen berustende, ambitieuzer opgezette, nieuwe Europa. Zoals de Italiaan Eduardo Martino, woordvoerder van de Christen-democratische Partij, tijdens het debat verklaarde, zou de essentiële taak van de Gemeenschappelijke Vergadering erin bestaan Europa als politieke, geografische, economische en militaire eenheid gestalte te geven.

Dit ideaal zijn de christen-democraten nu reeds veertig jaar trouw gebleven.


1958

19 maart
Bijeenkomst van de Gemeenschappelijke Vergadering van de drie Europese Gemeenschappen. Met 67 van de 142 leden zijn de christen-democraten verreweg de grootste fractie.

19 maart
Verkiezing van Robert Schuman, kandidaat van de christen-democraten, tot voorzitter van de Gemeenschappelijke Vergadering, met steun van de drie politieke fracties. Hij was daarvóór minister van Financiën, minister van Buitenlandse Zaken en eerste minister van de Franse Republiek geweest. Zijn voorstel tot samenvoeging en gemeenschappelijke exploitatie van de Franse en Duitse steenkoolvoorraden (het op 9.5.1950 gelanceerde "Schuman-plan") resulteerde in de EGKS, het prototype van de Europese Gemeenschappen.

Op haar eerste zitting neemt de Gemeenschappelijke Vergadering de naam "Europese Parlementaire Vergadering" aan. In 1962 neemt zij in alle officiële talen (nederlands, frans, duits, italiaans) de naam "Europees Parlement" aan.

6 oktober
Verkiezing van Alain Poher tot voorzitter van de Christen-democratische Fractie. Bij zijn ambtsaanvaarding verklaart hij dat het Parlement binnen de bestaande institutionele verhoudingen tot taak heeft uitdrukking te geven aan de gevoelens van de publieke opinie, waarvan de steun voor onze werkzaamheden steeds belangrijker en noodzakelijker wordt. De Europese publieke opinie moet de regeringen en uitvoeringsorganen duidelijk maken dat de Europese gedachte een levende realiteit is die een noodzakelijke voorwaarde vormt voor de algemene welvaart en de vrede.

Alain Poher, die daarna voorzitter van de Franse Senaat werd, bekleedde acht jaar het voorzitterschap. In maart 1966 wordt hij tot Voorzitter van het Europees Parlement gekozen.


1960

17 mei
Het Europees Parlement keurt het eerste ontwerpverdrag inzake het houden van rechtstreekse verkiezingen goed.


1961

Oprichting van de Christen-democratische Wereldunie te Santiago de Chile.

9 juli
Ondertekening van de associatieovereenkomst EEG/Griekenland.

31 juli - 9-10 augustus
Toetredingsaanvragen van Ierland, het Verenigd Koninkrijk en Denemarken. Mislukking van de onderhandelingen op 29 januari 1963, nadat Charles de Gaulle tegen de Britse toetreding zijn veto heeft uitgesproken.


1965

8 april
Ondertekening van het Fusieverdrag tot instelling van één Raad en één Commissie voor de EGKS, de EEG en Euratom. Het verdrag treedt in juli 1967 in werking.

3 mei
De "Nieuwe internationale teams" nemen de naam "Europese Unie van christen-democraten" (EUCD) aan.

30 juni
Crisis binnen de Gemeenschap als gevolg van meningsverschillen omtrent de financiering van het gemeenschappelijk landbouwbeleid, de begrotingsbevoegdheden van het Europees Parlement en de rol van de Commissie: politiek van de lege stoel van De Gaulle.


1966

30 januari
Compromis van Luxemburg. Zolang het "akkoord om van mening te verschillen" van kracht blijft, beschikken de individuele lidstaten, in strijd met het Verdrag, over het algemene vetorecht wanneer zij van mening zijn dat er een vitaal nationaal belang in het geding is. De Christen-democratische Fractie heeft dit beginsel nooit willen accepteren.


1967

10/11 mei
Nieuwe toetredingsaanvragen van het Verenigd Koninkrijk, Ierland en Denemarken. In december 1967 maakt het tweede veto van De Gaulle een einde aan de onderhandelingen.


1968

28 juni
Inwerkingtreding van de gemeenschappelijke douanetariefregeling nadat achttien maanden eerder dan was verwacht is overgegaan tot opheffing van de douanerechten en quota's in het intracommunautaire handelsverkeer.


1969

25 november
De Duitser Hans-August Lücker wordt tot voorzitter van de Christen-democratische Fractie gekozen. Hij versterkt het nationale fundament van de fractie door uitbreiding van haar institutionele en organisatorische banden met de nationale christen-democratische partijen, een en ander in samenwerking met Mariano Rumor, voorzitter van de EUCD. Dit was de eerste fase op weg naar de oprichting van de Europese Volkspartij.

1/2 december
Topconferentie van de staatshoofden en regeringsleiders te Den Haag. Principebesluiten inzake de totstandbrenging van de Economische en Monetaire Unie in 1980, de opening van de onderhandelingen met de kandidaat-lidstaten en de politieke samenwerking.


1970

21/22 april
Ondertekening van het Verdrag tot wijziging van een aantal begrotingsbepalingen; besluit tot vervanging van de financiële bijdragen van de lidstaten door eigen middelen van de Gemeenschappen en tot uitbreiding van de begrotingsbevoegdheden van het Europees Parlement.

27 april
Instelling van een permanente conferentie van de leiders van de christen-democratische partijen en fracties in de lidstaten en van het bureau van de CD-Fractie in het Europees Parlement.

30 juni
Opening van de toetredingsonderhandelingen met Denemarken, Ierland, Noorwegen en het Verenigd Koninkrijk.


1973

1 januari
Toetreding van Denemarken, Ierland en het Verenigd Koninkrijk tot de Gemeenschap (de Noorse bevolking had zich bij referendum tegen toetreding uitgesproken).

Het Europees Parlement telt sedertdien 198 leden, waarvan slechts 52 christen-democraten. Er wordt een nieuwe fractie opgericht, de Europese Conservatieve Fractie, bestaande uit Britse en Deense afgevaardigden. De Ierse afgevaardigden van de Fine Gael sluiten zich aan bij de christen-democraten.


1974

10/11 december
Topconferentie te Parijs. Voortaan worden deze conferenties omgedoopt tot bijeenkomsten van de Europese Raad. De heer Tindemans, christen-democratisch premier van België, wordt verzocht tegen eind 1975 een rapport op te stellen over de Europese Unie. Dit rapport wordt in januari 1976 aan de Europese Raad voorgelegd.


1975

14 januari
Goedkeuring door het Parlement van het verslag-Patijn over het ontwerpverdrag tot verkiezing van de leden van het Europees Parlement bij rechtstreekse algemene verkiezingen.

28 februari
Ondertekening van het Verdrag van Lomé met 46 ontwikkelingslanden in Afrika, het Caribisch Gebied en de Stille Zuidzee.

5 juni
Het in het Verenigd Koninkrijk georganiseerde referendum levert een twee derde meerderheid op voor het behoud van het lidmaatschap van de Gemeenschap.

12 juni
Toetredingsaanvraag van Griekenland.

10 juli
Het Europees Parlement hecht zijn goedkeuring aan het door de Belgische christen-democraat Alfred Bertrand (voorzitter van de CD-Fractie van 1975 tot 1977) opgestelde verslag over de Europese Unie. Dit als bijdrage van het Parlement aan het verslag-Tindemans (zie hieronder) bedoelde rapport vestigt met name de aandacht op de volgende punten:

• het toekomstige Europees Parlement dient over uitgebreide begrotings- en controlebevoegdheden te beschikken en moet uitgroeien tot een waarachtig wetgevingsorgaan van de Gemeenschap (of moet althans over dienovereenkomstige rechten kunnen beschikken);
  
• naast het Parlement moet er een Europees beleidscentrum worden ingesteld dat fungeert als een volwaardige Europese regering, die onafhankelijk is van de nationale regeringen en aan het Parlement van de Unie verantwoording dient af te leggen;
  
• de medewerking van de lidstaten aan het besluitvormingsproces van de Unie dient gestalte te krijgen in de vorm van een Statenkamer;
  
• de bevoegdheden van de respectieve instellingen moeten zowel onderling als ten aanzien van de lidstaten duidelijk en in detail worden gedefinieerd.
  

Bij de plenaire stemming blijkt dat de christen-democraten en de conservatieven de resolutie krachtig steunen, terwijl de Britse socialisten alsmede de Deense liberalen zich van stemming onthouden. De woordvoerder van de gaullistische fractie (Europese democraten voor de vooruitgang) stemt onder voorbehoud met de resolutie in, terwijl de meeste leden van deze fractie niet aan de stemming deelnemen. De communisten stemmen tegen.

22 juli
Ondertekening van het tweede Verdrag tot wijziging van een aantal financiële bepalingen in de verdragen en tot instelling van een bemiddelingsprocedure. Bij dit verdrag worden de begrotingsbevoegdheden van het Europees Parlement uitgebreid en een Rekenkamer ingesteld.


1976

26 januari
Oprichting van de commissie die belast werd met de oprichting van de Europese christen-democratische Werknemersunie, welk zich later aansloot bij de EUCD. Het werkprogramma van de Europese Werknemersunie was vooral toegespitst op de terreinen arbeid en werkgelegenheidsbeleid, gezinsbeleid, behoud van het concurrentiepotentieel door beperking van en controle op de politiek van multinationale ondernemingen en verbetering van het werkmilieu.

16 februari
De Raad voor wederzijdse economische bijstand (Comecon) doet de Raad van ministers een ontwerp van overeenkomst tussen de EEG en de Comecon toekomen. Dit was de eerste keer dat de EEG door de lidstaten van de Comecon officieel werd erkend. De onderhandelingen worden echter afgebroken na de invasie van Afghanistan door de Sovjetunie in 1980.

21 februari
Goedkeuring van het manifest van de Europese Unie van Christen-Democraten (EUCD) te Parijs.

29 april
Oprichting van de Europese Volkspartij te Brussel. De EVP, die is samengesteld uit 12 christen-democratische partijen uit 7 lidstaten van de Gemeenschap, staat volgens haar statuten open voor toetreding door andere centrumpartijen, voor zover deze bereid zijn de christen-democratische waarden te onderschrijven. Dit gegeven is van groot belang voor de lidstaten van de Gemeenschap die om historische redenen niet over een partij beschikken welke zich nadrukkelijk als christen-democratisch afficheert.

8 juli
Constitutieve zitting van de Europese Volkspartij te Luxemburg. De heer Leo Tindemans, christen-democratisch premier van België, wordt tot voorzitter gekozen. Tot de medeoprichters behoort ook Wilfried Martens, die later premier van België werd en sedert 1990 voorzitter van de EVP is (alsmede van de EVP-Fractie sedert 1994).

12-13 juli
De Europese Raad van Brussel hecht zijn goedkeuring aan de overeenkomst inzake de verkiezing van de leden van het Europees Parlement door middel van rechtstreekse algemene verkiezingen en stelt het aantal rechtstreeks te kiezen leden vast op 410. De bepalingen inzake de eerste Europese verkiezingen (met als streefdatum 1978) zijn vervat in de akte van 1976 betreffende de verkiezing van de vertegenwoordigers in het Europees Parlement door middel van rechtstreekse algemene verkiezingen.


1977

Maart
Verkiezing van de christen-democraat Emilio Colombo, voormalig minister van Buitenlandse Zaken en eerste minister van Italië, tot Voorzitter van het Parlement.

28 maart
Toetredingsaanvraag van Portugal.

5 mei
Verkiezing van de Duitser Egon Klepsch tot voorzitter van de CD-Fractie. Hij oefent deze functie uit tot 1982 en wordt in 1984 herkozen. Van 1992 tot 1994 is hij Voorzitter van het Europees Parlement.

25 mei
De drie Nederlandse christen-democratische partijen komen voor het eerst met een gezamenlijke lijst voor de parlementsverkiezingen onder de naam "Christen-democratisch Appèl".

28 juli
Toetredingsaanvraag van Spanje.


1978

6/7 maart
Op het eerste congres van de Europese Volkspartij te Brussel wordt een politiek programma met als titel "Samen voor een Europa van vrije mensen" goedgekeurd, waarin staat dat de leden van de EUROPESE VOLKSPARTIJ... streven naar de eenheid van Europa en zich daarbij beroepen op de waardevolle politieke uitgangspunten van christen-democratische staatsmannen zoals Robert Schuman, Alcide De Gasperi en Konrad Adenauer, die de grondslagen hebben gelegd van de tot dusverre bereikte successen. In dezelfde geest betuigen de leden van de Europese Volkspartij hun vaste voornemen met deze historische taak door te gaan tot de voltooiing ervan, met als politiek einddoel een Europese federatie in de zin zoals op 9 mei 1950 voorgesteld door Robert Schuman.

14 maart
De fractie verandert haar naam in "Christen-democratische Fractie (Fractie van de Europese Volkspartij)".

4/5 december
De Europese Raad van Brussel besluit tot instelling van het Europees Monetair Stelsel (EMS) en tot oprichting van een Comité (Comité van Drie Wijzen), dat wordt belast met het onderzoek naar de gevolgen van de uitbreiding voor de instellingen en procedures. Het EMS treedt in maart 1979 in werking.

1979

22/23 februari
Tweede EVP-congres te Brussel. Goedkeuring van een verkiezingsprogramma en van een oproep aan alle Europese burgers om op constructieve wijze deel te nemen aan de Europese verkiezingen.

28 mei
Ondertekening te Athene van het toetredingsverdrag met Griekenland. Op 1 januari 1981 wordt Griekenland de tiende lidstaat.

7-10 juni
Eerste Europese verkiezingen. De gemiddelde opkomst bedraagt 61% (111 mln kiezers op een totaal van 180 miljoen). De bij de EVP-Fractie aangesloten partijen behalen 32,8 miljoen stemmen (29,6%) en 107 zetels. De socialistische en sociaal-democratische partijen behalen 29,5 miljoen stemmen (26,6%) en 112 zetels.

De EVP behaalde 3,3 miljoen stemmen (2,9%) meer dan de socialisten, ook al kwamen in Denemarken en het Verenigd Koninkrijk geen EVP-kandidaten op. De socialistische partijen kwamen in 9 lidstaten met een kandidatenlijst.

17 juli
De fractie verandert haar naam in "Fractie van de Europese Volkspartij" (Christen-democratische Fractie)".

17-20 juli
Constitutieve zitting van het rechtstreeks gekozen Parlement in Straatsburg. Met steun van de EVP-Fractie wordt de Franse politica en lid van de Liberale en Democratische Fractie Simone Veil tot voorzitter gekozen.

13 december
Het Europees Parlement verwerpt de communautaire begroting voor 1980 met een meerderheid van 288 stemmen tegen 64, bij 1 onthouding.


1980

10 juli
Oprichting van de Afrika-stichting van de EVP, die zich ten doel stelt de uitwisseling van ideeën te bevorderen tussen democratische georiënteerde maatschappelijke, politieke en culturele groeperingen in Afrika en Europa en in de geest van de Overeenkomst van Lomé (artikel 3 van het statuut van de stichting) deel te nemen aan samenwerkingsprogramma's.

1/2 oktober
Derde EVP-congres te Keulen.

7 oktober
Herverkiezing van Leo Tindemans tot voorzitter van de EVP.

29 oktober
Arrest van het Hof van Justitie in de isoglucose-zaak, waarbij het recht van het Parlement wordt erkend om in rechte op te treden ter verdediging van zijn bevoegdheden en het Hof de door de Raad goedgekeurde verordening ongeldig verklaart zolang niet vooraf het advies van het Parlement is ingewonnen.


1981

1 januari
Griekenland wordt tiende lidstaat van de Gemeenschap. Het aantal EP-leden wordt uitgebreid tot 434. De leden van de "Nieuwe Democratie" nemen als onafhankelijke partij zitting in het Parlement (de Europese verkiezingen vinden in Griekenland plaats op 18.10.1981).

10 februari
De president van de Arabische Republiek Egypte, Anwar Al Sadat, richt als eerste buitenlands staatshoofd het woord tot het Europees Parlement.

2/3 april
In aanwezigheid van Z.H. Paus Johannes Paulus II vindt in Rome de plechtigheid plaats ter herdenking van de 100ste verjaardag van Alcide de Gasperi, die als hartstochtelijk voorvechter van het Europees eenmakingsideaal een centrale rol heeft vervuld in het herstel van Italië na de Tweede Wereldoorlog en de opbouw van de Europese Gemeenschap.

19 november
De Italiaanse en Duitse ministers van Buitenlandse Zaken, Emilio Colombo en Hans Dietrich Genscher, leggen het Europees Parlement hun ontwerp van "Europese Akte" voor, waarin wordt voorgesteld de Europese eenmaking nieuw leven in te blazen, de instellingen te versterken en het besluitvormingsproces te verbeteren, alsmede in bredere zin te streven naar bevordering en ontwikkeling van een pragmatisch proces van politieke samenwerking tussen de tien lidstaten - een en ander met het oog op een brede samenwerking op het gebied van veiligheid, cultuur en justitie - teneinde de verwezenlijking van de basisdoelstelling van de Europese Unie dichterbij te brengen door op wederzijdse grondslag meer plaats in te ruimen voor de politieke en sociaal-economische aspecten in een ontwikkelingsproces dat zich richt op de geleidelijke verwezenlijking van nieuwe doelstellingen (uit de toespraak van Emilio Colombo).

23 december
De Griekse delegatie van de Nieuwe Democratie treedt toe tot de EVP-Fractie, waardoor het aantal EVP-leden in het Parlement, dat op dat moment 434 leden telt, wordt uitgebreid tot 117.


1982

20 januari
Paolo Barbi wordt als eerste Italiaan voorzitter van de EVP-Fractie in het Europees Parlement.

30 juni
Akkoord tussen de Raad, de Commissie en het Parlement inzake de begrotingsprocedure. De drie voorzitters ondertekenen een akkoord waarbij de bevoegdheden van de bij de opstelling van de EG-begroting betrokken organen worden vastgelegd.

15 september
Het Parlement dient (op grond van artikel 175 van het EEG-Verdrag) tegen de Raad een beroep in omdat deze heeft nagelaten een gemeenschappelijk vervoersbeleid uit te werken. Het arrest van het Hof van 22 mei 1985 wordt over het algemeen geïnterpreteerd als een overwinning voor het Parlement.

6-8 december
Vierde EVP-congres te Parijs.

1984

14 februari
Goedkeuring door het Europees Parlement - met ruime steun van de EVP-Fractie - van het ontwerpverdrag tot oprichting van de Europese Unie (het verdrag-Spinelli).

24 april
Op het vijfde EVP-congres te Rome wordt een actieprogramma voor de zittingsperiode 1984-1989 aangenomen waarin wordt gepleit voor eenmaking van Europa ten behoeve van vrede en vrijheid in rechtvaardigheid.

10-13 juni
De bij de EVP-Fractie aangesloten partijen behalen 110 zetels bij de tweede rechtstreekse verkiezingen voor het Europees Parlement.

24 juli
De voormalige Franse premier en christen-democraat Pierre Pflimlin wordt tot Voorzitter van het Europees Parlement gekozen.

1985

14 juni
De Commissie dient haar voorstellen (in de vorm van het Cockfield-witboek) in met betrekking tot de maatregelen die noodzakelijk zijn voor de verwezenlijking van de interne markt voor eind 1992. Twee weken later besluit de Europese Raad van Milaan een intergouvernementele conferentie te organiseren ter bespreking van de in de Verdragen aan te brengen wijzigingen met het oog op versnelling van de besluitvorming en versterking van de bevoegdheden van het Europees Parlement.

1986

1 januari
Toetreding van Portugal en Spanje tot de Europese Gemeenschap. De leden van de Portugese CDS en die van de Spaanse partijen Unión de Centro Democràtico, Partido Nacionalista Vasco et Unió Democràtica de Catalunya treden toe tot de EVP-Fractie. Het Europees Parlement telt vanaf dan 518 leden.

17/18 februari
Ondertekening van de Europese Akte te Luxemburg. Bij de Europese Akte worden meer mogelijkheden gecreëerd voor stemmingen bij gekwalificeerde meerderheid, met name waar het maatregelen betreft die te maken hebben met de interne markt, er wordt een nieuwe procedure met twee lezingen voor de raadpleging van het Europees Parlement ingevoerd alsmede een instemmingsprocedure voor met derde landen gesloten overeenkomsten, en tenslotte worden er verbeteringen aangebracht in de regeling ter coördinatie van het buitenlands beleid.

10-12 april
Zesde EVP-congres te Den Haag.

1987

20 januari
Verkiezing van Lord Plumb, leider van de Britse conservatieve EP-leden, tot Voorzitter van het Europees Parlement.

1 juli
Inwerkingtreding van de Europese Akte. Met ingang van die datum treft de EVP-Fractie met de Socialistische Fractie een soort samenwerkingsregeling om het Parlement de mogelijkheid te bieden meerderheden te bereiken waardoor het een volwaardige rol kan vervullen in het kader van de samenwerkingsprocedure.

26 oktober
Goedkeuring te Den Haag van het "Platform voor de Europese veiligheid" van de West-Europese Unie, waarbij voor de WEU opnieuw plaats wordt ingeruimd als Europese component van de NAVO.

1988

15 november
Het Parlement houdt een speciale zitting ter herdenking van de 100ste verjaardag van de geboorte van Jean Monnet.

7/8 november
Het zevende EVP-congres te Luxemburg keurt een actieprogramma voor de zittingsperiode 1989-1994 goed met als titel "Een solidaire en doelbewuste EVP aan de zijde van de burger".


1989

15-18 juni
Derde rechtstreekse verkiezingen voor het Europees Parlement. De bij de EVP-Fractie aangesloten partijen (inclusief de Spaanse Partido Popular, die van de conservatieven overstapt naar de EVP-Fractie) behalen 122 zetels.

17 juli
Toetredingsaanvraag van Oostenrijk.

9 november
Met de val van de muur van Berlijn komt een einde aan de verdeling van Duitsland (die officieel zijn beslag krijgt op 3.10.1990).

1990

10 mei
Verkiezing van de voormalige Belgische premier Wilfried Martens tot voorzitter van de EVP.

19 juni
De landen van de Benelux, Frankrijk en West-Duitsland ondertekenen het Verdrag ter uitvoering van de Overeenkomst van Schengen van 1985 inzake de vereenvoudiging van de controles aan de binnengrenzen van de ondertekenende staten.

3 juli
Toetredingsaanvraag van Cyprus.

16 juli
Toetredingsaanvraag van Malta.

15/16 november
Achtste EVP-congres te Dublin.

1991

1 juli
Toetredingsaanvraag van Zweden.

10 december
Akkoord van de Europese Raad inzake het Verdrag betreffende de Europese Unie (Verdrag van Maastricht, ondertekend op 7.2.1992).

1992

14 januari
Verkiezing van Egon Klepsch, voorzitter van de EVP-Fractie, tot Voorzitter van het Europees Parlement. Leo Tindemans wordt gekozen als zijn opvolger voor het fractievoorzitterschap.

18 maart
Toetredingsaanvraag van Finland.

1 mei
De Britse en Deense conservatieve afgevaardigden sluiten zich aan bij de EVP-Fractie.

2 mei
Ondertekening te Porto van het Verdrag tot invoering van de Europese Economische Ruimte (dat de 12 lidstaten van de Unie omvat alsmede de 7 AELE-lidstaten : Finland, IJsland, Liechtenstein, Noorwegen, Oostenrijk, Zwitserland en Zweden).
Op 6 december 1992 verwerpt Zwitserland dit verdrag bij referendum.

Juni-september
Het Verdrag van Maastricht wordt bij referendum verworpen in Denemarken, goedgekeurd in Ierland, en op het nippertje goedgekeurd in Frankrijk.

16 september
Bij een niet eerder vertoonde golf van deviezenspeculatie ("zwarte woensdag") wordt het wisselkoersmechanisme nagenoeg onderuit gehaald. Het pond en de lire verlaten het mechanisme.

11-13 november
Negende EVP-congres te Athene.

25 november
Toetredingsaanvraag van Noorwegen.

11/12 december
Besluiten van de Europese Raad van Edinburgh inzake de zetel van de instellingen, de financiële vooruitzichten tot 1999 en een nieuwe uitzonderingsregeling voor Denemarken.

1993

1 januari
Inwerkingtreding van de interne markt.

18 mei
Het Verdrag van Maastricht wordt na het tweede referendum in Denemarken goedgekeurd.

23 juni
Veertigste verjaardag van de oprichting van de Christen-democratische Fractie in de Gemeenschappelijke Vergadering van de EGKS.

1 november
Met de inwerkingtreding van het Verdrag van Maastricht wordt de Europese Unie ingesteld.

8-10 december
Het tiende EVP-congres te Brussel hecht zijn goedkeuring aan een actieprogramma voor de zittingsperiode 1994-1999 met als titel "Europa 2000: eenheid in verscheidenheid".


1994

1 januari
Begin van de tweede fase van de Economische en Monetaire Unie.

1 april
Toetredingsaanvraag van Hongarije.

8 april
Toetredingsaanvraag van Polen.

9-12 juni
Vierde rechtstreekse verkiezingen voor het Europees Parlement. De EVP-Fractie behaalt 157 zetels.

Juni-november
De toetreding tot de Europese Unie wordt bij referendum goedgekeurd in Oostenrijk, Finland en Zweden, maar verworpen in Noorwegen.

Juli
De voormalige Belgische premier Wilfried Martens wordt tot voorzitter van de EVP-Fractie gekozen. De kandidaatstelling van de christen-democraat Jacques Santer voor het voorzitterschap van de Commissie door de lidstaten wordt door het nieuwe Europees Parlement goedgekeurd.


1995

1 januari
Toetreding van Oostenrijk, Finland en Zweden. Het Europees Parlement telt vanaf dan 626 leden. 5 partijen treden toe tot de EVP : de Österreichische Volkspartei van Oostenrijk, de Zweedse Kristdemokratiska Samhällspartiet (aktueel Kristdemokraterna)en Moderata Samling (aktueel Moderaterna), alsook de Kansallinen Kokoomus van Finland en de Deense Konservative Folkeparti.

19 januari
De nieuwe Commissie onder voorzitterschap van Jacques Santer wordt door het Parlement goedgekeurd.

26 maart
Inwerkingtreding van de Overeenkomst van Schengen in de landen van de Benelux, Frankrijk, Duitsland, Portugal en Spanje.

22 juni
Toetredingsaanvraag van Roemenië.

27 juni
Toetredingsaanvraag van Slowakije.

27 oktober
Toetredingsaanvraag van Letland.

6/7 november
Elfde EVP-congres te Madrid.

28 november
Toetredingsaanvraag van Estland.

8 december
Toetredingsaanvraag van Litouwen.

14 december
Toetredingsaanvraag van Bulgarije.

15/16 december
De Europese Raad van Madrid besluit dat de Europese munteenheid "EURO" zal heten.


1996

17 januari
Toetredingsaanvraag van Tsjechië.

29 maart
Opening te Turijn van de Intergouvernementele Conferentie inzake de herziening van het Verdrag van Maastricht.

10 juni
Toetredingsaanvraag van Slovenië.

December
De Portugese PSD wordt volwaardig lid van de EVP.


1997

14 januari
Verkiezing van de christen-democraat, behorende tot de Spaanse Partido Popular, José María Gil-Robles Gil-Delgado tot Voorzitter van het Europees Parlement. De EVP-Fractie telt 181 leden.

16/17 juni
De Europese Raad van Amsterdam hecht zijn goedkeuring aan een nieuw verdrag. Het Verdrag van Amsterdam wordt op 2 oktober 1997 ondertekend.

9-11 november
Twaalfde EVP-congres te Toulouse.

21/22 november
De christen-democratische premier van Luxemburg, Jean-Claude Juncker, zit de speciale zitting van de Europese Raad inzake werkgelegenheid voor.

12/13 december
De Europese Raad van Luxemburg besluit tot opening van de toetredingsonderhandelingen in 1998.